ΠΟΡΤΑΛ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣΦόρουμΠόρταλΔΙΟΠΤΕΥΣΕΙΣΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟΕικονοθήκηΕγγραφήΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεση
HOMA EDUCANDUS
ΠΟΡΤΑΛ


ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ. ΜΑΣ ΤΙΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ.
ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΒΛΕΠΟΥΝ. ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΡΑ ΝΑ ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ...

Μοιραστείτε | 
 

 Τζορντάνο Μπρούνο

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Τζορντάνο Μπρούνο   Κυρ Φεβ 17, 2008 1:57 pm


Σαν σήμερα πέθανε ο Τζορντάνο Μπρούνο. 17 Φεβρουαρίου του 1600.

Και πέθανε για τις ιδέες του. Καταδικασμένος σε θάνατο από την "Ιερά" Εξέταση της εποχής του. Επί της πυράς. Μαζί καήκαν και τα βιβλία του. Πολύ θα το ήθελαν οι δήμιοι να κάψουν και τις ιδέες του, να εξαφανίσουν κάθε τι που τον θυμίζει. Οτιδήποτε φέρνει στο νου το ελεύθερο πνεύμα του ανθρώπου και τον άνθρωπο που γίνεται ένα με την ελευθερία. Που δεν μπορεί να ζήσει παρά μόνο λεύτερος.

Εφτά χρόνια τον κράτησαν στον Τζορντάνο Μπρούνο φυλακισμένο. Σε φυλακή κολαστήριο. Υποβρύχιο οίκημα που ο θόρυβος και μόνο από το νερό της θάλασσας αρκούσε για να σαλέψει το μυαλό του ανθρώπου. Και όμως εκείνος άντεξε. Χρόνους επτά ήπιε όλο το "κώνειο" στάλα στάλα. Κι όταν τον οδήγησαν μπροστά στους δικαστές του τους το γύρισε πίσω ολάκερο:

"Εσείς που με δικάζετε και λέτε την απόφαση τρέμετε περισσότερο από μένα που την ακούω".

Ο Μπρούνο κατάφερε εκείνο που δεν μπόρεσε ο Γαλιλαίος. Έμεινε πιστός στις ιδέες του ως το τέλος. Ούτε ο θάνατος δεν μπόρεσε να τον κάνει να τις απαρνηθεί. Ο Μπρούνο πέτυχε να καταστεριστεί στους ελάχιστους εκείνους που το έργο τους το υπογράφουν με το ίδιο τους το αίμα.

Τον γνώρισα πρώτη φορά από τα βιβλία του Δημήτρη Λιαντίνη. Τον θυμήθηκα σήμερα, βλέποντας στα σχετικά δελτάρια του ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ την επέτειο του θανάτου του. Στη Γκέμμα, στο πρώτο κεφάλαιο, στην Ερώτηση της Μαργαρίτας, υπάρχει η αναφορά του Λιαντίνη στο Μπρούνο:

Παράθεση :

"Για το δίκαιο άνθρωπο ο θεός, το υπέρτατο ον, θα μένει ανάμεσα στο ναι και στο όχι. Θα δηλώνει το σημείο της αιώνιας αναζήτησης, και της αιώνιας απορίας. Θα είναι το ον, το αεί ζητούμενον και αεί απορούμενον, που γράφει ο Αριστοτέλης στα Μετά τα Φυσικά του.

Αυτόν το δίκαιο, που στέκεται στο χαλεπό μεταίχμιο του ναι και του όχι, οι άλλοι άνθρωποι του καιρού του και του τόπου του, άνθρωποι μικρόνοες και μίζεροι, χαμοζωήδες και θελωζήσηδες στη γλώσσα του Λασκαράτου, θα τον δικάζουνε για άθεο. Όπως δικάσανε το δίκαιο Σωκράτη, και το δίκαιο Αριστοτέλη, και το δίκαιο Τζορντάνο Μπρούνο."

Δεν είναι η μόνη, ούτε η πρώτη φορά που ο Λιαντίνης αναφέρει στα βιβλία του το δίκαιο αυτό άνθρωπο, και που προσέξατε παρακαλώ, τον βάζει δίπλα σε ένα Σωκράτη και έναν Αριστοτέλη! Και μόνο αυτό αρκεί για να υποψιάσει ακόμη και τον πιο απρόσεχτο. Η άλλη αναφορά βρίσκεται πάλι σε σημείο εξαίρετο. Σε ένα από τα διαλεχτά κείμενα του Λιαντίνη, το Επίμετρο των Ελληνικών.

Ο Μπρούνο κατέχει κι εδώ περίοπτη θέση. Ο Λιαντίνης στεριώνει πάνω του έναν από τους 46 δωρικούς του κίονες (όπως ο ίδιος τους λέγει) όπου θεμέλιωσε έμπεδα τις απόψεις του για το αίτημα των καιρών, να αποσυνδεθεί η αγωγή ολοκληρωτικά από τις θρησκείες και τις συναγωγές.

Από τέτοιο λαμπρό οικοδόμημα, από τον Παρθενώνα του Λιαντίνη, δε θα μπορούσε να λείπει ο Τζορντάνο Μπρούνο. Όχι μόνο για τη λεβεντιά του μπρος στο θάνατο αλλά και για όσα υποστήριξε. Ή πιο σωστά, για όσα πολέμησε...

Ο Τζιορντάνο Μπρούνο γεννήθηκε το 1548, στη Νόλα της Νάπολης. Πριν ακόμη περάσει το μεσοστράτι της ζωής του, μόλις στα 28 του χρόνια, κατάφερε να κατηγορηθεί ως αιρετικός. Αναγκάστηκε να αυτοεξοριστεί, ζητώντας καταφύγιο σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις.

Το 1592, έκανε το λάθος να γυρίσει στη Βενετία. Προδόθηκε από τον Μακενίγκο, που προσποιήθηκε το μαθητή του. Συνελήφθη και οδηγήθηκε στην Ιερά Εξέταση. Μεταφέρθηκε στη Ρώμη το 1593 και φυλακίστηκε για επτά χρόνια. Καταδικάστηκε σε θάνατο δια της πυράς. Η ποινή εκτελέστηκε στην πλατεία "Κάμπο ντι Φιόρι", πλατεία που πουλούσαν λουλούδια.

Παράθεση :

Όπως συμβαίνει με όλους τους μάρτυρες, εκ των υστέρων ο Τζορντάνο Μπρούνο αναγνωρίστηκε σα γνήσιος εκφραστής της ελεύθερης σκέψης και στην πλατεία που κάηκε υψώνεται σήμερα ένα πανύψηλο μπρούντζινο άγαλμα με παραστάσεις της ζωής και της δίκης του ανάγλυφες στο βάθρο του.

Στη βάση του βρίσκονται πάντα φρέσκα λουλούδια που τοποθετούν θαυμαστές του απ' όλο τον κόσμο γι' αυτόν που ήξερε να ζήσει αλλά και να πεθάνει για τις ιδέες του.

ΠΗΓΗ: ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ

Ο Μπρούνο, ο Σωκράτης, ο Αριστοτέλης... που γράφει ο Λιαντίνης. Ο Λιαντίνης που τους θαυμάζει και φροντίζει να μη μείνει μόνο στο λεκτικό θαυμασμό.

Τώρα, που είπα άλλο πια να μην ασχοληθώ με τον ίδιο, ήρθε η ώρα να γνωρίσω καλύτερα όλους τους αγαπημένους του. Την εκλεκτή του συντροφιά. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Λέει ο αγράμματος μα σοφός λαός:

"Πες μου τους φίλους σου, να σου πω ποιος είσαι"...

Και είναι φορές που οι φίλοι αυτοί επισύρουν τον κόλαφο και την περιφρόνηση ακόμα και για τον "αθώο" που λάθεψε να συντροφέψει μαζί τους. Ας πρόσεχε θα πω, μα θα προσθέσω και κάτι ακόμη. Οι φίλοι με την κοινή έννοια, τα "καρντάσια" κατά που τους λένε εκεί στη Σαλονίκη, είναι για τους κοινούς ανθρώπους. Για τους σπάνιους και τους εκλεκτούς, για γίγαντες του πνεύματος σαν το Λιαντίνη, οι "αδερφοποιτοί" του και τα πραγματικά αδέρφια του είναι εκείνοι που ο ίδιος ξεχώρισε. Όχι για να πίνει κρασάκι, μα για να συνομιλεί μαζί τους. Ο Μπρούνο ήταν ένας απ' αυτούς. Κι ακόμη ο Σωκράτης, ο Αναξίμανδρος, ο Ρίλκε, ο Σολωμός, ο Σεφέρης, ο Καρυωτάκης, ο Νίτσε, ο Χάιντεγγερ ... και τόσοι άλλοι που συναντάμε στις σελίδες του, είναι όλοι εκείνοι που θα πρέπει να ρωτήσουμε για να μας πουν ποιος ήταν πραγματικά ο Λιαντίνης.

Λέμε, έχω πει κι εγώ πολλές φορές, ότι αυτό που είμαι το χρωστώ στο Λιαντίνη. Ο Λιαντίνης δεν έπεσε από τον ουρανό. Και πέρα από το εκλεκτό υλικό που του 'λαχε από γεννησιμιού, πλάστηκε και λαξεύτηκε στη σχέση του με όσους πολύ αγάπησε και μελέτησε. Οι άλλοι, εκείνοι που απλώς τον συναντήσανε στη στράτα τους, φίλοι και συγγενείς και μαθητές... υπήρξαν απλώς παρατηρητές. Τι να σου πουν αυτοί για το Λιαντίνη; Θα έπρεπε να έχουνε το μπόι του για να τον αντικρύσουν ολάκερο. Μα οι πιο πολλοί δεν έφταναν ούτε το δαχτυλάκι του. Τι να σου πουν λοιπόν; Την πατούνα του ζητάς να μάθεις; Για της σκέψης του το γοργόφτερο πουλί να ακολουθήσεις;

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
 
Τζορντάνο Μπρούνο
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
HOMA EDUCANDUS :: ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΑ :: ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ :: ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ-
Μετάβαση σε: