ΠΟΡΤΑΛ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣΦόρουμΠόρταλΔΙΟΠΤΕΥΣΕΙΣΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟΕικονοθήκηΕγγραφήΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεση
HOMA EDUCANDUS
ΠΟΡΤΑΛ


ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ. ΜΑΣ ΤΙΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ.
ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΒΛΕΠΟΥΝ. ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΡΑ ΝΑ ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ...

Μοιραστείτε | 
 

 Ένας χρόνος σήμερα...

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Ένας χρόνος σήμερα...   Κυρ Νοε 23, 2008 8:49 am

23 Νοεμβρίου. Πέρυσι τέτοια μέρα το HOMA EDUCANDUS έλαβε ένα μέιλ - έκπληξη. Με υπογραφή:

Ν. Γ. Λ.

Ένα μέιλ που άρχιζε με τα παρακάτω λόγια:

Παράθεση :


Κυρία Λαμπρίδου, Καλησπέρα σας.

Διαβάζοντας τη μεγάλη σας επιθυμία, τη δική σας προσωπικά και της ομάδας σας, για υλικό από το Δάσκαλό σας αποφάσισα να ανταποκριθώ και να σας στέλνω κείμενά του από διαλέξεις του και ομιλίες του.
.....

Και στον επίλογο σημειωνόταν:

Παράθεση :


Διαισθάνομαι ότι δεν θα το μετανοιώσω για αυτή μου τη χειρονομία .

Για άλλους ίσως ο πρόλογος να αποτελούσε το σημαντικό. Υλικό από το αρχείο του Δημήτρη Λιαντίνη. Ποιος δε θα το ήθελε;

Για μας εδώ στο Εντουκάντους η προσοχή μας εστιάστηκε σε κείνη τη φράση στο τέλος... Αυτή θυμόμαστε σε κάθε μας βήμα όλους τους μήνες που ακολούθησαν. Να σταθούμε αντάξιοι της δωρεάς και της γενναιόφρονης χειρονομίας. Και που ξέραμε καλά πως δεν την αξίζαμε με όσα στο παρελθόν είχαμε γράψει.

Το είπαμε και τότε και το επαναλαμβάνουμε και σήμερα: Εκείνο το μέιλ μας προκάλεσε όχι μόνο έκπληξη αλλά και τεράστια δυσκολία να απαντήσουμε. Γιατί ντρεπόμαστε που τόσο είχαμε αδικήσει αυτόν τον άνθρωπο, αυτή τη γυναίκα. Έστω και αν δεν έγινε από πρόθεση. Έστω και αν την προκάλεσε η άγνοια και η παραπληροφόρηση. Ή και ακριβώς γι' αυτό...

Πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος από τη μέρα εκείνη. Και πραγματικά η κ. Λιαντίνη μας απέστειλε στο διάστημα αυτό πλούσιο υλικό από το αρχείο του άντρα της. Άλλο προς δημοσίευση και άλλο μόνο για προσωπική ενημέρωση. Προσπαθήσαμε σε κάθε περίπτωση να σεβαστούμε απόλυτα τις επιθυμίες της. Να μη διαψεύσουμε την εμπιστοσύνη που μας έδειξε. Αλλά και να μην παραποιήσουμε στο παραμικρό την αλήθεια. Αγώνας πολύ δύσκολος αν αναλογιστεί κάποιος πως ακόμη μας διαφεύγουν σημαντικά στοιχεία για την εξαφάνιση του Δημήτρη Λιαντίνη αλλά και αν λάβει υπόψη αυτό που κατ' επανάληψη τονίσαμε: Υπάρχουν και δεδομένα που οφείλουμε να αποσιωπήσουμε. Που δεν είναι για τις οθόνες του ίντερνετ. Δεδομένα που όχι μόνο δε θα βοηθούσαν στο παραμικρό το "στρατήγημα" του Δημήτρη Λιαντίνη αλλά και θα το ναρκοθετούσαν.

Πίσω λοιπόν από την κάθε πράξη μας ετούτο το χρόνο μόνο την αγάπη μας για το Δάσκαλο βάλαμε στήριγμα και οδηγό. Αγάπη που δε θελήσαμε να εκπέσει στο φανατισμό και στη "λιαντινίαση" όπως ο ίδιος χαρακτήριζε καταστάσεις τυφλής προσήλωσης στο πρόσωπό του ούτε και σε άλλες αρρωστημένες εκδοχές.

Φτάσαμε για το λόγο αυτό ακόμη και να σιωπήσουμε για ένα μεγάλο διάστημα. Για μήνες ολόκληρους να κλείσουμε ως και το blog ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ που έχουμε αφιερώσει στο Δάσκαλο. Έτσι κρίναμε ότι επέβαλε η σωφροσύνη. Και έτσι πράξαμε.

Αλλά και τώρα... εξακολουθούμε παράλληλα με όσα γράφουμε για τη ζωή και το έργο του να ασχολούμαστε και με όλα εκείνα που για μας είναι στενά δεμένα με τη φιλοσοφία του. Θεωρούμε πως μόνο έτσι τον τιμάμε και μόνο έτσι κάνουμε το καθήκον μας απέναντί του. Κρατώντας πάντα ανοιχτά και άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μας σε κάθε τι σημαντικό και ζώντας όσο μπορούμε καλύτερα τη ζωή μας.

Ο Λιαντίνης για μας δεν είναι σταρ του Χόλιγουντ για να ασχολούμαστε μονόπλευρα με λεπτομέρειες της ζωής του. Αν και μας δόθηκαν πολλές και σημαντικές πληροφορίες το διάστημα αυτό και που ανατρέπουν την εικόνα του ερημίτη και πένητα και του ανθρώπου που ήταν αφοσιωμένος αποκλειστικά στο διάβασμα και στο γράψιμο. Ο Λιαντίνης υπήρξε ένας φυσιολογικός άνθρωπος και φυσιολογικά έζησε όπως κάθε άλλος του καιρού του και της θέσης του. Κι αν δεν προσπάθησε να γίνει υπεράνθρωπος, το σημαντικό και ουσιώδες όμως είναι πως πραγμάτωσε στο έπακρο εκείνο που ο ίδιος δίδαξε ως ιδεώδες της αγωγής: Το ιδεώδες του εσθλού. Ένα ιδεώδες πλασμένο στα μέτρα του ανθρώπου και όχι των θεών, γι' αυτό και χρυσάφι η αξία του.

Αυτό ακριβώς το χρυσάφι μας βοήθησε να ανακαλύψουμε η κ. Λιαντίνη. Και με το υλικό που μας έστειλε αλλά και με τις αφηγήσεις της. Και το χρυσάφι αυτό θελήσαμε με κάθε τρόπο να αναδείξουμε, όχι κουτσομπολίστικες και άλλες "συναρπαστικές" λεπτομέρειες της ζωής του.

Σήμερα ειδικά νιώθουμε βαθιά ανάγκη να ευχαριστήσουμε την κ. Νικολίτσα Γεωργοπούλου - Λιαντίνη για όλα.

Και κυρίως για την αγάπη της που τη διαπιστώσαμε σε πάμπολλες περιπτώσεις ακόμη και για προσωπικά μας και οικογενειακά μας προβλήματα. Κι ας μην την αξίζαμε αυτή την αγάπη... Όχι, στιγμή δεν ξεχνάμε τα λάθη του παρελθόντος. Κι εξακολουθούμε να ντρεπόμαστε γι' αυτά. Πάθημα και μάθημα μεγάλο που η δημόσια συγνώμη που της ζητήσαμε δεν αρκεί να μας απαλλάξει από την πίκρα για το λάθος. Είναι όμως λόγος ισχυρός για να συνεχίζουμε ακόμη και όταν οι αντιξοότητες μας χτυπούν την πόρτα. Να μην κάνουμε πίσω.

Παράλληλα συναισθανόμαστε βαρύ χρέος για όσα μας αποκαλύφθηκαν. Ατλαντικό το βάρος του. Και αδύναμες οι πλάτες μας. Μεγάλα λόγια δε θα πούμε - τι αξία έχουν έτσι κι αλλιώς τα λόγια; - μόνο πως θα κάνουμε τα αδύνατα δυνατά να φανούμε αντάξιοι. Όσο μπορούμε και όσο μας γράφτηκε.

Κλείνουμε ετούτο μικρό αφιέρωμα στην τόσο σημαντική για μας επέτειο με ένα από τα "δώρα" της κ. Λιαντίνη στο Εντουκάντους. Μια φωτογραφία δική της και του άντρα της από παλιότερες ευτυχισμένες μέρες:


_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
Μυρτάλη
Ανθυποπλοίαρχος
Ανθυποπλοίαρχος


Αριθμός μηνυμάτων : 197
Registration date : 31/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ένας χρόνος σήμερα...   Κυρ Νοε 23, 2008 11:44 am

Ένας χρόνος. Ακριβώς ένας χρόνος. Οι απολογισμοί εκ των ων ουκ άνευ. Μνήμες ανεξίτηλες από όλα όσα ακολούθησαν. Ξεχνιούνται;

Μεγάλο ευχαριστώ κι από μένα στην κ. Λου Λιαντίνη. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι μας δίδαξε το άγνωστο πρόσωπο του Δασκάλου - αναγκαιότητα επιβεβλημένη στο σκηνικό παραπληροφόρησης και συσκότισης που είχε προηγηθεί.

Κάποτε οι βιογράφοι του θα σταθούν ιδιαίτερα σε τούτη τη χειρονομία της. Σίγουρα δεν ήταν υποχρεωμένη στον όχλο των αμαθών να χαρίσει το Φως της αλήθειας.

Από το σημείο αυτό και μετά οι έχοντες ώτα ας ακούσουν και οι μη μωροί ας ξυπνήσουν. Υπάρχει πια δικαιολογία;
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
ΦΩΤΕΙΝΗ
Υποπλοίαρχος
Υποπλοίαρχος


Αριθμός μηνυμάτων : 265
Registration date : 13/01/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ένας χρόνος σήμερα...   Κυρ Νοε 23, 2008 2:04 pm

Αφιερωμένο στην αγαπητή παιδαγωγό Κυρία Μαρία Λαμπρίδου και τον αγώνα της για την αλήθεια.

(Απόσπασμα από το κεφάλαιο «Ο Όμηρος στη Ρώμη» του ανέκδοτου ημιτελούς βιβλίου του Δημήτρη Λιαντίνη «ΠΕΛΑΓΟΣ ΑΝΘΟΥΝ».

Η επιλογή του συγκεκριμένου αποσπάσματος για αφιέρωμα δεν έγινε τυχαία.


Στα μάτια του Οδυσσέα, που περιπλανιέται αλλά δεν πλανάται, μοίρα είναι ο όμαιμος δεσμός του κορμιού μας με τους όρους, που κυβερνούν τις λειτουργίες στο βαθύ εργαστήρι της φύσης. Ηγεμονεύοντας το δρόμο που ανεβάζει στην επιφάνεια το αθάνατο έργο της.
Απειλητικά τα μαύρα μηνύματα, που χύνονται από τις ανοιχτές αρτηρίες της νύχτας, απευθύνονται και στον άνθρωπο.
Παρόμοια όπως απευθύνονται στην πόα του κήπου, στην πούντα της αυγής, στις φαγωμένες ροβόλες, στα ζώα του δάσους και στα ζώδια τ’ουρανού:

Νυξ δ’επήλθε κακή σκοτομήνιος.

Στη νύχτα της φύσης ο Οδυσσέας αποδέχεται το μοιράδι του με καρτερία και με υπομονή.
Όπως κατανυχτικός συλλειτουργεί ο Νοέμβρης στη γεωμετρημένη λιτανεία του σύμπαντος.
Στα χερουβείμ της Αθηνάς, που τον προπέμπουν στο καταχείμωνο καθώς τους ναυτιλλομένους τα άστρα των Διοσκούρων, λατρεύει τις ελλάμψεις της σοφίας του.
Σ’αυτή τη σοφία –τη θεοπρεπιά του ανθρώπινου Ελάχιστου – στρέφει κατά καιρούς τους δέκτες του κινδύνου.
Και λαβαίνει σήματα και τις αποτροπές μπροστά στα στραβά μονοπάτια. Με πάντοτε έναυλα στα ώτα τα «γρηγορείτε» των φυλάκων. Όταν στα τείχη ανατριχιάζει το πετσί του αγέρα.
Μέσα στη νύχτα προχωρεί μαζί με τη νύχτα. Ακούγοντας στο κανάλι το ασύρματο μήνυμα της πορείας. Όπως αιώνες μετά και ο λατινικός του επίγονος:

“ Nox ruit” Aenea.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
ΔΙΩΝΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 881
Location : Όπου γη και πατρίς
Registration date : 31/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ένας χρόνος σήμερα...   Κυρ Νοε 23, 2008 2:10 pm

Μυρτάλη έγραψε:


Από το σημείο αυτό και μετά οι έχοντες ώτα ας ακούσουν και οι μη μωροί ας ξυπνήσουν. Υπάρχει πια δικαιολογία;


Καμία. Οι δικαιολογίες έχουν ημερομηνία λήξης. Για τις συγκεκριμένες μάλιστα έχει κιόλας εκπνεύσει. Οι απαντήσεις δόθηκαν, τα πειστήρια και οι αποδείξεις προσκομίστηκαν. Πραγματικά ο χρόνος αυτός μας έμαθε πάρα πολλά. Δε θα πω μόνο για το Λιαντίνη. Ήταν ένας χρόνος γόνιμος με μέρες φωτιές και νύχτες αξημέρωτες πολλές φορές.

Πολλές φορές θυμήθηκα αυτή τη χρονιά την κουβέντα του για τις προλήψεις και όλα τα άλλα που μας τα περνάνε σε ηλικίες αθώες και έπειτα χρειάζεται να γδάρεις το δέρμα σου για να απαλλαγείς από τα δαιμόνια. Πονάει αλλά και αφήνει δώρο τη γνώση. Πώς αλλιώς; Ο πόνος. Μπορείς θαρρείς να πας μπροστά, να πλησιάσεις την αλήθεια, αν δεν πονέσεις και δε βογκήξεις και δε σπαράξεις;

Με χαχα και με "άντε βίβα" στη μνήμη του Δασκάλου μπορείς ποτέ να ονειρεύεσαι πως θα τον κατανοήσεις;

Η αλήθεια είναι ότι φανήκαμε πολύ τυχεροί στην προσπάθειά μας. Η βοήθεια της κ. Λιαντίνη είναι πραγματικά ανεκτίμητη. Αλλά και η τύχη δε θα έρθει ποτέ να σε βρει αν δεν της αφήσεις ανοικτή την πόρτα. Κι εμείς λέω ότι αυτή τη χαραμάδα την είχαμε ανοίξει. Λίγο, ελάχιστα. Αλλά το φως δε χρειάζεται τεράστια ανοίγματα. Του αρκεί και μόνο ένα τόσο δα παραθυράκι.

Σημασία έχει αυτό το παραθυράκι και αυτό το φως να τα κρατήσουμε ανοιχτά. Κι αυτό είναι ακόμη πιο δύσκολο.

Καλό κουράγιο σε όλους για τις επόμενες στράτες. Και κυρίως με μέτρο... ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ!!!

_________________
ΜΕΤΡΟ ΤΑΞΗ ΚΛΙΤΟΤΗΤΑ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://diwni.blogspot.com/
ΦΩΤΕΙΝΗ
Υποπλοίαρχος
Υποπλοίαρχος


Αριθμός μηνυμάτων : 265
Registration date : 13/01/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ένας χρόνος σήμερα...   Κυρ Νοε 23, 2008 2:30 pm

Διώνη, τα γραφόμενά σου για τη χαραμάδα φωτός παραπέμπουν κατ΄ ευθείαν στο Μύθο του Σπηλαίου του Πλάτωνα. Είναι ο φιλοσοφικός μύθος για την αλήθεια.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
ΣΩΤΗΡΗΣ ΜΠΟΤΑΣ
Υποπλοίαρχος
Υποπλοίαρχος


Αριθμός μηνυμάτων : 415
Ηλικία : 52
Location : ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
Registration date : 08/10/2008

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ένας χρόνος σήμερα...   Κυρ Νοε 23, 2008 3:25 pm

Αγαπητή Φωτεινή,
Στον ελάχιστο χρόνο που βρίσκομαι στο χώρο αντλώ φως από τα γραπτά σας. Και στις μέρες μας τις τόσο βροχερές και σκοτεινές το φως είναι πολύτιμο.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://sotirisbotas.blogspot.com
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ένας χρόνος σήμερα...   Δευ Νοε 24, 2008 10:15 am

Θερμά ευχαριστώ, Φωτεινή,

για τη μεγάλη τιμή. "Πέλαγος ανθούν" ο τίτλος του βιβλίου και όμοια αισθάνεται η καρδιά μου.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
 
Ένας χρόνος σήμερα...
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
HOMA EDUCANDUS :: ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΑ :: ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ-
Μετάβαση σε: