ΠΟΡΤΑΛ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣΦόρουμΠόρταλΔΙΟΠΤΕΥΣΕΙΣΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟΕικονοθήκηΕγγραφήΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεση
HOMA EDUCANDUS
ΠΟΡΤΑΛ


ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ. ΜΑΣ ΤΙΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ.
ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΒΛΕΠΟΥΝ. ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΡΑ ΝΑ ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ...

Μοιραστείτε | 
 

 Και σου έλεγα: Μην ξύνεις τα νύχια σου, θα γρατζουνιστείς!

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Και σου έλεγα: Μην ξύνεις τα νύχια σου, θα γρατζουνιστείς!    Σαβ Δεκ 15, 2012 11:26 pm

Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα αληθινά ή υπαρκτές καταστάσεις είναι τυχαία -

που λένε και στα τελεβίζια...


Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας άνθρωπος που είχε συνήθειο να ξύνει διαρκώς τα νύχια του. Όχι για εμορφιά και χάρη. Αυτός τα έξυνε όπως τα γατιά τα αδέσποτα. Για όπλο δηλαδή και για επιθέσεις και καβγάδες.

Κι επειδή πολλά τα χρόνια που κουβαλώ στην πλάτη έχω να πω ότι κάποιοι άνθρωποι έτσι γεννιούνται. Από μικροί και εξ απαλών ονύχων. Και όπως άλλοι υποφέρουν από ονυχοφαγία και τρώγονται διαρκώς και πρήζεται το συκώτι τους από τη στενοχώρια.

Εμένα δε μου αρέσουν ούτε εκείνοι που ξύνουν τα νύχια τους, ούτε εκείνοι που τα δαγκώνουν. Γιατί και τα δυο καταλήγουν να κάνουν τον άνθρωπο δυστυχισμένο. Και η ζωή μας είναι τόσο μικρή που δεν αξίζει να την κάνουμε θλιβερή:


Παλαιότατο σλόγκαν του Κωστόπουλου και πάντα επίκαιρο. Και πρέπει να παραδεχτώ ότι τόσο πολύ μου είχε αρέσει αυτό το εξώφυλλο του ΚΛΙΚ που το έκοψα και το κόλλησα στην ντουλάπα μου. Να την ανοίγω κάθε πρωί και να θυμάμαι να μην κάνω τη ζωή μου μίζερη. Και να φοράω μαζί με τα ρουχαλάκια μου και το χαμόγελό μου και την αισιόδοξη ματιά στα όσα η κάθε μέρα φέρνει. Ακόμα και τώρα που μας έχει κατσικωθεί στο σβέρκο το ΔΝΤ και η τρόικα. Και πέφτουν τα χαράτσια βροχή. Και κόψε κόψε τους μισθούς μας στο τέλος θα μας πουν ότι πρέπει από την τσέπη μας να πληρώνουμε για να έχουμε δικαίωμα να εργαστούμε. Ναι, οι μέρες μας είναι πλέον γεμάτες με χίλια προβλήματα. Ένας εφιάλτης που όταν ξυπνάμε αντί να τελειώσει αρχίζει και τελειωμό δεν έχει.

Θα μου πεις: Τα έλεγε ο Λιαντίνης!

Ε, ναι. Τα έλεγε. Και δεν έμεινε μόνο στα λόγια. Πέρασε και σε πράξεις.

Μα στου κουφού την πόρτα, όσο θέλεις βρόντα.

Ήθελές τα και παθέστα, που λέει ο σοφός λαός...

Και όπως έλεγε και ο αρχαίος σοφός, ο Αναξίμανδρος. Που πρώτος μίλησε για τη δικαιοσύνη του χρόνου. Για την αδικία και την τίση. Και την ύβρι που επιφέρει πάντα τη δίκη.

Έτσι και με το ξύσιμο των νυχιών. Η φύση δεν έδωσε στους ανθρώπους τα νύχια για να ξεσκίζουν θηράματα. Τους έδωσε μυαλό, τον ευγενικό νου. Αφέντη τους και κυβερνήτη στο δύσκολο ταξίδι, το ανάμεσα στη γέννηση και στο θάνατο. Ένα ξάφνιασμα στην πορεία της εξέλιξης των όντων, η δημιουργία της συνείδησης! Πώς και γιατί; Αίνιγμα και δώρο!

Αυτό το δώρο λοιπόν δεν έχουμε δικαίωμα να το κατακρεουργούμε. Είναι ύβρις. Πώς να το κάνουμε;

Στο έλεγα λοιπόν κι εσένα. Τι μας έμαθε ο Αναξίμανδρος. Τι μας δίδαξε ο Λιαντίνης. Να εμπιστεύεσαι τη δικαιοσύνη του χρόνου. Να μην ξύνεις τα νύχια σου. Και να κοιτάς μονάχα να τηρείς τον ένδον δαίμονα ανύβριστον και ασινή.
Να κρατάς δηλαδή το ήθος σου μετρημένο και άβλαβο, όπως είπε ο Μάρκος Αυρήλιος και μας ξαναθύμισε ο Λιαντίνης στα γραπτά του. Μα δεν άκουγες.

Τα έξυσες λοιπόν μια. Τα ... νύχια. Και ήρθε η δίκαιη τιμωρία. Τα έξυσες δυο. Τα ίδια. Και πάλι και πάλι. Και όλο η ίδια κατάληξη. Και μυαλό δε λες να βάλεις.

Ξέρεις τι μου θυμίζεις; Τον κακό το λύκο. Εκείνον που κυνηγούσε στα Μίκυ Μάους να καταστρέψει τον Σκρουτζ. Ζούσε και ανέπνεε μονάχα για να βάλει πόδι στο θησαυροφυλάκιο. Και όλο την πάταγε και έφευγε κλαψουρίζοντας.

Τουλάχιστον εκεί, στο παραμύθι, υπήρχε και το αντίπαλο δέος. Η απληστία του Σκρουτζ. Εγώ όμως δεν είμαι Σκρουτζ. Και δεν έχω λόξα με τα θησαυροφυλάκια. Μονάχα με τα χαμόγελα.

Έτσι και τώρα. Σε έπιασε παραμονές Χριστούγεννα να σκαλίζεις πώς και γιατί μου χάρισαν εμένα τους ... θησαυρούς.

Δικοί τους ήταν, ό,τι ήθελαν τους έκαναν. Εσένα τι λόγος σου πέφτει;

Φαγώθηκες και ανακάτεψες πάλι τόσους ανθρώπους. Ντρουν τα τηλέφωνά μου από δω (κι αλήθεια, ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να δίνεις τον αριθμό του κινητού μου; ) ντρουν τα τηλέφωνα και από κει. Όλοι παλαβωμένοι και αναστατωμένοι. Με θεωρείς για βλάκα; (ένα ακόμη λάθος σου... ) Φυσικά και κατάλαβα πως εσύ είσαι και πάλι από πίσω. Και πως πάλι ξύνεις τα νύχια σου για καβγά. Εκεί που εγώ είχα ξεχάσει ακόμη και το όνομά σου.

Εσύ λοιπόν με ανάγκασες. Να ξαναθυμηθώ και το δικό σου και άλλα. Ονόματα...

Τι κατάλαβες; Τι κέρδισες;

Και θα σου δώσω ακόμη μία συμβουλή. Να ερωτευθείς!

Μπορείς να το πάρεις και για ευχή, μέρες που έρχονται.

Εγώ τουλάχιστον αυτό έκανα. Ερωτεύθηκα. Στο λέω λοιπόν εκ πείρας. Πως είχε δίκιο απόλυτο ο Λιαντίνης. Αυτό είναι το αντίδοτο. Στο θάνατο και στη μιζέρια. Ακόμη και στο ΔΝΤ και στην τρόικα. Ο έρωτας και μάλιστα ο αυθεντικός. Αυτός και η πηγή της δημιουργίας. Να, όπως και εκείνο το καλοκαίρι του '64. Που ο Λιαντίνης το σημείωσε στην ατζέντα του ως θέρος της δημιουργίας και της ανδροποιήσεως. Και ως ξετύλιγμα της ψυχής και της σκέψης.

Πακέτο πάνε όλα τούτα. Και έρωτας είναι η αιτία.

Σταμάτα λοιπόν να ξύνεις τα νύχια σου. Γιατί κάθε φορά που τα ξύνεις, γεμίζεις γρατζουνιές ο ίδιος. Μπούμερανγκ που λένε και εκεί κάτω στην Αυστραλία. Το πετάς και εκείνο με έναν τρόπο περίεργο ξαναγυρίζει σε σένα.

Το ίδιο και με τον έρωτα. Η τέχνη του να φεύγεις που έλεγε ο Λιαντίνης... Αν δηλαδή τόσο σου αρέσει το μπούμερανγκ, μάθε να το παίζεις με το σωστό τρόπο. Γιατί όσο σπέρνεις ανέμους θα θερίζεις θύελλες. Σπείρε και μια φορά έρωτα. Έτσι, για αλλαγή. Και θα σου περάσει ως δια μαγείας και το ξύσιμο των νυχιών. Θα έχεις άλλα καλύτερα να κάνεις...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
 
Και σου έλεγα: Μην ξύνεις τα νύχια σου, θα γρατζουνιστείς!
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
HOMA EDUCANDUS :: HOMA EDUCANDUS :: ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΥΜΗΣ-
Μετάβαση σε: