ΠΟΡΤΑΛ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣΦόρουμΠόρταλΔΙΟΠΤΕΥΣΕΙΣΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟΕικονοθήκηΕγγραφήΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεση
HOMA EDUCANDUS
ΠΟΡΤΑΛ


ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ. ΜΑΣ ΤΙΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ.
ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΒΛΕΠΟΥΝ. ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΡΑ ΝΑ ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ...

Μοιραστείτε | 
 

 ΤΟ ΧΙΟΝΙ

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
Μετάβαση στη σελίδα : Επιστροφή  1, 2, 3  Επόμενο
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Σαβ Δεκ 18, 2010 11:38 am


_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Σαβ Δεκ 18, 2010 11:43 am


Κι αυτή είναι η περίφημη Λούτσα. Μια μικρή δηλαδή λιμνούλα που οι κτηνοτρόφοι ποτίζαν τα κοπάδια τους...

Κάποτε στη λιμνούλα αυτή ήρθαμε με τον παππού και το Νηρέα. Και δοκιμάζαμε το καινούριο του παιγνίδι. Ένα τηλευκατευθυνόμενο καραβάκι. Πού να φανταστεί ο παππούς ότι άλλο εγγόνι θα την έτρωγε κατακέφαλα με τα καράβια;

Και ξαφνικά προσέχω το πτηνό! Αν είναι δυνατόν. Πλησιάζω βιαστικά και ...... Η ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ! Ψεύτικο... Μωρέ ποιανού ήταν η ιδέα να στήσουν μέσα στη Λούτσα ένα ψεύτικο πουλί;;;

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Σαβ Δεκ 18, 2010 11:53 am


Να και το ξωκλήσι της αγια - Παρασκευής, μεγάλη η χάρη της.... Τρελό πανηγύρι εδώ κάθε Ιούλιο. Έχει γίνει σήμα κατατεθέν για τους απανταχού Πολυδροσίτες. Εκείνες τις μέρες το χωριό γεμίζει κόσμο και κοσμάκη.

Απαραιτήτως να πω ότι το έχτισε ο θειος αυτό το εκκλησάκι. Το είχε τάμα...

Τώρα εκείνος δεν υπάρχει πια. Μένει όμως το έργο του. Και η Αγία Παρασκευή είναι ένα μόνο κομματάκι από το τεράστιο έργο αυτού του ανθρώπου, του Χρυσόστομου Λαμπρίδη, για τον τόπο του.

Τελικά όμως δε θέλησε να γυρίσει εδώ ούτε νεκρός. Κοιμάται λοιπόν τον ύπνο τον ανεξύπνητο στο νεκροταφείο Παπάγου. Το γιατί, άστο καλύτερα...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Σαβ Δεκ 18, 2010 12:00 pm


Ο δρόμος προς Γιάννενα. Και στο βάθος το μνημείο...

Κάποτε εδώ μας κουβαλήσαν τα παιδόπουλα για να υποδεχτούμε τον Κώτσιο. Στήσανε οι χωριανοί και μια αψίδα να περάσει το βασιλικό ζεύγος. Μαζέψανε και λουλούδια για τη βασίλισσα. Αμ δε... ένας υπασπιστής τα παρέλαβε. Αυτή ούτε που τα ακούμπησε...


_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Σαβ Δεκ 18, 2010 12:05 pm


Επιστροφή στη λιμνούλα. Αφού αυτή ακριβώς ήταν το φετίχ της σημερινής επίσκεψης. Να δω τη Λούτσα χιονισμένη και τι στον κόσμο...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Σαβ Δεκ 18, 2010 12:09 pm


Η Λούτσα από όλες τις γωνίες... Και ο δρόμος που οδηγεί πίσω στην Ηγουμενίτσα. Αλλά είναι πολύ νωρίς ακόμη για επιστροφή...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Σαβ Δεκ 18, 2010 12:14 pm


_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Σαβ Δεκ 18, 2010 12:18 pm


Απίστευτο, αλλά τελικά είμαι εδώ! Το ζω. Δεν είναι παραμύθι! Και όλος ο άλλος κόσμος μοιάζει να μην υπάρχει! Γιούχου!!!


_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Σαβ Δεκ 18, 2010 12:24 pm


Κι η Ασημούλα περιμένει υπάκουα στην άκρη. Α, τι τραβάει αυτό το έρμο το αυτοκίνητο...

Δηλαδή τι παράπονο να έχει; Που πριν δυο χρόνια καθόταν ακίνητο με τους μήνες τόσο που δυο φορές πρόπερσι να μείνει από μπαταρία; Νομίζω ότι τα αυτοκίνητα φτιάχτηκαν για να ταξιδεύουν. Κι όχι να ξεκουράζονται στα γκαράζ. Μη μου θυμίζεις μονάχα πού έφτασε η βενζίνη γιατί ούτε που θέλω να ξέρω τι έχω πληρώσει για καύσιμα τους τελευταίους μήνες...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Σαβ Δεκ 18, 2010 12:28 pm


απ' τα παραλειπόμενα πέρα στη Λούτσα... μια τραπεζαρία τσιμεντένια και τώρα ντυμένη στα ολόλευκα... α, ρε θείε... τουλάχιστον ο διαβάτης που κάθεται εδώ να ξέρει για το μεράκι σου να φτιάξεις και να φτιάξεις πράγματα για τους άλλους;

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Σαβ Δεκ 18, 2010 12:32 pm


Αυτό εδώ το στέγαστρο είναι απ' το μεράκι άλλου χωριανού... Να είναι καλά κι αυτός και ο κάθε άνθρωπος που φτιάχνει έστω και ένα τόσο δα πραγματάκι για τους άλλους. Γιατί πλημμύρισε ο κόσμος από εκείνους που κοιτάν την πάρτη τους...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Σαβ Δεκ 18, 2010 12:35 pm


Ας πάμε όμως και στα έργα της φύσης. Αρκετά με τα έργα των ανθρώπων... αν και το πευκάκι από χέρι ανθρώπου είναι κι αυτό... σιγά μη φύτρωνε μόνο του...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Σαβ Δεκ 18, 2010 12:37 pm


_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Σαβ Δεκ 18, 2010 12:39 pm


_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Σαβ Δεκ 18, 2010 12:42 pm


Κι ο δρόμος να με προκαλεί. Θα πάω τελικά στο χωριό. Γίνεται να μην πάω;

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Σαβ Δεκ 18, 2010 12:46 pm


Και το χωριό; Πνιγμένο στην ομίχλη. Στο βάθος καμαρώνει η Μιλιοράχη...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Σαβ Δεκ 18, 2010 10:03 pm


Πριν μπω στην Ασημούλα και συνεχίσω για το χωριό, έχω ακόμη αρκετά από τη Λούτσα...

Όπως αυτό το πλατάνι που και σε άλλες φωτογραφίες ήδη εμφανίστηκε αλλά δεν έδωσα τις ιδιαίτερες πληροφορίες που το αφορούν.

Θα τις δώσει η επόμενη φωτογραφία...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Σαβ Δεκ 18, 2010 10:08 pm


Φυτεύτηκε τη στιγμή που οι πρώτοι άνθρωποι πάτησαν στο φεγγάρι...

20-7-1969

Υπογραφή: Χ.Λ.Λ. (δηλαδή: Χρυσόστομος Λάμπρου Λαμπρίδης)

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Σαβ Δεκ 18, 2010 11:11 pm


Και τι μένει από τα έργα των ανθρώπων; Τόσο του Νηλ Άρμστρονγκ και του Ώλντριν που πάτησαν πρώτοι το φεγγάρι. Πάνε πια 41 χρόνια από τότε...

Όσο κι εκείνου του ανθρώπου που εδώ στη γη θέλησε με τη συμβολική χειρονομία να αποτίσει φόρο τιμής στο μεγάλο βήμα της ανθρωπότητας;

Ο Όμηρος από τα βάθη του χρόνου δίνει την απάντηση. Σαν τα φύλλα του δέντρου, λέει είμαστε...

“οίη περ φύλλων γενεή, τοίη δε και ανδρών
φύλλα τα μεν τ’ άνεμος χαμάδις χέει, άλλα δε θ’ ύλη
τηλεθόωσα φύει, έαρος δ’ επιγίγνεται ώρη
ως ανδρών γενεή η μεν φύει, η δ’ απολήγει.”

(Ζ ΙΛΙΑΔΑΣ 146- 149)


[Ωσάν των φύλλων η γενιά και των ανθρώπων μοιάζει
π’ άλλα των φύλλων άνεμος στο χώμα τα τινάζει
κι άλλα απ’ το δάσος το χλωρό την άνοιξη πετιούνται
όμοια, άλλες των θνητών γενιές σβήνουν, κι άλλες γεννιούνται.]

(απόδ. Γεωρ.Ψυχουντάκη)

Και τα γνωρίσαμε αυτά από το Δημήτρη Λιαντίνη...

http://educandus.forumotion.com/forum-f24/topic-t795.htm


Παράθεση :
Κι εδώ: http://educandus.forumotion.com/forum-f11/topic-t686.htm

η απομαγνητοφώνηση από την κ. Λουκία Σοφού:

ΕΡΩΤΗΣΗ ΑΚΡΟΑΤΗ: Υπάρχει ζωή μετά το θάνατο; Ποιές είναι οι θέσεις της φιλοσοφίας για το θέμα αυτό ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΙΑΝΤΙΝΗ:

- Ωχ! Τώρα θέτετε ένα ερώτημα πολύ ευαίσθητο, πάρα πολύ σοβαρό και πολύ μεγάλο γι'αυτό θά έπρεπε ενδεχομένως να γίνει ολόκληρη διάλεξη. Λέμε όμως πολύ απλά:

Βεβαίως υπάρχει ζωή μετά θάνατο. Αλλά πιά ζωή; Οι Έλληνες μας είπαν ότι ο άνθρωπος καθώς πεθαίνει εξαφανίζεται, χάνεται. Ο Όμηρος παραδείγματος χάριν, μας λέει στη Ραψωδία Ζ' της Ιλιάδας, θυμάμαι πρόχειρα, σε μιά στιχομυθία ανάμεσα σε δύο ήρωες, στον Αντίλοχο το γιό του Νέστορα και έναν... το Γλαύκο, έναν Τρώα, που συναντιούνται και βρίσκονται αδερφοποιτοί. Λέει τον περίφημο στίχο

"οίη περ φύλλων γενεή, τοίη δε και ανδρών"

εμείς οι άνθρωποι δηλαδή είμαστε όμοιοι με τις γενιές των φύλλων.

Βλέπεις ένα φύλλο στο δέντρο, μεγαλώνει, πρασινίζει, λάμπει, λαμποκοπάει, έρχεται το φθινόπωρο, μαραγκιάζει, συρρικνώνεται, μαραίνεται, πέφτει,το παίρνει η βροχή και η λάσπη, εξαφανίζεται. Τέτοιοι είμαστε εμείς, οι άνθρωποι. Σαν τις γενιές των φύλλων. Καμία παρηγοριά, φιλοσοφικά.

Το ίδιο πράγμα θα μας πει ο Πίνδαρος στον περίφημο όγδοο Πυθιώνικο αν θυμάμαι καλά, που λέει εκείνους τους δύο φοβερούς στίχους: επάμεροι · εφήμεροι είμαστε, εφήμεροι, πρόσκαιροι

τι δε τις; τι δ' ου τις; σκιάς όναρ άνθρωπος

Τι είμαστε; Τι δεν είμαστε; Είμαστε στο βαθμό που δεν είμαστε, αύριο δε θά'μαστε. Σκιάς όναρ, όνειρο σκιάς είναι ο άνθρωπος, ούτε καν όνειρο, ούτε καν σκιά. Όνειρο σκιάς. Ο Σοφοκλής μας μιλάει για ...
όπως σας είπα, αφήνουμε τον Επίκουρο που είναι εντελώς σαφής...

Θα ήθελα όμως να σας πω ότι υπάρχει ζωή μιά μετά θάνατο, η ακόλουθη:

εκείνο που μένει όταν θα πεθάνουμε είναι η καλή μνήμη που αφήνουμε στους ανθρώπους.

Είναι δηλαδή, είναι αυτό που το λέμε διαφορετικά στη φιλοσοφία ενδοκοσμική αθανασία.

Δηλαδή. Τι σημαίνει αυτό. Υπάρχουν άνθρωποι που πεθάνανε και τους ξέρουμε, τους μνημονεύουμε, τους μελετάμε, τους θαυμάζουμε.. Ο Παστέρ, ο Φλέμινγκ, αναφέρω.. χιλιάδες άνθρωποι που προσέφεραν, ευεργέτησαν τον άνθρωπο και τα λοιπά.

Από εδώ ξεκινάει η περίφημη εκείνη .....του λαού μας που δεν το έχουμε φιλοσοφήσει. Λέει:

τον πλούτον εμίσησαν πολλοί, την δόξαν ουδείς.

Τι θα πει αυτό; Έχω ένα κλασικό παράδειγμα μπροστά μου. Έχω την Κυρία Γουλανδρή, τη γλυκειά μας πρώτη Κυρία της Ευρώπης. Είναι ένας άνθρωπος πλούσιος αλλά όλη της η δραστηριότητα είναι να αφήσει ένα έργο που να μείνει για να ευεργετεί τους ανθρώπους και για να μείνει και στις επόμενες γενεές. Μ' αυτή την έννοια, η γκάια που μας κτίζει, γκάια τη λέω εγώ, μιξοβάρβαρα ελληνικά, ερασμιακά, γαία τη λέει αυτή, αυτό το υπέροχο μέγαρο που χτίζει στην Κηφισιά που δεν έχω καμία αμφιβολία ότι για τις μελλοντικές γενιές των Ελλήνων θα είναι πολύ πιό χρήσιμο από το Μέγαρο της Μουσικής, και παρακαλώ να μη σας σκανδαλίσω γιατί γνωρίζω τον Λουδοβίκο Μπετόβεν και τη Σονάτα, τη Σονάτα, την Ενάτη Σονάτα για βιολί και πιάνο... Αυτή η γκάϊα τι είναι; Ο βαθύτερος πόθος της να ζήσει αγαθή η μνήμη της όσο γίνεται.

Λέμε Καραϊσκάκης και δακρύζουμε, είπε ο Κύριος Διοικητής, λέμε Μάρκος Μπότσαρης και δακρύζουμε, η μνήμη που μένει.

Αυτό το παράδειγμα αρχετυπικά μας το δώσανε οι Έλληνες, αυτό μόνο, και τελειώνω, με την περίφημη ραψωδία της Οδύσσειας, την Κ' , την Κυκλώπεια.

Τι μας λέει αυτή η ραψωδία;

Ο Οδυσσέας με τους συντρόφους βρίσκεται στα στενά. Τον αρπάζει ένας κύκλωπας, τον εγκλωβίζει μέσα σε μιά σπηλιά και αρχίζει μετά εκεί το μεγάλο μακελειό. Τη μιά βραδιά τρώει δύο, την άλλη άλλους δύο, την άλλη άλλους δύο, κοιτάει και ο Οδυσσέας τρέμοντας ... πού το βρήκαν αυτό το τέρας ; Οπότε τον βλέπει ο Κύκλωπας και του λέει :

Εσύ μ' αρέσεις, είσαι και τσιρβελής. Το μάτι σου είναι τσακίρικο, πως σε λένε; Θα σε φάω τελευταίο. Πώς σε λένε;

Λέει ο Οδυσσέας: Ούτιν με κυκλήσκουσι Κύκλωψ. Το όνομά μου είναι κανείς "ούτις". Όχι κάποιος, κανείς.

Ούτιν με κυκλήσκουσι τοκίες οι δε εταίροι οι δε φίλοι άλλοι πάντες.


Με φωνάζουνε κανένα. Δεν έχει όνομα. Είναι ανυπόστατος. Όταν περνάει τη φοβερή περιπέτεια όμως και επιβάλλεται και νικάει και διασώζεται, κυριαρχεί και εξοντώνει, με τον τρόπο που εξόντωσε τον Κύκλωπα και βγαίνει έξω με τα κριάρια, όπως ξέρουμε και μπαίνει στο πλοίο, τον άτιμο, λέει, θα του μιλήσω.

Ο Κύκλωπας είναι απάνω και παραγουλιάζεται σαν τα χταπόδια, χτυπιέται τυφλός, φωνάζει, στους βράχους.

Πάμε Βασιλιά να φύγουμε, θα πετάξει κανένα βράχο, θα μας βουλιάξει.

Όχι, δεν τον κρατάει κανείς τον Οδυσσέα. Και φωνάζει:

Έε! Κύκλωψ, άτσαλε και χάχα! Αν σε ρωτήσουνε, ποιός σου έδωσε αυτή την άγρια τυφλωμάρα, αεικελίην αλαωτήν, στο άγιο πρωτότυπο, να πεις, ο Οδυσσέας, ο γιός του Λαέρτη, ο καστοκαταλήτης!

φάσθαι Οδυσσήα πτολιπόρθιον εξαλαώσαι


Κοιτάχτε. Ξεκινάει σαν ο κανείς, ανυπόστατος, μπαίνει στην περιπέτεια τη φοβερή, αυτή είναι η περιπέτεια της ζωής για τον καθένα, κι αφού τη νικάει και δημιουργεί, δείχνει ότι δημιουργεί, παίρνει όνομα, γίνεται επώνυμος. Δεν είναι τυχαίο που ο Όμηρος ... είναι τα βαθύτερα αυτά που δυστυχώς χρειάζεται μιά φιλοσοφική προσπέλαση ... αυτή...

Μ' αυτή την έννοια λέμε μετά θάνατον μένει η καλή μας η μνήμη, γι'αυτό όλοι αγωνίζονται, λέμε Ωνάσειο, τον Ωνάση θα τον είχαν ξεχάσει αν δεν υπήρχε το Ωνάσειο...

Ο Χρυσόστομος Λαμπρίδης υπήρξε μια τέτοια περίπτωση ανθρώπου. Μπορεί να μην έκανε το έργο μιας Γουλανδρή ή ενός Ωνάση αλλά όμοια μ' αυτούς θέλησε να προσφέρει στους ανθρώπους από την περιουσία του για να τους ωφελήσει.

Τέτοιες μέρες εμείς τα παιδιά στο σχολείο του χωριού περιμέναμε πάντα τα δικά του δώρα. Και με δική του προσφορά η δανειστική βιβλιοθήκη του σχολείου μας δεν είχε σε τίποτε να ζηλέψει τις βιβλιοθήκες των μεγάλων ιδιωτικών της πρωτεύουσας.

Από όσο γνωρίζω ο θείος μου αγνοούσε το Λιαντίνη. Ένα δημοτικό τελείωσε ο άνθρωπος κι αυτό προπολεμικά. Κι έπειτα, παιδί στα 15, ξενιτεύτηκε στην Αίγυπτο. Βέβαια η φιλομάθειά του τον έκανε ακόμη κι εκεί να γραφτεί σε σχολή και να μάθει ξένες γλώσσες. Γυμνάσιο όμως ή ανάλογο σχολείο δεν τελείωσε.

Πώς και από πού αυτός ο άνθρωπος εμπνεύστηκε όσα έκανε για τον τόπο καταγωγής του; Μυστήριο...

Το θέμα είναι πως όχι μόνο μας ωφέλησε όλους με το έργο αυτό αλλά και με το παράδειγμά του. Θεσμός πλέον έχει γίνει στο μικρό μας χωριουδάκι να προσφέρουν όλοι το κατά δύναμη για το κοινό καλό.

Και είναι αλήθεια πως δεν ήταν μόνο το παράδειγμα... Επί σειρά ετών βομβάρδιζε κυριολεκτικά τους απανταχού Πολυδροσίτες με επιστολές. Τονίζοντάς τους το χρέος προς τη γενέτειρα... Κι άλλες φορές τους έβαζε και στόχο ξεκινώντας έρανο για συγκεκριμένο έργο. Τεράστια τα χρηματικά ποσά που διέθεσε ο ίδιος αλλά και που κατάφερε να συγκεντρώσει από άλλους για την κατασκευή έργων.

Στις 5 Μαρτίου 2009 έκλεισε για πάντα τα μάτια του. Χτυπημένος στα τελευταία χρόνια της ζωής του από τη φοβερή αρρώστια του αλτσχάιμερ. Πρόλαβε όμως να αφήσει στους δικούς του τις τελευταίες του επιθυμίες.

Όχι μνημόσυνα! Και όχι κηδεία στο χωριό...

Δυο θελήσεις που με ξάφνιασαν περισσότερο και από όλα όσα είχε κάνει στη ζωή του. Εκείνος που έχτισε εκκλησίες και εικονίσματα και πρωτοστάτησε για την αναστήλωση της παλιάς εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου, φροντίζοντας στα εγκαίνια να έρθει ακόμη και ο τότε Πατριάρχης Αλεξανδρείας; Προσωπικός του γνωστός και φίλος;

Ιδέα δεν έχω για τους λόγους που τον οδήγησαν να ζητήσει κάτι τέτοιο. Και ούτε είναι σωστό να προσπαθήσω να ερμηνεύσω τη δική του θέληση. Διδάσκομαι μόνο από το παράδειγμά του ακόμη μια φορά.

Και βλέποντας λίγο πιο πέρα από τη μαρμάρινη πλάκα με το όνομά του τα δυο φύλλα πεσμένα στο χιόνι, ήταν αδύνατον να μην τον θυμηθώ...

Και τελικά ναι. Αυτό μένει. Η μνήμη στους ανθρώπους... Κι ας είμαστε σαν τη γενιά των φύλλων. Που το ξεροβόρι σωριάζει στο έδαφος και τα οδηγεί στην ανυπαρξία. Αυτό μόνο μας δίδεται ως δυνατότητα να κατακτήσουμε την αθανασία. Αυτό και το μόνο είδος ζωής μετά θάνατο. Η ενδοκοσμική αθανασία...

_____________________________

Περισσότερα για το Χρυσόστομο Λαμπρίδη και το έργο του εδώ:

http://educandus.forumotion.com/forum-f4/topic-t971.htm

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Σαβ Δεκ 18, 2010 11:50 pm


Και που έχασε τα φύλλα ο πλάτανος;

Και που πάγωσε τα κλαδιά του ο χιονιάς;

Θα έρθει πάλι άνοιξη, θα έρθει καλοκαίρι. Και νέα φύλλα θα τον πλημμυρίσουν. Και πάλι θα δώσει φωλιά στα πουλάκια να κελαϊδούν χαρούμενα...

Αυτό ουσιαστιστικά γιορτάζουν οι άνθρωποι αυτή την εποχή. Το τέλος του κύκλου της απομάκρυνσης του βορείου ημισφαιρίου από τον ήλιο. Με αποκορύφωμα το χειμερινό ηλιοστάσιο στις 21 του Δεκέμβρη. Και τη μεγαλύτερη νύχτα του χρόνου...

Έπειτα οι μέρες αρχίζουν και πάλι να μεγαλώνουν. Και η Γη να ξαναπλησιάζει τον ήλιο...

Πολύ πριν καθιερωθεί η εορτή των Χριστουγέννων, τέτοιες μέρες οι άνθρωποι τιμούσαν τον ίδιο τον ήλιο. Οι χριστιανοί πέρασαν πολλά χρόνια για να αποφασίσουν πως πρέπει τις ίδιες μέρες με τις αρχαίες γιορτές να τοποθετήσουν τα Χριστούγεννα. Και να τραγουδούν το απολυτίκιο:

Παράθεση :
Η Γέννησίς σου, Χριστέ ο Θεός ημών, ανέτειλε τω κόσμω το φως το της γνώσεως· εν αυτή γαρ οι τοις άστροις λατρεύοντες, υπό αστέρος εδιδάσκοντο, σε προσκυνείν, τον Ήλιον της δικαιοσύνης, και σε γινώσκειν εξ ύψους ανατολήν, Κύριε δόξα Σοι.

Απόδοση στη νεοελληνική:

Η Γέννησή σου, Χριστέ, Θεέ μας, ανέτειλε στον κόσμο το φως της γνώσεως, διότι μ΄ αυτήν εκείνοι που λατρεύουν τα άστρα διδάχτηκαν από αστέρι να προσκυνούν Εσένα, τον Ήλιο της δικαιοσύνης, και Σένα να γνωρίζουν, τη σταλμένη από τα ύψη ανατολή. Κύριε, δόξα σε Σένα.

Ανέτειλε το φως της γνώσεως. Να το δεχθώ. Αλλά πιάσε και ρώτα όλους εκείνους που παριστάνουν τους χριστιανούς να σου πούνε για την ίδια τη γιορτή της γεννήσεως του Θεανθρώπου. Πόσοι ξέρουν ότι πέρασαν πάνω από τρεις αιώνες μέχρι να αρχίσει να εορτάζεται και μάλιστα στις 25 Δεκεμβρίου;

Από το blog ΤΕΤΑΡΤΑΚΙΑ και το αφιέρωμα που έχουμε ανεβάσει εκεί για το Χριστουγεννιάτικο δέντρο, παραθέτω τα εξής:

Παράθεση :
http://tetartakia.blogspot.com/2010/12/blog-post_12.html

[...] Στην πραγματικότητα, μέσα από τα έθιμα αυτά, είτε τα παλιά που πλέον δεν τηρούνται, είτε και τα νέα, επιζούν αρχαίοι μύθοι και δοξασίες των ανθρώπων που ελάχιστη ή και καμία σχέση έχουν με τη γέννηση του Χριστού και τα Χριστούγεννα. Περισσότερο σχετίζονται με την αλλαγή του χρόνου και την Πρωτοχρονιά. Αξίζει μάλιστα να πούμε ότι και η ίδια η γιορτή των Χριστουγέννων άργησε πολύ να καθιερωθεί ως γιορτή που τιμάται στις 25 Δεκεμβρίου. Στο βιβλίο του Γ. Μέγα διαβάζουμε σχετικά: (σελ. 63)

"Όπως δείχνει το τραγούδι των Χριστουγέννων που παραθέσαμε πιο πάνω, τη γέννηση του Χριστού ο λαός τη γιορτάζει όπως και τα γεννητούρια ενός παιδιού. [...]

Αλλ' αυτή η αντίληψη για τη γιορτή των Χριστουγέννων δεν αρκεί για να κατανοήσουμε όλα τα σχετικά με το τραπέζι και την εστία έθιμα της ημέρας αυτής. Πολλά από αυτά είναι όμοια με τα έθιμα της Πρωτοχρονιάς. Είναι καθαυτό πρωτοχρονιάτικα έθιμα και εξηγούνται από το γεγονός, ότι από τα μέσα του 4ου αιώνα η 25η Δεκεμβρίου είχε οριστεί ως γενέθλια ημέρα του Χριστού και ταυτόχρονα ως αρχή του χρόνου. Έτσι στο γιορτασμό της συμπεριλήφθηκαν και πολλά έθιμα της ρωμαϊκής Πρωτοχρονιάς - κυρίως τα κάλανδα του Ιανουαρίου, που παρέμειναν και μετά την επαναφορά της αρχής του χρόνου στην πρώτη Ιανουαρίου."


Και στα σχόλια της σελίδας ο Μέγας αναφέρει και το εξής:

"Χρονολογικά τα σχετικά με την αρχή του χρόνου έχουν ως εξής: Αρχικά το έτος στο Ρωμαϊκό κράτος άρχιζε την πρώτη Μαρτίου. Το 153 π.Χ. για πρώτη φορά οι ανώτατοι άρχοντες του Κράτους εγκαταστάθηκαν στο αξίωμά τους την 1η Ιανουαρίου. Από τότε η ημέρα αυτή άρχισε να θεωρείται ως αρχή του χρόνου.

Οι χριστιανοί όμως, σε αντίθεση προς τους ειδωλολάτρες, ως αρχή του χρόνου δεν γιόρταζαν την 1η, αλλά την 6η Ιανουαρίου, στην οποία τοποθετούσαν τη βάπτιση του Χριστού και μαζί μ' αυτήν την πνευματική του γέννηση και την αρχή της θείας του αποστολής. Για πρώτη φορά το 354 μ.Χ. διαχώρισαν στη Ρώμη τη γιορτή της γέννησης του Χριστού από την ημέρα της "Επιφανείας" του.

Τότε η 25 Δεκεμβρίου, που γιορταζόταν από τους ειδωλολάτρες ως γενέθλια ημέρα του Μίθρα, του αήττητου Ηλίου, ορίσθηκε ως ημέρα γέννησης του Χριστού και συνάμα ως αρχή του χρόνου. Έτσι ο Χριστός λατρεύτηκε ως ο Ήλιος, που φέρνει στον κόσμο το φως, και τονίστηκε ακόμη περισσότερο η αντίθεση του χριστιανικού θεού απέναντι στους ηλιακούς θεούς της ειδωλολατρίας. Γι' αυτό οι τρεις μεγάλες γιορτές του Δωδεκαήμερου συνδέονται στενά. Καθεμιά από αυτές ήταν κάποτε αρχή του χρόνου."


Ρωμαϊκό έθιμο, μαθαίνουμε από το Μέγα, είναι και η χοιροσφαγία που συνηθίζουν σε πολλά μέρη της πατρίδας μας ακόμη σήμερα, τις παραμονές των Χριστουγέννων. Οι Ρωμαίοι γεωργοί, γράφει ο Μέγας, θυσίαζαν, κατά τα Σατουρνάλια (17 - 25 Δεκεμβρίου), χοίρο στον Κρόνο και τη Δήμητρα επιδιώκοντας την ευφορία της γης.

Μαζί όμως με τα ρωμαϊκά έθιμα που ήταν φυσικό να επηρεάσουν το λαό μας μετά από τόσους αιώνες ρωμαϊκής κυριαρχίας στον τόπο μας, επιζούν και έθιμα προερχόμενα από την αρχαία Ελλάδα. Και επομένως δε σχετίζονται ούτε και αυτά με τη γέννηση του Χριστού αλλά με μια αρχαιοελληνική γιορτή, τα Ανθεστήρια. Πρώτοι και καλύτεροι αυτών των εθίμων είναι οι Καλικάντζαροι, για τους οποίους ο Μέγας αναφέρει:

"Τα δαιμόνια του δωδεκαημέρου είναι οι ίδιες οι κήρες (δηλαδή οι ψυχές που κατοικούν στον Άδη) οι οποίες, όπως πίστευαν οι αρχαίοι Αθηναίοι, κατά τη γιορτή των Ανθεστηρίων, οπότε ο Άδης ήταν ανοιχτός, επέστρεφαν στον κόσμο και με διάφορους τρόπους ενοχλούσαν τους ανθρώπους. Μόλυναν κυρίως τις τροφές. Γι' αυτό και οι Αθηναίοι περισχοίνιζαν τα ιερά τους (τα περιέζωναν δηλαδή με κόκκινο νήμα, δημιουργώντας μαγικό κύκλο, που δεν μπορούσαν να περάσουν οι ψυχές), άλειφαν πίσσα στις πόρτες των σπιτιών και μασούσαν από το πρωί ράμνο (είδος θάμνου αγκαθωτού), για να εμποδίσουν την είσοδο των ψυχών στους ναούς, τα σπίτια και τα σώματα των ανθρώπων. Τέλος τις έδιωχναν λέγοντας: "θύραζε, Κήρες, ουκέτ' Ανθεστήρια". (σελ. 53)

Αλλά και το καραβάκι των Χριστουγέννων, που τόσος θόρυβος γίνεται στις μέρες μας για χάρη του, έχει κατά το Μέγα προέλευση από την αρχαία ελληνική γιορτή των Ανθεστηρίων:

"Το καράβι αυτό θυμίζει το πραγματικό πλοίο, που οι Αθηναίοι στη γιορτή των Ανθεστηρίων το μετέφεραν πάνω σε τροχούς, "επαναφέροντας" έτσι τον Διόνυσο, τον θεό της βλάστησης." (σελ. 73)
_______________________________

1. ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ, του ακαδημαϊκού και καθηγητή Λαογραφίας στο πανεπιστήμιο Αθηνών, Γεωργίου Μέγα. Εκδόσεις Εστία - Αθήνα 2003 (πρώτη έκδοση 1956)

Για να ξέρουμε, αγαπητοί φίλοι, τι γιορτάζουμε... Και πώς καθιερώθηκαν οι διάφορες γιορτές και τα έθιμα.

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Κυρ Δεκ 19, 2010 12:41 am


Να στολίζουμε λοιπόν τέτοιες μέρες και δέντρα. Έλατα, πεύκα ή ότι άλλο μπορεί ο καθένας και θέλει. Ή και καραβάκια. Αλλά να ξέρουμε από που ξεκινάνε αυτά τα έθιμα. Μην τα κάνουμε ένα φριχτό συνονθύλευμα στο κεφάλι μας και καταλήγουμε να φερόμαστε όχι με το φως της γνώσης αλλά σαν κάφροι...

Το χριστουγεννιάτικο δέντρο, όπως μπορείτε να διαβάσετε στο ίδιο αφιέρωμα που αναφέραμε και παραπάνω, στο blog ΤΕΤΑΡΤΑΚΙΑ, είναι γερμανικό έθιμο. Αλλά δεν είναι σωστό να νομίζουμε πως αντικατέστησε το καραβάκι...

Παραείναι πρόσφατη η εισαγωγή του εθίμου στην Ελλάδα για να το αγνοούμε...

Και καθώς λέγεται πως ο Όθωνας ήταν ο πρώτος που στόλισε τέτοιο δέντρο στη χώρα μας, εδώ στην Ήπειρο άργησε ακόμη περισσότερο να φτάσει. Γιατί ας μην ξεχνάμε πως η Ήπειρος παρέμεινε τουρκοκρατούμενη για πολλές δεκαετίες μετά την απελευθέρωση της νότια Ελλάδας. Και δεν έχει ακόμη γιορτάσει ούτε καν τα 100 χρόνια ελευθερίας!

Εδώ λοιπόν τέτοιο έθιμο να στολίζουν δέντρα δεν είχαν. Και δε στόλιζαν ούτε καραβάκια. Εξάλλου τα καραβάκια και όπου αλλού τα στόλιζαν ήταν για να συνοδεύουν τα παιδιά στα κάλαντα και όχι για να στολίζουν το σπίτι ή ακόμη περισσότερο τις πλατείες και τα σταυροδρόμια, όπως έχει γίνει πλέον μόδα. Θεωρώντας πως το καραβάκι ήταν το ελληνικό έθιμο και πως το γερμανόφερτο χριστουγεννιάτικο δέντρο πήρε τη θέση του. Δεν είναι έτσι ακριβώς:

Παράθεση :
http://tetartakia.blogspot.com/2010/12/blog-post_12.html

Ναι, ξέρουμε, είναι πολλοί εκείνοι που νομίζουν ότι το χριστουγεννιάτικο δέντρο είναι έθιμο ξενικό και πως οι δικές μας παραδόσεις απαιτούν να στολίζουμε καραβάκια. Όμως δεν είναι έτσι ακριβώς... Και σας το λέμε εμείς, που αγαπάμε πολύ τη θάλασσα και που τα καράβια τα έχουμε καθημερινό ζωντανό φόντο στα παραθύρια της τάξης μας.

Για το θέμα αυτό, δεντράκι ή καραβάκι τα Χριστούγεννα, συμβουλευτήκαμε τις ακόλουθες πηγές:

1. ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ, του ακαδημαϊκού και καθηγητή Λαογραφίας στο πανεπιστήμιο Αθηνών, Γεωργίου Μέγα. Εκδόσεις Εστία - Αθήνα 2003 (πρώτη έκδοση 1956)

2. ΒΛΑΧΩΡΙ - ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ έκδοση του Φιλοπρόοδου Συλλόγου Πολυδροσιτών - Πολύδροσο Θεσπρωτίας 2006


Το πρώτο βιβλίο αποτελεί έργο κλασικό σε θέματα λαογραφίας και περιλαμβάνει πλήρη καταγραφή των εθίμων του λαού μας και από όλες τις γωνιές της ελληνικής γης. Το δεύτερο χωρίς να έχει την επιστημονική βαρύτητα του πρώτου, μας μεταφέρει όμως τη φωνή του δικού μας τόπου και τις ιδιαίτερες παραδόσεις ενός ορεινού χωριού της Θεσπρωτίας.

Ε, λοιπόν, ούτε από τις σελίδες του ενός ούτε και από τις σελίδες του άλλου προκύπτει πληροφορία για στόλισμα καραβιού... Και η μόνη αναφορά για καραβάκι που εντοπίσαμε μιλά για ένα καράβι χάρτινο που έφτιαχναν τα παιδιά και που κρατώντας το στα χέρια τους πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι το βράδυ της παραμονής του Νέου έτους και έλεγαν τα κάλαντα. (Στο βιβλίο του Γ. Μέγα, ό.π. σελ. 73) Αυτό μάλιστα δε συνέβαινε σε όλους τους τόπους. Αλλού τα παιδιά κρατούσαν στα χέρια τους μήλο ή πορτοκάλι ή και χλωρό ραβδί κρανιάς ή άλλου σκληρού δέντρου, με το οποίο μάλιστα χτυπούσαν στη ράχη τους ενοίκους, ενώ τραγουδούσαν κάποιο ευχετικό τραγούδι.

Αν όμως το καραβάκι δε στολιζόταν σε σπίτια, το ίδιο ισχύει και για το δεντράκι που στολίζουμε εμείς σήμερα. Ο Γ. Μέγας αναφέρει μάλιστα το εξής: (σελ. 54 - 56)

"... το κύριο μέσο, για να κρατηθούν οι Καλικάντζαροι μακριά από τις κατοικίες των ανθρώπων, είναι η φωτιά, που έχει τη δύναμη να αποτρέπει τα δαιμόνια. Γι' αυτό η φωτιά στο τζάκι καίει μέρα και νύχτα, όλο το Δωδεκαήμερο. Την παραμονή των Χριστουγέννων κάθε νοικοκύρης φέρνει και τοποθετεί στο τζάκι του σπιτιού του ένα χοντρό ξύλο, κομμένο από δέντρο αγκαθωτό (αχλαδιά, αγριοκερασιά) γιατί το αγκάθι και όλα τα αγκαθωτά δέντρα απομακρύνουν, κατά τη λαϊκή πίστη, τους δαίμονες. Το κούτσουρο αυτό λέγεται Χριστόξυλο ή δωδεκαμερίτης ή σκαρκάντζαλος. [...]

Σε πολλές περιοχές αντί για ένα χρησιμοποιούν δύο ή τρία ξύλα, που τα κόβουν από ορισμένα, καρποφόρα κυρίως, δέντρα και τα τοποθετούν ζευγαρωτά στο τζάκι. Τα ζευγαρώνουν και τ' ανάβουν: κάνουν το πάντρεμα της φωτιάς. [...]

Το έθιμο της τοποθέτησης ενός κορμού ή ενός μέρους δέντρου στο τζάκι, την παραμονή των Χριστουγέννων, συναντάται και στην υπόλοιπη Βαλκανική (Βουλγαρία, Σερβία, Αλβανία), αλλά και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες (Ιταλία, Γαλλία, Πορτογαλία, Αγγλία, Ιρλανδία, Γερμανία, Λεττονία). Η επικράτηση, ωστόσο, της θερμάστρας για τη θέρμανση των δωματίων στις περιοχές αυτές, οδήγησε το έθιμο σε αχρηστία. Τη θέση του πήρε το χριστουγεννιάτικο δέντρο που, καθώς είναι γνωστό, κατάγεται από τη Γερμανία και τείνει, εδώ και λίγα χρόνια, να εισαχθεί και στην Αθήνα, προς όλεθρο των λίγων δέντρων ελάτης που στολίζουν τις ψηλότερες κορυφές της Πάρνηθας."

Αυτά έγραφε ο Γεώργιος Μέγας εν έτει 1956... Πολύ πριν εμφανιστούν οικολογικές οργανώσεις στη χώρα μας. Και νιώθω ιδιαίτερη τιμή που αυτός ο άνθρωπος μου έβαλε "λάδι" και μου έδωσε όνομα... Είναι μια παρηγοριά μπρος στο γεγονός ότι με βάφτισαν χωρίς να είμαι σε θέση να καταλαβαίνω τι γίνεται και χωρίς βεβαίως να έχω ερωτηθεί...

Κρατάω λοιπόν κι εγώ όλα τα άλλα τα σημαντικά από εκείνον. Κι αυτό το δεσμό νιώθω να με ενώνει μαζί του. Της επιστημονικής εξέτασης των θεμάτων και όχι τα κομπογιαννίτικα...

Και ναι. Η επίσκεψη στη Λούτσα, η επίσκεψη στα χιόνια, και όσα άλλα αυτές τις μέρες ξανασκάλισα και θυμήθηκα, στάθηκαν η ομπρέλα προστασίας στη θύελλα και την τρομακτική επίθεση. Την επίθεση της άγνοιας...


_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Κυρ Δεκ 19, 2010 1:05 am


Αυτό λοιπόν τελικά το φυτό, το πουρνάρι, συμβολίζει τα γνήσια έθιμα του δικού μου τόπου. Ούτε τα έλατα, ούτε τα πεύκα και ούτε τα καραβάκια...

Παράθεση :
http://tetartakia.blogspot.com/2010/12/blog-post_12.html

Το δέντρο λοιπόν το χριστουγεννιάτικο δεν αντικατέστηκε το καραβάκι αλλά το κούτσουρο που έκαιγαν οι άνθρωποι στα τζάκια τους! Ή και διάφορα κλαδιά και κυρίως από αγκαθωτά δέντρα, έθιμο που επιβεβαιώνει και το δεύτερο βιβλίο που συμβουλευτήκαμε: (σελ. 137)

"Την Πρωτοχρονιά πρωί - πρωί έριχναν στο τζάκι κλαδιά από πουρνάρι και καθώς καίγονταν και θορυβούσαν έλεγαν διάφορες ευχές για καλή χρονιά, υγεία, για καλή παραγωγή σιτηρών και κτηνοτροφίας."

Το ηπειρώτικο αυτό έθιμο με το πουρνάρι το αναφέρει και ο Γ. Μέγας: (σελ. 76 )

"Στο τζάκι, όπου από τα Χριστούγεννα καίει αδιάκοπα το Χριστόξυλο (ή δωδεκαμερίτης), την πρωτοχρονιά στην Ήπειρο ρίχνουν στη φωτιά κλαδιά από πρίνο λέγοντας:

Καλημέρα κι άη Βασίλης
με τον πέρναρο στα χέρια,
με το διάφορο στο σπίτι,
όσα φύλλα και κλαριά,
τόσα γρόσια και φλουριά.


Ακόμη σκαλίζουν τη φωτιά και βγάζουν μαντείες από τα φύλλα της δάφνης ή της ελιάς που ρίχνουν σ' αυτήν (εμπυροσκοπία).


____________________________

1. ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ, του ακαδημαϊκού και καθηγητή Λαογραφίας στο πανεπιστήμιο Αθηνών, Γεωργίου Μέγα. Εκδόσεις Εστία - Αθήνα 2003 (πρώτη έκδοση 1956)

2. ΒΛΑΧΩΡΙ - ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ έκδοση του Φιλοπρόοδου Συλλόγου Πολυδροσιτών - Πολύδροσο Θεσπρωτίας 2006

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Κυρ Δεκ 19, 2010 1:15 am


Με όλη μου λοιπόν την αγάπη σας στέλνω αυτό το χιονισμένο κλαδί από πρίνο - πουρνάρι το λέμε εμείς εδώ - κι εσείς φροντίστε να το κάψετε τώρα που όλοι ξαναγίναμε με τζάκια στης φλόγας την εξαγνιστήρια μυσταγωγία...

Με πολλές ευχές για τον καινούριο χρόνο, υγεία και προκοπή!!!


_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Κυρ Δεκ 19, 2010 1:48 am


Στης πικροδάφνης τον ανθό...


κι ας είναι εδώ ακόμη χιονισμένη και αντί για ανθούς βλέπουμε τους καρπούς της...


Γιατί τότε μόνο νιώθεις την άνοιξη και χαίρεσαι τα καινούρια άνθη όταν έχεις ζήσει και το χειμώνα...

Όπως και τη ζωή μας την κάνει ομορφότερη η ύπαρξη του θανάτου...

Και όπως ο έρωτας κι ο θάνατος είναι οι δύο όψεις του αυτού νομίσματος.

Στο βίντεο θα χαρείτε ένα πλούσιο απάνθισμα ηπειρώτικων τραγουδιών από την υπέροχη φωνή του Σάββα Σιάτρα.

Αφιερωμένα κι αυτά σε όλους σας για τις μέρες που έρχονται...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΤΟ ΧΙΟΝΙ   Δευ Δεκ 20, 2010 12:34 pm


Καλέ, μη με φοβάστε εμένα... είδα πως τρόμαξα αρκετούς φίλους μου αγαπημένους που πήγα στα χιόνια. Το χιόνι; Τι να μου κάνει το χιονάκι το καημένο; Οι λύκοι πλέον ζουν στις πόλεις...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
 
ΤΟ ΧΙΟΝΙ
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 2 από 3Μετάβαση στη σελίδα : Επιστροφή  1, 2, 3  Επόμενο

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
HOMA EDUCANDUS :: HOMA EDUCANDUS :: ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΥΜΗΣ-
Μετάβαση σε: