ΠΟΡΤΑΛ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣΦόρουμΠόρταλΔΙΟΠΤΕΥΣΕΙΣΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟΕικονοθήκηΕγγραφήΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεση
HOMA EDUCANDUS
ΠΟΡΤΑΛ


ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ. ΜΑΣ ΤΙΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ.
ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΒΛΕΠΟΥΝ. ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΡΑ ΝΑ ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ...

Μοιραστείτε | 
 

 Γνωρίζοντας συγγενείς από το διαδίκτυο...

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Γνωρίζοντας συγγενείς από το διαδίκτυο...   Πεμ Ιαν 29, 2009 2:11 pm

Δεν ξέρω πώς την καταντήσαμε έτσι τη ζωή μας. Την πνίξαμε στα προβλήματα. Ή... την έπνιξαν. Μπορεί εκείνοι μπορεί και εμείς. Δεν ξέρω, αλήθεια δεν ξέρω όλα τα γιατί. Σίγουρα όμως έχουμε κι εμείς ευθύνη. Που χάσαμε το μέτρο. Που τρέχουμε όλη μέρα και αφήνουμε για αύριο και αύριο και αύριο εκείνα που αγαπάμε...

Χτες όμως όχι. Χτες τα παράτησα όλα και είπα θα πάω να δω τη θεία. Κοντέψαμε να τη χάσουμε πριν λίγο καιρό. Κι όταν ήρθε στην Αθήνα, εγώ πάλι δε βρήκα ώρα να πάω να τη δω. Μία το σχολείο, μία τα συνδικαλιστικά, μία τα ιντερνέτια, μία η μέριμνα των καθημερινών υποχρεώσεων. ¶ει στο καλό όλα. Ώρες ώρες λέω θα τα στείλω όλα στο διάολο. Και ειδικά ετούτο το κουτί που μου τρώει ώρες.

Χτες όμως μαθαίνοντας πως φεύγει, πως πάει για την Αφρική, κατάλαβα πως δεν παίρνει άλλη αναβολή. Ποια πορεία και ποιο ετούτο και ποιο το άλλο. Την αγαπάω πολύ αυτή τη θεία μου κι ας μη βρίσκω το χρόνο να της το δείχνω. Και μισώ όλα εκείνα που μου κλέβουν συνέχεια το χρόνο που χρωστάω στους αγαπημένους μου.

Τώρα, αυτή την ώρα, η θεία είναι στο αεροπλάνο και πηγαίνει για μια ακόμη φορά στο Γιοχάνεσμπουργκ. Στη γη που έζησε και μεγάλωσε τα παιδιά της. Στη γη που δέχτηκε το αγόρι της το μεγάλο και λίγο αργότερα και το εγγόνι της. Είναι βασανισμένος άνθρωπος η θεία μου. Ένα γιο και δυο εγγόνια της πήρε ο χάρος. Και στο τέλος και το σύντροφο της ζωής της.

Μόνη της, ολομόναχη, τη βρήκε και η τελευταία συμφορά. Ζαλίστηκε, παραπάτησε... βρέθηκε κάτω μες στα αίματα. Λίγο έλειψε να αφήσει εκεί την τελευταία της πνοή. Πονάω πολύ να τη σκέφτομαι έτσι να σέρνεται στο τηλέφωνο και να ζητάει βοήθεια από ξένους... Να είναι καλά οι άνθρωποι. Που έτρεξαν και τη βοήθησαν και την πήγαν στο νοσοκομείο. Γιατί όλοι εμείς που την αγαπούσαμε ήμασταν πολύ μακριά.

Και όμως όταν στάθηκε λίγο στα πόδια της και την έφεραν στην Αθήνα, εγώ πάλι δεν έβρισκα το χρόνο να πεταχτώ λίγο να τη δω. Σας είπα, μια το ένα, μια το άλλο... Και σας είπα πως έχω αρχίσει όλα να τα μισώ... Κακό μπελά έχω βάλει στο κεφάλι μου με αυτό το φόρουμ και με όλα τα υπόλοιπα διαδικτυακά.

Έτσι σκεφτόμουν και δε σας κρύβω πως για μια ακόμη φορά σκεφτόμουν το πονάει κεφάλι κόψει κεφάλι... Ώσπου η ξαδέρφη μού ζήτησε βοήθεια για τον υπολογιστή. Ούτε και περίμενα πως θα έχει υπολογιστή. Αν είμαι εγώ πενήντα, η μικρότερη στη σειρά, εκείνη θα είναι σίγουρα μεγαλύτερη από 60... Η ξαδέρφη μου, η μοναχοκόρη της θείας μου. Εκείνη που έτρεξε στο νοσοκομείο για να τη φροντίσει. Ποιος άλλος; Κανέναν άλλον δεν έχει η θεία μου στην Ελλάδα. Κι ας γέννησε τέσσερα παιδιά.

Είναι παράξενη η ζωή. Αλλιώς τα σχεδιάζεις, αλλιώς τα ξεκινάς και αλλιώς έρχονται. Τέσσερα παιδιά... Το ένα πάνε είκοσι χρόνια που χάθηκε. Τα άλλα δυο αγόρια της τα κράτησε για πάντα η Αφρική. Στο δρόμο να τα δω τα ξαδέρφια μου δε θα τα γνωρίσω. Μια φορά συνάντησα τον ένα, παιδί ήμουν ακόμη, και μια και τον άλλο. Κι εκείνον που χάθηκε, δεν πρόλαβα να τον γνωρίσω καν... Κι ας έκλαψα τόσο όταν χάθηκε. Γιατί το αίμα νερό δε γίνεται.

Και το κατάλαβα ακόμη μια φορά χτες. Όταν με έβαλε η ξαδέρφη μου να τη βοηθήσω στον υπολογιστή. Να της βρω ένα blog...

http://mandsterg.blogspot.com/

Ναι. Ένα μπλογκ. Για να γνωρίσω καλύτερα τη φαμίλια μου...


Την Τατιάνα, τη Νίνα και τη Μπέλα... Τις εγγονούλες της ξαδέρφης μου. Εγγονούλες δηλαδή και δικές μου;;

Δεν ξέρω πώς στο καλό την έχουμε κάνει έτσι τη ζωή μας. Κι ας γκρινιάζω με το ίντερνετ που μου ροκανίζει τις ώρες. Αν δεν ήταν αυτό θα τα γνώριζα αυτά τα κουκλάκια; Έστω και μέσω διαδικτύου...

Όπως γνώρισα μήνες πριν και την άλλη ξαδέρφη τους, τη Σταματία. Και μετά τη Σάρα. Κι έπειτα τον ¶ρη. Και μετά το Δημήτρη. Μια οικογένεια σκορπισμένη στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Αφρική, Λονδίνο, Σικάγο, Σιγκαπούρη...

Ναι, μην ακούτε που γκρινιάζω με το ίντερνετ. Ευτυχώς που υπάρχει κι αυτό για να βρίσκουμε τους συγγενείς μας...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΙΩΝΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 881
Location : Όπου γη και πατρίς
Registration date : 31/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Γνωρίζοντας συγγενείς από το διαδίκτυο...   Παρ Ιαν 30, 2009 12:21 am

γιαγιά Δανάη;; Να σου ζήσουν βρε οι καινούριες εγγονούλες!!! Ανηψο - εγγονούλες νομίζω θα είναι το σωστό και θειο - γιαγιά το αντίστοιχο...

Κούκλες και οι μεγάλες αλλά εκείνο το μικρό είναι όλα τα ... λεφτά. Κοίτα χειλάκια πεισμωμένα!!! Ε, σόι πάει το ... βασίλειο...

_________________
ΜΕΤΡΟ ΤΑΞΗ ΚΛΙΤΟΤΗΤΑ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://diwni.blogspot.com/
 
Γνωρίζοντας συγγενείς από το διαδίκτυο...
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
HOMA EDUCANDUS :: HOMA EDUCANDUS :: ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΥΜΗΣ-
Μετάβαση σε: