ΠΟΡΤΑΛ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣΦόρουμΠόρταλΔΙΟΠΤΕΥΣΕΙΣΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟΕικονοθήκηΕγγραφήΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεση
HOMA EDUCANDUS
ΠΟΡΤΑΛ


ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ. ΜΑΣ ΤΙΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ.
ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΒΛΕΠΟΥΝ. ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΡΑ ΝΑ ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ...

Μοιραστείτε | 
 

 αποβιβάστηκαν στη Λαμπεντούζα

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: αποβιβάστηκαν στη Λαμπεντούζα   Σαβ Ιαν 10, 2009 7:29 pm

Ποιοι;

Πάνω από 500 οικονομικοί μετανάστες.

Πού;

Μα το είπαμε. Στη Λαμπεντούζα. Αν δεν την ξέρετε, άλλο ζήτημα. Κι εμείς θα την αγνοούσαμε, να είστε βέβαιοι. Γιατί όλο και όλο είναι ένα τόσο δα νησάκι χαμένο στη Μεσόγειο. Ιταλικό νησάκι σύμφωνα με τους νόμους των ανθρώπων. Και ιταλικό και το ονοματάκι του στην είδηση που διαβάσαμε σήμερα στο in.gr

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=974173&lngDtrID=245

Όμως το καμπανάκι χτύπησε. Και θύμισε για μια ακόμη φορά το Δάσκαλο. Έστω και ώρες που μόνο τα φαντάσματα κυκλοφορούν. Ή και ακριβώς γι' αυτό.

Λαμπεντούζα...

Και ελληνιστί Λαμπιδούσα. Σας θύμισε τώρα τίποτε από Λιαντίνη; Εμένα πολλά. Πάρα πολλά. Τόσα και τέτοια που θα γέμιζαν βιβλίο. Όχι, δεν προκάνω να το γράψω ώρα τέσσερις το πρωί. Μα και δεν ξέρω αν ποτέ θα το γράψω. Κάποτε, θα ήμουν γύρω στα 18, πήρα πίκρα αβάσταχτη σαν ένιωσα πόσα βιβλία δε θα προλάβω ποτέ να διαβάσω. Έκλαιγα θυμάμαι για μέρες. Τώρα, ακόμη δεν έχω χωνέψει, μόνο το υποψιάζομαι, πως πολλά που θέλω να γράψω, δεν πρόκειται ποτέ να γραφτούν. Και το κακό είναι που ούτε καν κλαίω. Να τα γράψεις... Από οργή για τους αιώνες που δε θα υπάρχεις; Χμ...

Άντε σου λέω εγώ και τα έγραψες. Ε, και; Ποιος θα τα διαβάσει; Και ποιος αν τα διαβάσει θα τα καταλάβει; Και ποιος... χειρότερα ακόμη... θα πει πως τα διάβασε και θα αρχίσει να γεμίζει τον κόσμο παραμύθια;

Λέω πως αν ένας συγγραφέας γνώριζε την τύχη του έργου του, όχι στα αποκηρυγμένα του, μα στη φωτιά θα τα ανέβαζε όλα τα γραπτά του. Στο πυρ το εξαγνιστήριο και στη φάουσα της φωτιάς. Πιο πολύ θα "φώτιζε" τους ανθρώπους έτσι παρά με τις σελίδες του. Λέμε τώρα. Και λέμε από πίκρα... Με τη Λαμπιδούσα στο νου.

Εκείνη που συναντά κανείς στο Νηφομανή

και την άλλη που ανέτειλε στις Ώρες των Άστρων, αυτήν που παραλίγο να μπει και στη Γκέμμα. Δεν πρόκαμε όμως. Κι ας μην ανέβασε ο συγγραφέας το έργο του στην πυρά. Πλην πρόλαβε να την εξοβελίσει από τα χειρόγραφα. Να την παραλείψει και να την προσπεράσει.

Για τη Λαμπιδούσα πάντα μιλάμε. Να μην ξεχνιόμαστε.

Και δεν ήταν νησί. Για το Λιαντίνη δεν ήταν νησί η Λαμπιδούσα.

Τι ήταν; Σας είπα, θα γέμιζαν βιβλίο. Μην περιμένετε πως εδώ και τώρα θα μάθετε. Το μόνο που θα πρέπει να πω, αλλιώς ας μην άρχιζα καν να μιλάω για τη χάρη της, είναι πως και όσα μέχρι σήμερα διαβάσαμε σχετικά δε μας έκαναν σοφότερους. Τελεία και παύλα όμως. Γιατί αλλιώς αν ποτέ τα καταφέρω και γράψω το βιβλίο, δε θα έχω τίποτε καινούριο να σας πω.

Να ξέρετε όμως και το άλλο. Πως η Λαμπιδούσα δεν είναι μόνο νησί και δεν είναι μόνο ένα όνομα στο έργο του Λιαντίνη. Είναι και δεμένη με έναν άλλο συγγραφέα, το συγγραφέα του Γατόπαρδου. Αυτόν τουλάχιστον τον έχετε ακούσει; Αν όχι, κρίμα. Γιατί συγκαταλέγεται στα αριστουργήματα. Και παραθέτω διαφωτιστικά:

Παράθεση :


Ο «Γατόπαρδος» του Γκιουζέπε Τομάσι ντι Λαμπεδούσα ανήκει στα αριστουργήματα της ιταλικής λογοτεχνίας. Για πολλούς θεωρείται και το λογοτεχνικό ευαγγέλιο της συντηρητικής σκέψης, περιέχει άλλωστε το πιο συμπυκνωμένο απόφθεγμά της:

«Για να παραμείνουν όλα όπως ήταν πριν, θα πρέπει να αλλάξουν όλα».


ΠΗΓΗ e-tipos

Είδατε; Να γιατί ώρα τέσσερις και το πρωί κάθομαι κι εγώ και ασχολούμαι με τη Λαμπιδούσα. Γιατί θα πρέπει αν μη τι άλλο να τα αλλάξω όλα. Αυτό τουλάχιστον το οφείλω. Όπως ακριβώς όταν σπάσεις το κινέζικο βάζο. Και σκορπίσουν πορσελάνες χίλιες μύριες στο σαλόνι. Δε θα σκύψεις υπομονετικά να τις μαζέψεις;

Γι' αυτό, αν έχετε μικρά παιδιά, μην τις αφήνετε κι εσείς μες στη μέση. Τις πορσελάνες, ντε. Όχι τις Λαμπιδούσες.

Λες αυτό να σκέφτηκε και ο Δάσκαλος; Και μάζεψε στην άκρη τη Λαμπιδούσα; Ψάχνετε κι εσείς να καταλάβετε τι λέω; Χα. Αν ήθελα να καταλάβετε, αυτά θα έγραφα; Τα σιβυλλικά και τα μυστηριώδη; Και εν τω μέσω της νυκτός; Μπα... Καλύτερο θα το είχα να πάω στην κρεβατάρα μου και να δω καμιά βλακεία στο τελεβίζιο - ίσα για να παραδοθώ στις αγκάλες του Μορφέα. Αλήθεια, εσείς, το παθαίνετε αυτό; Να κοιμάστε μόλις δείτε δέκα λεπτά τηλεόραση;

Ο Δάσκαλος πάλι όχι. Άντε να σας πω και κάτι καινούριο. Να δίνουμε και τροφή ντε στους "αποκατινοποιητές" του διαδικτύου. Πώς λέμε μωρέ αποκωδικοποιητές; Ε, το ίδιο ακριβώς. Οι μεν σπάνε τους κώδικες οι δε κάνουν νυχτέρια σκαλίζοντας λέει "κατίνες". Καλά δεν τους λέω κι εγώ; Αποκατινοποιητές με δίπλωμα. Μη σας πω και με μάστερ.

Τώρα βέβαια, ας μην το προσπεράσουμε, το όνομα Κατίνα είναι πολλά αδικημένο. Πολλά... Ναι, μια χαρά είναι εδώ αυτή η λέξη. Και μια χαρά δεν είναι εδώ εκείνος που τη συνήθιζε. Ο και "ακριβή μου Δανάη" επιλεγόμενος. Α, ναι... από τέτοια; Έχουμε χορτάσει. Από γαλιφιές και άλλα μελιστάλαχτα. Αλλά ξέρεις τι λέει η παροιμία... "Να σε κάψω Γιάννη, να σ' αλείψω μέλι".

Άντε να τα μαζεύω... σαν πολλά κομμάτια το έκανα απόψε το κινέζικο. Λοιπόν, για την Κατίνα. Μ' αρέσει πάντα να παίζω με τα γράμματα. Ίσως επειδή πέρασα πολύ καιρό παίζοντας μετά μανίας σκραμπλ. Κατίνα είναι ίσον ακτίνα. Και φως. Παίζοντας πάντα και αναγραμματίζοντας. Ως αιώνιοι έλληνες. Μεγάλα παιδιά κι εμείς. Ας παίξουμε κι ας γελάσουμε. Μπορεί έτσι να καταλάβετε και καλύτερα τι θέλαμε να πούμε. Γιατί όταν μιλούσαμε σοβαρά, τα παίρνατε για αστεία. Ε, ας το πάμε ανάποδα μπας και γίνει τίποτα καλύτερο.

Κι ο Λιαντίνης. Το άφησα κι αυτό στη μέση. Ναι... Ο Λιαντίνης λοιπόν και καθίστε τώρα να αποκατινοποιήσετε έως δευτέρας παρουσίας, έβλεπε τηλεόραση μετά μανίας. Και έβλεπε και γέλαγε και γλεντούσε και το διασκέδαζε. Γίναμε σοφότεροι που το μάθαμε; Φυσικά και όχι. Αλλά μήπως και με όλα τα άλλα που μας είπαν για τη ζωή του, γεμίσαμε σοφία;

Και για τη Λαμπιδούσα... Αυτή δεν ήταν το θέμα μας; Ας την αναφέρουμε και πάλι. Τη Λαμπιδούσα του Λιαντίνη. Τη στολισμένη με τροπαίολα και νεκράνθεμα ή και τούμπαλιν. Αλλά και την άλλη. Που πήγε να τρυπώσει στη Γκέμμα. Μα δεν τα κατάφερε. Ο συγγραφέας θέλησε τελικά να υπογράψει με το:

Εγώ όμως, που μοιάζει με τα ψέματα, έζησα την αλήθεια.

Πού να χωρέσει εδώ η Λαμπιδούσα;

Άστηνε λοιπόν να αρμενίζει ανάμεσα Ευρώπη και Αφρική. Και να αφήνει ανοικτή την πόρτα για το ευρωπαϊκό όνειρο στους φουκαράδες τους οικονομικούς μετανάστες. Με όλη την ουτοπία. Γιατί εκτός από τις λέξεις, ας κάνουμε "αναγραμματισμούς" και στις φράσεις:

Αυτό που μοιάζει με αλήθεια, είναι πολλές φορές ένα μεγάλο ψέμα.

Κι έπειτα, όταν τέλος πάντων συνέρθεις από το λήθαργο, τρέχεις και δε φτάνεις. Να μαζώξεις πορσελάνες. Μαζεύονται όμως;

Κι άμα έχεις και μικρά παιδιά; Με τα ποδαράκια τους θα τις μαζέψουν. Γι' αυτό σου λέω. Μακριά οι πορσελάνες από τα παιδιά. Ή άφετε τα παιδία να παίζουν. Να χορεύουν και να γλεντούν.

Κι ελάτε να γίνουμε κι εμείς παιδιά...

Όσο για το βάζο; Το κινέζικο; Αυτό ξέχνα το. Ήταν να μη σπάσει. Κολλάει βρε το γυαλί που ράγισε; Τι έγραφε κι εκείνος ο ... Λαμπιδούσιος; Ναι, άμα αλλάξουν όλα. Γι' αυτό ξαναλέω:

Τσσσςςςςςς! Κακόοοοοοο! Μακριά απ' τις πορσελάνες. Εκτός αν το ζητάει ο οργανισμός σας να μαζεύετε κομμάτια. Οπότε βουρ...

Άλλος για Λαμπιδουσα;

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΦΩΤΕΙΝΗ
Υποπλοίαρχος
Υποπλοίαρχος


Αριθμός μηνυμάτων : 265
Registration date : 13/01/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: αποβιβάστηκαν στη Λαμπεντούζα   Τρι Ιαν 13, 2009 3:42 am

Η λαμπηδούσα (με η) είναι η απόδοση στη δημοτική της λέξης λαμπηδόνα. (Βλ. ΠΑΠΥΡΟΣ, επίτομον εγκυκλοπαιδικόν λεξικόν)

Πρόκειται για φυτό - βοτάνι με μυθικές θαυματουργικές ιδιότητες που απαντά, σύμφωνα με τη Λαογραφία, στις κορφές ψηλών βουνών. Την ημέρα δεν είναι ορατό μέσα στα άλλα χορτάρια, τη νύχτα όμως αστράφτει και λαμποκοπά και διακρίνεται από μακριά. Όταν όμως κάποιος το ξεριζώσει, σταματάει η λάμψη του και δεν διακρίνεται από τα άλλα χορτάρια. Όποιος αποχτήσει μια λαμπηδόνα γίνεται πολύ πλούσιος, γιατί ό,τι αγγίξει με αυτή γίνεται ατόφιο χρυσάφι. Λέγεται ότι τα πρόβατα όταν βόσκουν και φάνε μια λαμπηδόνα αποκτούν χρυσά δόντια.

Η λαμπιδούσσα (με ι και δύο σ) απαντά ως βοτάνι στο βουνό της Καρπάθου Λάστο.
Όταν το φάει κάποιο ζώο χρυσώνονται τα δόντια του. Τη λαμπιδούσσα τη γνωρίζουν οι Φράγκοι και κάνουν από αυτή χρυσάφι.

(Οι πληροφορίες προέρχονται από τις ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ του ΝΙΚ. Γ. ΠΟΛΙΤΟΥ, Εν Αθήναις 1904, Τόμος Α΄ , αριθμ. 318 και 319).

Οι δοξασίες αυτές για το εν λόγω βοτάνι κατάγονται από παλαιές αντιλήψεις. Π.χ. το φυτό αγλαοφώτις ή κυνόσπαστος ενώ την ημέρα δεν το ξεχωρίζεις από τα άλλα φυτά τη νύχτα εκπέμπει φλόγες (Βλ. Αιλιανός, Περί ιδιότητος ζώων, 14, 27). Στους βυζαντινούς χρονογράφους αναφέρεται το φυτό βατταρίτις που φυτρώνει στην Παλαιστήνη και τη νύχτα είναι φωτεινό. Ο φωσφορισμός τη νύχτα διαφόρων θηλυκών εντόμων, όπως πυγολαμπίδες – λαμπρινίτσες κλπ., που ερμηνεύεται ως ερωτικό κάλεσμα προς τα αρσενικά είναι γνωστός και πιθανώς έχει γίνει στην παράδοση μια ανάλογη μεταφορά από τα έντομα στα φυτά. (Βλ. Μ. Κ. Στεφανίδης, Τα χρυσογόνα φυτά Κημιά και Λαμπηδόνα. Στo: Αφιέρωμα εις Γ. Ν. Χατζιδάκην, Εν Αθήναις 1921, σ. 197 εξ.).

Δανάη, επειδή το ερέθισμα για το ιταλικό νησάκι Λαμπηδούσα (έτσι μεταγράφεται ακριβώς στα λεξικά) το πήρες από τη Λαμπιδούσα του Λιαντίνη, σημειώνω μόνο ότι ο Λιαντίνης το γράφει με ι και ένα σ. Όπως και να το γράψεις όμως, σημαίνει το ίδιο το συγκεκριμένο βοτάνι που λάμπει μόνο τη νύχτα στο σκοτάδι και δεν διακρίνεται με το φως της μέρας.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
ΦΩΤΕΙΝΗ
Υποπλοίαρχος
Υποπλοίαρχος


Αριθμός μηνυμάτων : 265
Registration date : 13/01/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: αποβιβάστηκαν στη Λαμπεντούζα   Τετ Ιαν 14, 2009 2:46 pm

Μια και ο λόγος για τις λαμπιδούσες και τις πυγολαμπίδες λέω να συνεχίσω λίγο.

Να που η Λαμπιδούσα του Νεοαρχαίου (ΝΗΦΟΜΑΝΗΣ σ. 81) προέρχεται (μεταφορικά βέβαια) από τον κόσμο των φυτών: με νεκράνθεμα ( = νεκρολούλουδα) και τροπαίολα ( = ποώδη καλλωπιστικά φυτά της οικογένειας των τροπαιολίδων με περιελισσόμενους μίσχους και ποικιλόχρωμα ερμαφρόδιτα ανώμαλης μορφολογίας για τη Βοτανική άνθη) την στολίζει ο Λιαντίνης. Θάνατο σημαίνει και επιτάφιο στολίζει. Ποιον θάνατο όμως;

Και τώρα στις πυγολαμπίδες. Εκείνες που και αλλιώς τις λέμε νυκτολαμπίδες, τα κολεόπτερα δηλαδή έντομα που βγάζουν τη νύχτα λάμψη από το σώμα τους.

Αντιγράφω από τη ΓΚΕΜΜΑ, σ. 146:

Είναι πλατιά η σκέψη μας. Όμως δε φτάνει να διοδέψει τον άπειρο ουρανό. Και το μέτρο της ύπαρξής μας της φωτεινής είναι η γνώριμη πυγολαμπίδα μέσα στην ατελεύτητη λάμψη του ήλιου.

Φαντάζεστε να διακρίνετε πυγολαμπίδα το καταμεσήμερο μέσα στην ατελεύτητη λάμψη του ήλιου; Τι εκπληκτικό σχήμα αντίφασης! Τι ύμνος του αδύνατου! Τι γνωσιολογική τραγωδία! Μια πυγολαμπίδα που γίνεται πυρσός λαμπερός μέσα στο άπλετο φως του ήλιου. Παροξυσμό ποίησης θα το ονόμαζα και ασύνορη φαντασία, ικανή να σε εκφοβίσει αλλά και να σε γοητέψει. Να σε γοητέψει για την κατάφαση που τελικά αποπνέει το κείμενο του Λιαντίνη, αφού η ύπαρξή μας είναι φωτεινή και η πυγολαμπίδα γνώριμη. Η σκέψη όμως των πολλών που δεν φτάνει να διοδέψει τον άπειρο ουρανό γίνεται για τον ίδιο τον ποιητή Λιαντίνη ένα ενορατικό άλμα που μέσα στη φυσική του απλότητα μπορεί να διοδέψει στο όνειρο της πραγματικότητας. Να δει δηλαδή την πυγολαμπίδα στο μεσουράνημα του ήλιου.

Δεν γνωρίζω αν ο Λιαντίνης στην πραγματικότητα και όχι μεταφορικά μπόρεσε να δει πυγολαμπίδα στο καταμεσήμερο. Εκείνο που γνωρίζω είναι ότι μπορούσε, μετά από μεγάλη άσκηση, να βλέπει το καταμεσήμερο με γυμνό οφθαλμό αστέρι πολύ κοντά στον ήλιο.
Δεν είναι εκπληκτικό;
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: αποβιβάστηκαν στη Λαμπεντούζα   Τετ Ιαν 14, 2009 3:26 pm

Βρήκα απόψε Φωτεινή σε μια συνδικαλιστική σύσκεψη ένα συνάδελφο από το Μαράσλειο... Είχα να τον δω από τότε. Και λέγαμε ακριβώς αυτό. Πόσο εκπληκτικός ήταν...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
 
αποβιβάστηκαν στη Λαμπεντούζα
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
HOMA EDUCANDUS :: HOMA EDUCANDUS :: ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΥΜΗΣ-
Μετάβαση σε: