ΠΟΡΤΑΛ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣΦόρουμΠόρταλΔΙΟΠΤΕΥΣΕΙΣΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟΕικονοθήκηΕγγραφήΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεση
HOMA EDUCANDUS
ΠΟΡΤΑΛ


ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ. ΜΑΣ ΤΙΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ.
ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΒΛΕΠΟΥΝ. ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΡΑ ΝΑ ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ...

Μοιραστείτε | 
 

 Χρόνια Πολλά σε μια άγνωστη...

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Χρόνια Πολλά σε μια άγνωστη...   Τρι Ιουλ 01, 2008 4:35 pm

Θυμάμαι λίγο καιρό πριν να γράφω πως κάθε Ιούνιο αλλάζω ρότα... Ίσως οι απολογισμοί της χρονιάς; Ίσως η ξαφνική αλλαγή από το πήξιμο της δουλειάς στην απόλυτη χαλάρωση; Δεν ξέρω και δε θέλω να ξέρω τι. Από φέτος δε θέλω να ξέρω. Γιατί πέρασε κι αυτός ο Ιούνης και μπήκε Ιούλιος... Κι από δω και πέρα αποφάσισα να ακολουθώ αυτό που λένε έκτη αίσθηση και διαίσθηση και ενόραση και όνειρο του ξύπνιου. Γιατί; Ούτε αυτό θα το πω. Σαν πολύ που είπα τι σκέφτομαι φωναχτά.
Θυμάμαι που κάποτε, πάνε τριάντα χρόνια, πέταγα ακόμη στα σύννεφα... Ήθελα - λέει - να φτιάξω τον κόσμο. Χα!!! Πήγα και έβαλα λοιπόν το κεφάλι μου στον τορβά. Έστησα σε χώρο που δεν επιτρεπόταν η ενασχόληση με την πολιτική, ομάδα πολιτικής νεολαίας. Κανένα νόημα δεν έχει να πω ποιας... Έτσι κι αλλιώς όλες απαγορευμένες ήταν. Και ήρθε τότε μια κοπελιά... Πολύ πρόθυμα, πολύ από μόνη της. Χαρά εγώ... Κι ας άκουγα ένα καμπανάκι να χτυπά. Πίεζα τα χέρια στα αυτιά να μην το ακούω. Μπα, έλεγα... από την παρακάτω γειτονιά θα είναι. Αμ, δε... Για πότε βρεθήκαμε όλες φακελωμένες ούτε που το κατάλαβα. Και θυμάμαι... Που μου έφερε κάποτε ένα μπιλιέτο που τάχα της έστειλαν:
Παπάκι που όλο πας
κάνε και καμιά φορά στ' αλήθεια την πάπια...
Τάχα και καλά. Για να με πείσει πως την έχουν κι εκείνη στο στόχαστρο...
Εγώ όμως μόνο την πάπια δεν έκανα ποτέ. Μια ζωή όπου έβλεπα μπαρούτι πήγαινα και σκάλιζα. Γιατί; Τώρα ήρθε ο καιρός να με ρωτήσω. Και να απαιτήσω να βρω και την απάντηση. Προς τι; Και για ποιον;
Για να κοιτάω - λέει - τη μούρη μου στον καθρέφτη και να μην ντρέπομαι. Χα και πάλι... Ο καθρέφτης το μόνο που λέει είναι πως γέρασα και μυαλό δεν έβαλα. Και έτερο ουδέν, κατά που έκλειναν οι παλιοί το γράμμα τους.
Το δικό μου γράμμα σήμερα βλέπει πως αύριο γιορτάζει ένα όνομα. Υάκινθος και Υακίνθη. Και Ζουμπουλία επίσης... Και Υάνθη και Ιάνθη... Ονόματα να σου πετύχουν. Όχι, δεν έχω κανένα γνωστό ή γνωστή με τέτοιο παράξενο όνομα. Μόνο το Ζουμπουλία μου φέρνει στη μνήμη το Παρά 5... Και μαζί πάλι μου φέρνει στο νου το κάνε την πάπια... Και το άλλο πουλερικό, την κότα, από την άλλη παροιμία:
Όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα, τον τρώνε οι κότες!!!
Κι όμως εγώ σήμερα θα στείλω ευχές σε μια άγνωστη. Γιατί άκουσα να μιλάνε γι' αυτήν... Και γιατί ζήλεψα... Είναι αυτό που θα μπορούσα να είμαι, να έχω γίνει. Μια γυναίκα σε θέση που ονειρεύτηκα. Κι έπειτα πιάστηκα να φτιάξω τον κόσμο. Κι έμειναν τα όνειρα όνειρα. Και ο κόσμος; Χειρότερος από πριν!
Χρόνια πολλά, κοπελιά. Πολύχρονη. Γιατί το όνομά σου και μόνο μου φτάνει φέτος να το κρατώ τιμόνι στη νέα αλλαγή. Πάπιες δε θέλουν; Πάπιες θα έχουν λοιπόν. Έστω και αργά. Γιατί κουράστηκα να με ρωτώ:
Τι έκανα για πάρτη μου, τι έκανα για μένα;
Δεν την ξέρω την κοπελιά που γιορτάζει αύριο. Ξέρω μόνο πως πέτυχε ένα στόχο που δύσκολα πετυχαίνει μια γυναίκα αν δεν τα δώσει όλα... Μπράβο της! Τη θαυμάζω και τη ζηλεύω. Έτσι στα ίσα. Και χρόνια της πολλά! Να ζήσει και να χαίρεται και να καμαρώνει.
Εαυτούλης λοιπόν από δω και στο εξής; Ναι, γιατί όχι; Πέστε μου έναν καλό λόγο - καλό λέμε - που έτσι δεν πρέπει να κάνω... Εγώ πάντως δεν βλέπω κανέναν. Βλέπω μόνο πως και πολύ το άργησα. Και είχα ψυχούλα κι έδωσα όμως πήγε στα χαμένα.
Δική μου η επιλογή. Και δε ζητάω τα ρέστα από κανέναν. Όλο το λάθος δικό μου. Ως τώρα... Από δω και πέρα όμως δε χρωστάω τίποτε και σε κανέναν. Μα τίποτα λέμε!
Χρόνια σου πολλά, κοπελιά. Άγνωστη... Μαζί σου θα γιορτάζω από δω και στο εξής. Εσύ το όνομα κι εγώ τη ρότα μου. Και μην τολμήσει κανείς να με ρωτήσει γιατί. Έτσι γουστάρω. Και σε όποιον αρέσει - λέμε...
Τάμα στα ταξίδια που δεν έκανα. Και απόσταγμα πείρας για τα όνειρα που τους έβαλα ιδιοχείρως μπουρλότο. Γιατί; Πέστε μου έναν λόγο... Καλό λέμε. Και σοβαρό... Γιατί εγώ δε βρίσκω κανέναν. Ας βρω τουλάχιστον εμένα. Κι επιτέλους. Ας κάνω μια φορά κι εγώ την πάπια. Και όχι το παπάκι που όλο πάει...
Χρόνια Πολλά! Σε σένα και σε μένα... Άγνωστη εσύ, άγνωστη μου είμαι κι εγώ. Κι άγνωστη θα φωνάζει κι ο καθρέφτης. Άγνωστη μέσα σε ένα πλήθος αμέτρητο. Ίδια και απαράλλαχτη με τους άλλους.
Χρόνια Πολλά!

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
Μυρτάλη
Ανθυποπλοίαρχος
Ανθυποπλοίαρχος


Αριθμός μηνυμάτων : 197
Registration date : 31/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Χρόνια Πολλά σε μια άγνωστη...   Πεμ Ιουλ 03, 2008 2:19 am

Χρόνια Πολλά!!!


Σήμερα δεν είναι η γιορτή;

Να σου ευχηθώ φέτος γιατί ως του χρόνου θα το έχεις ξεχάσει. Η πίκρα μιας στιγμής δε νομίζω ότι αρκεί για τέτοιες αλλαγές "ρότας" σε μόνιμη βάση. Ο χαρακτήρας του ανθρώπου δεν αλλάζει έτσι. Άσε λοιπόν τα πι πι το παπί... Ή τραγούδα τα μόνο και μόνο για να σου φύγει το αχ και το βαχ που έτσι καταντήσαμε σήμερα.

Θέλεις και έναν καλό λόγο; Νομίζω τον έγραψες ήδη. Για να μη βάλεις ιδιοχείρως φωτιά στα όνειρά σου. Εκτός αν στα όνειρα λογιάζεις μόνο την καριέρα. Εσύ;

Και θυμήσου: Τίποτα δεν πάει χαμένο... Ακόμη και μια πεταλούδα που πετάει στην Κίνα αρκεί για να αλλάξει ο κόσμος. Πεταλούδα και η ψυχούλα σου. Άστην ελεύθερη να πετάει και μην τη βάζεις σε καλούπια.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Χρόνια Πολλά σε μια άγνωστη...   Παρ Ιουλ 04, 2008 3:19 am

Τι το ήθελες αυτό με την πεταλούδα;;;

Μπορεί να είναι δομικό στοιχείο ερμηνείας της θεωρίας του Χάους... αλλά εμένα μου έφερε στο νου μια άλλη πεταλούδα:



Κι ένα άλλο χάος. Αυτό που υπάρχει στην ψυχή των ανθρώπων που όσο κι αν θες είναι αδύνατον να το βυθομετρήσεις και να το κατανοήσεις.

Ευτυχώς που υπάρχουν και άλλες ... πεταλούδες...


Η Αστροπαλιά μας η λατρεμένη που με το φως της (το εκτυφλωτικό της μέρας που καθρεφτίζεται ατόφιο στα γυμνά βουνά της και στους ανοιχτούς της ορίζοντες και τα μαγνάδια των αρίφνητων αστεριών της) εξαγνίζει τα πάντα. Ευελπιστώ μονάχα στη δική της κάθαρση και πάλι για να ισορροπήσω ανάμεσα στο μαύρο και στο φως. Αυτή η πεταλούδα και μόνο μπορεί να με πάρει στα φτερά της και να με ταξιδέψει και πάλι κυνηγό ανέμων - όχι ανεμόμυλων...

Έχεις βρεθεί ποτέ μονάχη στους Μύλους... ώρα που το σκοτάδι είναι μια κλωστή να σπάσει και να λυσσομανάνε τα μελτέμια; Εκεί θα δεις τα δυο φτερά της πεταλούδας να αγγελοκρούονται...


Φωτογραφία του φίλου Αντώνη

Λίγο πριν προβάλλει από το αβυσσαλέο πέλαγος ο ήλιος ο ηλιάτορας...


Του Αντώνη και πάλι...

Πάνωθέ μου ο χαλασμένος πυλώνας... να πετάει σπίθες δαιμονισμένες και ήχοι να ακούγονται μυστηριακοί. Σαν καράβι που καταποντίζεται και σπάνε πράγματα και χάνονται ψυχές ουρλιάζοντας την τελευταία αγωνία.

Πίσω το Κάστρο... κοιμισμένο και φορτωμένο τις μνήμες όσων το έζησαν. Το Κάστρο της Αστροπαλιάς που έχει κλειδί και κλειδώνει και ξεκλειδώνει...



Σταθερά του Αντώνη...

Χαμένο στην αχλύ του και στο μύθο του. Εκεί να πας και να σταθείς. Επί ξυρού ακμής να ακροβολιστείς με όλα τα πριν και όλα τα μετά. Κι απέ να πάρεις να κατεβαίνεις στο ακρογιάλι να βαπτιστείς και να αναβαπτιστείς. Όχι για να δαμάσεις το Χάος... χάος είναι αυτό, δε δαμάζεται... Μόνο για να γλιτώσεις ακόμη μια φορά από το χαμό στα απύθμενά έγκατά του. Όσο μπορείς και όσο σου γράφτηκε...

Κι έπειτα... έπειτα θα πας με τους απλούς ανθρώπους να μιλήσεις. Τους αγνούς και ανεπιτήδευτους. Αυτούς που η μωρία μας τους λέγει αμόρφωτους. Πρόσεχε... καμιά φορά είναι αυτό ακριβώς. Να κοιτάς στα μάτια και να ψάχνεις. Πέρυσι τον λέγανε Ιγνάτιο... Ακόμη και στο όνομα να θυμίζει τη χαμένη μας αγνότητα.

Είχε ένα λουλούδι περασμένο στο αυτί. Σουλούπι παράξενο. Ιστορία ακόμη και πιο περίεργη... Ξενομερίτης που ξέπεσε εκεί σε ένα χτύπημα της μοίρας. Έβγαλε το λουλουδάκι και μου το πρόσφερε. Έτσι, για τα λίγα λόγια που είπαμε. Να τον θυμάμαι. Το πήρα με όλη μου την καρδιά, εγώ που δώρα δε δέχομαι... "Φοβού τους Δαναούς..." Το λουλουδάκι όμως του Ιγνάτιου το πήρα και το κράτησα. Για να θυμάμαι πως δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι. Πήρα αυτό και άφησα την πεταλούδα να πετάξει... Για άλλο περιβόλι και άλλες γειτονιές.

Χτύπαγε τόσο πολύ τα φτερά και έκανε τόσο θόρυβο που ακόμη κι εγώ με τα σαράντα καράτια αφέλειας το έπιασα στον αέρα πως δεν είναι για εδώ... Ήλθε λοιπόν, είδε και απήλθε... Και έπειτα είδαμε κι εμείς. Όπου φυσά ο άνεμος... Πεταλούδες είναι αυτές. Όχι παπάκια...

Τα παπάκια... Αχ, τα παπάκια... άλλη ιστορία αυτή. Και για άλλες στιγμές. Προς το παρόν ένα μικρό παπάκι θα αφήσω για επίλογο. Χαρισμένο στη φίλη μου τη Χριστίνα και στις όμορφες στιγμές που κάποτε μοιραστήκαμε... πού αλλού; Στην Αστροπαλιά και πάλι. Εκεί όλα τα θαύματα:



_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
Μυρτάλη
Ανθυποπλοίαρχος
Ανθυποπλοίαρχος


Αριθμός μηνυμάτων : 197
Registration date : 31/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Χρόνια Πολλά σε μια άγνωστη...   Παρ Ιουλ 04, 2008 5:36 am

ΔΑΝΑΗ έγραψε:


Χαρισμένο στη φίλη μου τη Χριστίνα και στις όμορφες στιγμές που κάποτε μοιραστήκαμε... πού αλλού; Στην Αστροπαλιά και πάλι. Εκεί όλα τα θαύματα.........


Και από το ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ:

Παράθεση :
το 1845... εκδίδεται η "Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων", το διαχρονικό έργο του Λούις Κάρολ, που συντροφεύει τα όνειρα των παιδιών ακόμα και σήμερα.

Κοίτα ... θα είναι ωραίο και ηχητικά:
Η ΑΛΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΣΤΡΟΠΑΛΙΑ!



Για τα άλλα άστο... Πεταλουδίτσες κάναν τα ματάκια μου!!!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
 
Χρόνια Πολλά σε μια άγνωστη...
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
HOMA EDUCANDUS :: HOMA EDUCANDUS :: ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΥΜΗΣ-
Μετάβαση σε: