ΠΟΡΤΑΛ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣΦόρουμΠόρταλΔΙΟΠΤΕΥΣΕΙΣΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟΕικονοθήκηΕγγραφήΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεση
HOMA EDUCANDUS
ΠΟΡΤΑΛ


ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ. ΜΑΣ ΤΙΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ.
ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΒΛΕΠΟΥΝ. ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΡΑ ΝΑ ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ...

Μοιραστείτε | 
 

 Προορισμός Βλαχώρι... τι περίμενες;;;

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Προορισμός Βλαχώρι... τι περίμενες;;;   Δευ Ιουν 21, 2010 5:34 am

Η ιστορία γράφτηκε πριν λίγα χρόνια:

http://educandus.blogspot.com/2007/10/blog-post_24.html

Παράθεση :
ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΒΛΑΧΩΡΙ

[...] Τι χρόνια, τι καιροί. Μια μέρα στο δρόμο ήθελες για να φτάσεις στον προορισμό σου. Και μπόλικη υπομονή να περιμένεις στις ενδιάμεσες στάσεις το επόμενο λεωφορείο. Μέσα στο κρύο και την παγωνιά και μερικές φορές με τα ουράνια ορθάνοιχτα. Θυμάται άραγε ο αδερφός μου εκείνη τη σκηνή απείρου κάλλους, στη στάση του Παραπόταμου; Να βρέχει καρεκλοπόδαρα. Κι εμείς οι δύο ανεβασμένοι στο παγκάκι του μικρού στέγαστρου για να μη γίνουμε λούτσα. Ταξιδεύαμε με τη μάνα μας από Σμέρτο για Βλαχώρι.** Να δει κι ο πατέρας λίγο οικογένεια. Να φάει ένα πιάτο φαΐ της προκοπής. Και να δούμε κι εμείς τον πατέρα μας. Που παιδιά ακόμη δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε γιατί θα έπρεπε για το χατίρι κάποιων άλλων παιδιών, δάσκαλος γαρ, να τον στερούμαστε και να βιώνουμε μια ιδιότυπη ορφάνια. ***

Γι αυτό και παράπονο δεν έβγαινε από τα παιδικά μας χείλη όταν κινούσαμε ταξίδι για το Βλαχώρι. Με όλες τις ταλαιπωρίες αντέχαμε. Ξέραμε πως στην άκρη της διαδρομής θα χαιρόμασταν επιτέλους την οικογένεια ενωμένη κι αυτό κανένα παιδί στον κόσμο δεν το αλλάζει με τίποτε άλλο. Μα εκείνη τη μέρα τα είχε βάλει ο Θεός με το Θεό. Αστραπές και μπουμπουνητά που μας έκαναν να σφίγγουμε ο ένας τον άλλον. Κι η μάνα να σφίγγει εμάς και να προσπαθεί να βολέψει τις τσάντες με τα ψώνια. Πού πήγαινε η χριστιανή με τέτοιον καιρό; Με δυο παιδιά; Λέμε κι εμείς σήμερα για προβλήματα...

Τώρα που τα συλλογιέμαι, θα πρέπει να φοβόταν πολύ εκείνη τη μέρα. Κι ας προσπαθούσε να δώσει κουράγιο σ' εμάς. Μα πώς να προβλέψει την καταιγίδα; Ώρες νωρίτερα είχαμε ξεκινήσει από το Σμέρτο και ο καιρός δεν είχε δείξει ακόμη τα δόντια του. Και τα δύσκολα ήταν ακόμη μπροστά μας. Καλά να φτάσουμε στο χωριό. Μα πώς θα μας κατέβαζε από του Θύμιου μέχρι το σπίτι; Φορτωμένη ως τ' αφτιά, μες στον χαμό και μες στις λάσπες και τις κοτρώνες να γλιστράνε. Αχ, αυτήν την κατηφόρα πόσες φορές την πήγαμε κουτρουβάλα κι εκείνη κι εμείς. Καταλαβαίνω γιατί τώρα δε θέλει ούτε να τα συζητά όλα αυτά. Τι να θυμηθεί και να μην πονέσει;
* Δεν είναι χιόνι, δεν είναι άσπρη θάλασσα.
Είναι η αντάρα που έχει σκεπάσει όλο το χωριό...
Οι βουνοκορφές στο βάθος είναι τα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία.

Δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσω όσο ζω εκείνη τη μέρα. Καταχνιά, να μη βλέπεις στο μισό μέτρο. Ούτε σε ταινία του Αγγελόπουλου****, αδερφέ, τέτοιο πούσι και τέτοια αντάρα. Ήσουν πολύ μικρός τότε. Τα θυμάσαι άραγε; Λένε πως οι πολύ τρυφερές μας μνήμες γράφουν ανεξίτηλα στις ψυχές μας και γίνονται ένα μ' αυτήν. Τόσο που δεν ξεχωρίζουμε τη μνήμη από τον εαυτό μας. Και γινόμαστε ένα με την ομίχλη και την καταιγίδα. Γινόμαστε ένα μαζί τους και μαθαίνουμε να τα αγαπάμε. Γιατί είναι δικά μας, μαζί τους μεγαλώσαμε. Ένα τοπίο στην ομίχλη η ζωή μας. Εκείνο το ταξίδι, Σμέρτο Βλαχώρι, Βλαχώρι Σμέρτο, μας σημάδεψε.

Και να που την ξανάζησα τη μέρα αυτή.

Το μόνο που άλλαξε ήταν που τώρα πια μετακινούμαστε με το γιωταχί... η αγωνία όμως η ίδια. Γιατί και η μπόρα ήταν ίδια και απαράλλαχτη.

Άνοιξαν τα ουράνια σήμερα στη Θεσπρωτία. Θεούλη μου, στο βροχότοπο ζήτησα μετάθεση;;;

Και πού να με βλέπατε από καμιά μεριά... Κρυμμένη στο υπόστεγο, μέσα στο σπίτι δεν πιάνει το ασύρματο σήμα του ίντερνετ... και με ομπρέλα πάνω από το νετ μπουκ γιατί η βροχή πιτσιλίζει παντού.

Δίπλα μου, κουλουριασμένη κάτω από το τραπέζι, η φουκαριάρα η γατούλα μας. Τινάζεται μόνο κάθε που μπουμπουνίζει. Έπειτα βλέπει πως είμαι δίπλα της και ξανακλείνει το ματάκια της.

Την ατυχία μου!!! Κι έλεγα πως θα έκανα και κανένα μπανάκι στο Δρέπανο... Αλλά εδώ μόνο μπάνιο στα βροχόνερα κάνουμε...

Και μπορείς να μου εξηγήσεις πώς γίνεται και να βρέχει καρεκλοπόδαρα και οι μύγες να επιμένουν να ορμάνε;;;

Δύσκολα τα βλέπω για το παιδί της πόλης να συνηθίσει στις αναποδιές της επαρχίας. Μα κάτω δεν πρόκειται να το βάλω. Τουλάχιστον όχι τόσο εύκολα...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Προορισμός Βλαχώρι... τι περίμενες;;;   Τετ Ιουν 23, 2010 9:03 pm

και για να μη λέτε ότι έγραψα υπερβολές, δείτε και αυτή την ανταπόκριση για τη θεομηνία που ζήσαμε προχτές στην Ήπειρο...

Παράθεση :
Μπουρίνι σάρωσε τα παράλια στήν Θεσπρωτία

Συντάχθηκε απο τον/την Σοκόλης Νικόλαος
Τετάρτη, 23 Ιούνιος 2010 10:30

Πρωτοφανής ήταν η καταιγίδα που έπληξε την Ηγουμενίτσα αλλά και άλλες παραθαλάσσιες περιοχές του Νομού Θεσπρωτίας. Μέσα σε λίγα λεπτά οι ουρανοί άνοιξαν και το καλοκαιρινό σκηνικό έδωσε την θέση του σε μία βαριά χειμερινή ημέρα.

Η καταιγίδα ήταν τόσο έντονη που τα πάντα πλημμύρισαν. Οι παραλίες άδειασαν και όλοι έψαχναν τρόπο να προστατευθούν από την βροχή.
Ακόμη χειρότερα ήταν τα πράγματα για την όμορφη Πάργα, όπου από το μπουρίνι πλημμύρισαν τα πάντα ακόμη και το δημαρχείο της πόλης.

Ο αέρας ήταν τόσο δυνατός που σάρωσε στην κυριολεξία τις παραλίες, το κύμα παρέσυρε ομπρέλες και ξαπλώστρες και πολλά ισόγεια καταστημάτων πλημμύρισαν από τα ορμητικά νερά.

Τα ακραία καιρικά φαινόμενα διήρκησαν για δύο ώρες περίπου, όμως οι ώρες αυτές ήταν αρκετές για να βάλλουν τέλος σε μία όμορφη μέρα του Ιουνίου, την μεγαλύτερη του καλοκαιριού.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ e-igoumenitsa

http://www.e-igoumenitsa.gr/news/thesprotia/4518-2010-06-23-08-30-22.html

Κι αν ο συντάχτης συνδέει τα ακραία καιρικά φαινόμενα με τη μεγαλύτερη μέρα του χρόνου, είναι που αγνοεί ότι την ίδια μέρα έκανε η αφεντιά μου ανάληψη υπηρεσίας στην Ηγουμενίτσα ...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
 
Προορισμός Βλαχώρι... τι περίμενες;;;
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
HOMA EDUCANDUS :: HOMA EDUCANDUS :: ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΥΜΗΣ-
Μετάβαση σε: