ΠΟΡΤΑΛ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣΦόρουμΠόρταλΔΙΟΠΤΕΥΣΕΙΣΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟΕικονοθήκηΕγγραφήΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεση
HOMA EDUCANDUS
ΠΟΡΤΑΛ


ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ. ΜΑΣ ΤΙΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ.
ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΒΛΕΠΟΥΝ. ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΡΑ ΝΑ ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ...

Μοιραστείτε | 
 

 Το πρώτο ωραίο βράδυ στην Ηγουμενίτσα...

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Το πρώτο ωραίο βράδυ στην Ηγουμενίτσα...    Παρ Μαρ 11, 2011 2:51 pm

Τα βράδια εδώ είναι άγρια. Μην κοιτάς που όλο ανεβάζω φωτογραφίες από Πάργες και Πρέβεζες και Σαγιάδες και από Σύβοτα και από Μέτσοβο και ανθισμένες μυγδαλιές και χιονισμένα έλατα. Όλα τούτα τελούνται στο φως της μέρας. Κι επειδή τα βράδια είναι μοναχικά και άθλια. Γι' αυτό και τα διαρκή πέρα δώθε τις μέρες και τα κλικ κλακ με τη φωτογραφική.

Κι όχι γιατί δεν έχει ανθρώπους. Ούτε που δε θα μπορούσα να κάνω παρέες. Μα έλειπε εκείνο το άλλο κλικ. Αυτό το κάτι που σε φέρνει κοντά με τους άλλους. Και τους νιώθεις παρέα. Αφήνεσαι. Και μπορείς να μοιραστείς πράγματα. Χωρίς να προσποιείσαι. Χωρίς να κουμπώνεσαι. ΄

Απόψε έγινε αυτό το κλικ. Ή μάλλον ωρίμασε. Αφού σιγοψήθηκε για μήνες. Και πέρασε κι από σαράντα κύματα. Ίσως μάλιστα να ήταν και καλύτερα έτσι.

Και βρήκε που λες "ο γύφτος τη γενιά του κι αναγάλιασε η καρδιά του". Ανθρώπους με την ίδια γλώσσα. Με κοινούς κώδικες. Ανθρώπους που σε βλέπουν για άνθρωπο. Και με τη μαγική διάσταση της λέξης "σύντροφος".

Μη βιαστείς να βγάλεις αποτυχημένα συμπεράσματα. Γιατί οι δικοί μου σύντροφοι δεν κρατάνε κομματικές ταυτότητες. Κι είναι μαύρα πουλιά, σαν εκείνους της Κατερίνας.

Ήρθε λοιπόν απόψε ο Ντίνος. Από την Αθήνα. Και μίλησε. Και έπειτα μιλήσανε και οι άλλοι.

Μίλησε κι εκείνη η γυναίκα με το φωτοστέφανο. Που τόσον καιρό ήξερα το όνομά της. Έγραφα για εκείνη. Και πρόσωπο δε γνώριζα. Και ήθελα να κλάψω. Όπως κλαίμε όταν συναντάμε τους αγαπημένους μας που είχαμε καιρό να τους δούμε.

Έτσι έγινε και δέχτηκα μετά και το κρασάκι. Να το πιούμε το κρασάκι. Αλλά μόνο με ανθρώπους που τους νιώθουμε και μας νιώθουν.

Ήταν ωραία απόψε. Κι ήταν μαγικά. Εκεί στο ταβερνάκι στη Σελεύκεια. Το πρώτο ωραίο βράδυ στην Ηγουμενίτσα.

Με ανθρώπους που λίγο τους ήξερα και πολύ με γνώριζαν. Στα καλά ή και στα κακά της επαρχίας. Να βρίσκεσαι γνωστός του γνωστού και συγγενής του συγγενή. Πως θα ήξεραν όμως και την Αστυπαλιά; Στα τελείως απρόσμενα...

Το ανθρώπινο πρόσωπο της νέας μου πόλης. Ποιος είπε πως δεν έχει; Ποιος είπε ότι κινδυνεύει να το χάσει; Μόνο εκείνος που δε θέλησε να το ψάξει.

Τώρα μπορώ να το ξέρω πιο σίγουρα. Και να το ξέρεις κι εσύ. Πως πέρασε ο χειμώνας. Ο πρώτος και σκληρός χειμώνας εδώ. Κι ήρθε πια η άνοιξη! Κι ήρθαν και τα πρώτα χελιδόνια...

Καλό ξημέρωμα! Με μπόλικα χικ χικ. Μα ήταν πανάθεμά το και το κρασί διαμάντι...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
 
Το πρώτο ωραίο βράδυ στην Ηγουμενίτσα...
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
HOMA EDUCANDUS :: HOMA EDUCANDUS :: ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΥΜΗΣ-
Μετάβαση σε: