ΠΟΡΤΑΛ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣΦόρουμΠόρταλΔΙΟΠΤΕΥΣΕΙΣΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟΕικονοθήκηΕγγραφήΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεση
HOMA EDUCANDUS
ΠΟΡΤΑΛ


ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ. ΜΑΣ ΤΙΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ.
ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΒΛΕΠΟΥΝ. ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΡΑ ΝΑ ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ...

Μοιραστείτε | 
 

 ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΤΟΥ ΛΙΑΝΤΙΝΗ

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΤΟΥ ΛΙΑΝΤΙΝΗ   Κυρ Δεκ 29, 2013 2:07 pm

Παράθεση :
[...] το ερώτημα θα τεθεί με μορφή εικόνας:



Πάρτε αναπαυτική θέση και παρατηρήστε καλά τη φωτογραφία. Κι έπειτα σκεφθείτε τι μπορεί αυτή η εικόνα να συμβολίζει για το Λιαντίνη. Ποια υπέροχη νοητική εικόνα λαξούργησε με βάση μια εικόνα σαν αυτή που βλέπετε μπροστά σας...


Το Λιοντάρι και ο άνθρωπος…


Η νοητική εικόνα που λάξευσε ο Λιαντίνης αφορά την έννοια του Μηδέν και του μηδενισμού. Προκαταβολικά σημειώνει - προς αποφυγή αναμενόμενων παρανοήσεων - πως εκείνος που δεν έχει καμία σχέση με το μηδενισμό είναι ο … Νίτσε! Παρά τα όσα του φόρτωσαν. Πηγάζει τούτη η παρανόηση, γράφει ο Λιαντίνης, από την ψυχολογία του κλέφτη, που φωνάζει για να φοβηθεί ο νοικοκύρης.

Και η παρανόηση του Νίτσε είναι ίση σε βαθμό με την κατανόηση εκ μέρους του του προσωκρατικού πνεύματος. Κάτι που αδυνατεί ο σύγχρονος άνθρωπος να καταλάβει και να ακολουθήσει, καθώς στερείται από τη βουλητική δύναμη που απαιτείται για την αντιμετώπιση της φυσικής πραγματικότητας.


Παράθεση :
«Οι Προσωκρατικοί συντονίζονται με τη σκληρότητα του κόσμου. Στην κτηνωδία της φύσης, σαν μόνο ισοδύναμο, αντιτάσσουν τη σταθερότητα του ανθρώπου. Πρόκειται για μια σκληρότητα όχι απάνθρωπη – όπως παρανοώντας και παρανοϊκά χαρακτήρισαν τη σκληρότητα του Νίτσε – αλλά κατεξοχήν ανθρώπινη.»

Παράθεση :
«Η σκληρότητα του Νίτσε είναι του εξής τύπου: αν είναι, προκειμένου να στεριώσει το γεφύρι, να πεθάνει η όμορφη γυναίκα του πρωτομάστορα, τότε να πεθάνει. αν είναι, προκειμένου να μη μεταδοθεί στην πόλη η πανούκλα που κομίζει, να βουλιάξει το καράβι, τότε να βουλιάξει. αν είναι, προκειμένου να μην ατιμασθεί από την αραπιά, να καεί το Μισολόγγι, τότε να καεί.

Αυτή, βέβαια, η διαλεκτική του είτε… είτε δεν αποκλείει και την άλλη του τόσο… όσο. Και από τη σκοπιά αυτή ο Νίτσε θα μας έλεγε:

Μπροστά στο λιοντάρι αν θέλεις να σωθείς, και προ παντός να σώσεις το φιλότιμό σου, άλλος τρόπος από το να γίνεις θηριοδαμαστής δεν υπάρχει. Να βρεις τρόπο δηλαδή να το παλέψεις, και αν φτάνεις να το ημερώσεις, χωρίς ούτε να το βάλεις στα πόδια αγνάντια του, ούτε να το κλείσεις στο κλουβί με παγίδες και λάκκους.

Το έξοχα έξοχο, συνεχίζει ο Νίτσε, και τότε ο άνθρωπος γίνεται ¶νθρωπος – Ubermensch είναι η νέα λέξη, με την οποία ο Νίτσε πλούτισε την ανθρώπινη γλώσσα – θα ΅ταν να το σπρώξεις στο κλουβί, και να μπεις μέσα κι ο ίδιος.»


Μα φαίνεται πολύ σκληρό κάτι τέτοιο; Απίθανο φαντάζει να υψωθούμε στο ύψος τέτοιας βουλητικής δύναμης; Μα τα δεινά, λέει ο Λιαντίνης, που μας περιμένουν αν δεν καταφέρουμε να αποκτήσουμε αυτή τη βουλητική δύναμη, θα είναι μύριες φορές χειρότερα. Ο Νίτσε αυτό κήρυξε. Προφήτεψε το σκοτεινό μέλλον που περιμένει το σημερινό άνθρωπο. Και ο Λιαντίνης συμπληρώνει:






Παράθεση :
«Μα τι θα ΅πρεπε να ακούσουμε ακόμη, όταν βλέπουμε να καίγεται το σπίτι μας, και μεις δεν εννοούμε να ξεπορτίσουμε, για να μη γίνουμε τάχατες ανέστιοι!

Απέναντι σΆ αυτή τη στάση του Νίτσε, την αυθεντική δηλαδή ερμηνεία του στοχασμού των Προσωκρατικών, ο σύγχρονος άνθρωπος έχει υιοθετήσει τη στάση του δειλού κυνηγού με τα ναρκοβόλα – τα ναρκωτικά άλλωστε είναι η σημαία ευκαιρίας του καιρού μας – που έκλεισε το λιοντάρι στο κλουβί – κι όπου λιοντάρι διάβαζε φύση – και κάθεται απέξω και το περιπαίζει, όπως από τον αψηλό του τόπο το γνωστό ερίφιο κορόιδευε το λύκο του Αισώπου.

Αλλά κάτω από τέτοιους αφύσικους όρους οι εκδοχές είναι δύο: ή το λιοντάρι θα ψοφήσει οπότε θα ψοφήσουμε κι εμείς, ή θα σπάσει το κλουβί οπότε θα γιομίσει ο κόσμος με όσα κόκκαλα δεν εχώρεσε η περιγραφή του Ιεζεκιήλ:

Και έθηκέ με εν μέσω του πεδίου, και τούτο ην μεστόν
οστέων ανθρωπίνων.»


Η νοητική εικόνα του Λιαντίνη προσιδιάζει περισσότερο σε όσα στις μέρες μας αφορούν το οικολογικό πρόβλημα. Όμως η εικόνα του λιονταριού κατά Νίτσε είναι πολύ ευρύτερη. Και συνδυάζεται, όπως αναφέρει ο Λιαντίνης με την εικόνα των Αντιαλέξανδρων. Ο Αλέξανδρος είναι γνωστό πως έλυσε με το ξίφος του το γόρδιο δεσμό. Και από τότε το πήραν οι άνθρωποι ως πρότυπο και όμοια τραβάν το μαχαίρι και κόβουν κεφάλι όταν πονάει κεφάλι… Όμως όχι. Ο Λιαντίνης μας μεταφέρει το αίτημα του Νίτσε πως «ο καιρός μας χρειάζεται τους Αντιαλέξανδρους, που θα ξαναδέσουν τη ζωή στο αξεδιάλυτο και νικηφόρο σύμπλεγμα του μηδενός και του είναι.»

Κι αν οι έννοιες μας αντιστέκονται, δεν είναι όλοι υποχρεωμένοι να κατέχουν τι είναι το μηδέν και το είναι, τότε πολύ απλά να σκεφθούν τη νοητική εικόνα του Λιαντίνη. Και το οικείο θέμα του οικολογικού προβλήματος. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να αντιστρατεύεται τη φύση. Θέλει δε θέλει οφείλει να ζει σύμφωνα με τους νόμους της και όχι να προσπαθεί να την υποτάξει στους δικούς του. Και δρόμος άλλος δεν υπάρχει από το να στεριώσει κάστρο τη βούλησή του. Να μπει μέσα στο κλουβί μαζί με το Λιοντάρι. Όποιο και αν είναι κάθε φορά. Το Λιοντάρι θυμίζω πως είναι η φύση. Η γύρω μας φύση και η ατομική μας.

Και ο μεγαλύτερος νόμος της φύσης – να το θυμηθούμε κι αυτό – είναι ο θάνατος. Αν δε μάθουμε να συγκατοικούμε και μΆ αυτόν στο κλουβί, είναι αδύνατον να ζήσουμε ανθρώπινα. Το να του χτίζεις καγκελάκια τριγύρω και να του διαβάζεις επιμνημόσυνες δεήσεις δια ζωήν αιώνιον, είναι το ίδιο με τον κυνηγό που κλείνει το λιοντάρι στο κλουβί και απέξω απΆ το κλουβί πολλά τραγούδια λέγει…

___________


Τα αποσπάσματα είναι από το βιβλίο του Δημήτρη Λιαντίνη: Homo Educandus, κεφάλαιο Μηδέν και μηδενισμός.
______________________

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΗ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΤΟ ΦΟΡΟΥΜ

http://educandus.forumotion.com/t1046p15-topic


_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΤΟΥ ΛΙΑΝΤΙΝΗ   Κυρ Δεκ 29, 2013 2:18 pm

Η αρχική ανάρτηση έγινε την άνοιξη του 2009. Πλέον έχουν περάσει 4 και πλέον χρόνια. Και άλλαξαν πολλά. Ένα όμως παραμένει. Η απροθυμία μας να τα βάλουμε με το λιοντάρι. Κι ας μας ξεσκίζει τις σάρκες μας. Εμείς εκεί, ακούνητοι, και με τις χίλιες δικαιολογίες. Ξεκινώντας από το τίποτε δε γίνεται και καταλήγοντας στο δεν κουνιέμαι για να μην το αγριέψω κι άλλο το θηρίο.

Μας το αφιερώνω λοιπόν το παλιό ποστ. Ως επίκαιρο πάντα και αναμένοντας μια ακόμη Πρωτοχρονιά...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
 
ΤΟ ΛΙΟΝΤΑΡΙ ΤΟΥ ΛΙΑΝΤΙΝΗ
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
HOMA EDUCANDUS :: ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΑ :: ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ-
Μετάβαση σε: