ΠΟΡΤΑΛ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣΦόρουμΠόρταλΔΙΟΠΤΕΥΣΕΙΣΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟΕικονοθήκηΕγγραφήΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεση
HOMA EDUCANDUS
ΠΟΡΤΑΛ


ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ. ΜΑΣ ΤΙΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ.
ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΒΛΕΠΟΥΝ. ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΡΑ ΝΑ ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ...

Μοιραστείτε | 
 

 Για να ΜΗΝ πάθουμε αυτά που έπαθαν οι απλοί άνθρωποι στην Αργεντινή

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Για να ΜΗΝ πάθουμε αυτά που έπαθαν οι απλοί άνθρωποι στην Αργεντινή   Παρ Μαϊος 07, 2010 4:27 pm

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ FACE BOOK

Για να ΜΗΝ πάθουμε αυτά που έπαθαν οι απλοί άνθρωποι στην Αργεντινή

στον πίνακα συζητήσεων του Καταδικάζουμε την συνενοχή της Marfin στον θάνατο 3 εργαζομένων & 1 εμβρύου.

Παράθεση :
Nikos Tr Kolokytopoulos

Για να ΜΗΝ πάθουμε αυτά που έπαθαν οι απλοί άνθρωποι στην Αργεντινή

- Στην Ελλάδα δε γνωρίζουμε πολλά για το τι έγινε στην Αργεντινή με το ΔΝΤ.
- Νεαρέ μου, όταν δεις μάνα να εκλιπαρεί να κόψουν κομμάτι από το κρέας της για να φάει το παιδί της, ίσως καταλάβεις αυτό που πάνε να σας κάνουν… Ντρέπομαι για τον εαυτό μου γιατί ήμουν ένα κομμάτι αυτών των αδίστακτων ανθρώπων. Να μην πέσετε στα νύχια τους.
Είναι τα λόγια ενός τεχνοκράτη, που έζησε την καταστροφή μίας περήφανης χώρας. Ενός περήφανου λαού με μία προδοτική κυβέρνηση που προετοίμασε καλά το κλίμα για να εκχωρήσει την Εθνική της κυριαρχία στη μεγαλύτερη μάστιγα του πλανήτη.

- Έφτιαξαν πόλεις, μέσα στις πόλεις. Τις ονόμασαν villas miserias, πόλεις της μιζέριας… Εκεί πότιζαν τον κόσμο κοκαΐνη και άλλα ναρκωτικά, που παρουσιάστηκαν εν αφθονία άξαφνα όταν ο εφιάλτης είχε αρχίσει. Ήταν περήφανος λαός οι Αργεντίνοι… δεν είδα μάνες να πουλάνε τα παιδιά τους όπως γίνεται στο LA. Είδα όμως ανθρώπους να χάνουν τα πάντα και στο τέλος τη ζωή τους όταν δεν υπήρχε τίποτα να δώσουν. Όσα δεν πήραν οι τράπεζες, τα πήραν οι έμποροι… Ο κόσμος έπρεπε να αποχαυνωθεί, να μην αντιστέκεται. Να πεθαίνει με τη μιζέρια του. Γι’ αυτό έβγαλαν έτσι αυτές τις ψευτοπόλεις. Έπνιγαν εκεί την οργή και την δυστυχία τους…

- Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι ότι όλα τα ΜΜΕ διατυμπάνιζαν την ανάγκη της “βοήθειας”. Στην αρχή τους έλεγαν ότι το κράτος θα πτώχευε και ο κόσμος έφτασε στο σημείο να πανηγυρίζει για επιτυχία την είσοδο του ΔΝΤ. Δεν φανταζόντουσαν τι θα ακολουθήσει. Τι ειρωνεία και αυτή. Τους έπεισαν με τον φόβο της πτώχευσης και εντέλει η σωτηρία ήρθε μόνο με την πτώχευση!

- Back Home, είχαν όλοι την εντύπωση ότι σώσαμε τη χώρα που ήταν ανίκανη και με διεφθαρμένες κυβερνήσεις. Ήταν απίστευτο τι μετέδιδαν οι ανταποκριτές όταν εμείς βλέπαμε την αλήθεια με τα μάτια μας σε κάθε δρόμο, σε κάθε γειτονιά.
Είχαν την εντύπωση ότι οι Αργεντίνοι μας θεωρούν σωτήρες… Ποτέ δεν προέβαλλαν τίποτα από την πραγματικότητα. Μόνο κάτι ρεπορτάζ γραμμένα στις αρχές με κόσμο να κάνει δηλώσεις κατά των προηγούμενων κυβερνήσεων ότι τους οδήγησαν στην πείνα ευχαριστώντας τις ΗΠΑ που θα τους έσωνε.

Ακόμα και οι διαδηλώσεις και οι διαμαρτυρίες… Τις προέβαλλαν σαν κομμουνιστές ή αριστερά κομμουνιστικά κόμματα που αντιδρούσαν. Εγώ έβλεπα στο Μπουένος Άιρες την λεωφόρο γεμάτη από εξαγριωμένους να ουρλιάζουν “θέλουμε τη χώρα μας πίσω”! Θέλουμε τα δολάρια μας πίσω!

Οι τηλεοράσεις όπως μου έλεγαν, έδειχναν μερικές δεκάδες κομμουνιστές με κόκκινες σημαίες που διαμαρτύρονταν. Στην πραγματικότητα ο κόσμος ήταν εκατοντάδες χιλιάδες. Ίσως εκατομμύρια. Τους έβλεπα, έβγαιναν από τα σπίτια τους και ενώνονταν με τις πορείες… δεν υπήρχε συντονισμός. Ότι Αμερικάνικη επιχείρηση έκλεινε την φύλαγαν πάνοπλοι αστυνομικοί.

Δεν κυκλοφορούσαμε βέβαια τότε. Μετά από κάποιες συγκεντρώσεις θυμάμαι έβγαινα από το ξενοδοχείο και έβλεπα τόσες πέτρες κάτω που νόμιζα ότι γκρεμίστηκε κάποιο κτίριο. Μεγάλη οργή.

Έβλεπες ανθρώπους αποφασισμένους για όλα. Άνθρωποι που δεν έμοιαζαν ούτε looters (πλιατσικολόγοι). Ακόμα και μεσήλικες σίγουρα πολλοί είχαν οικογένειες… μου έκανε εντύπωση. Έβγαιναν και συγκρούονταν με ότι έβρισκαν. Ξύλα, πέτρες. Από την άλλη η αστυνομία ήταν πάνοπλη, με αντλίες, πλαστικές σφαίρες, δακρυγόνα. Ήταν αδύνατον να τους συγκρατήσουν. Είχες να κάνεις με ανθρώπους που τους πήρες το σπίτι τους και το χαμόγελο τους.

- Όχι, ούτε μια στιγμή δεν τους χαρακτήρισα “τρομοκράτες”. Θα ήταν άδικο. Φαντάσου να υπηρετείς το Law and Order και να μη μπορείς να κρύψεις την συμπάθεια σου για αυτούς που ίσως από τις τηλεοράσεις θα τους χαρακτήριζες αλλιώς. Ήθελαν τη χώρα τους πίσω. Έβγαιναν με Αργεντίνικες σημαίες και απαιτούσαν να φύγουμε…
Αυτές οι γυναίκες όμως… Ποτέ δεν θα ξεχάσω. Αυτό θα με στοιχειώνει πάντα… Οι γυναίκες με τα παιδιά στα χέρια…

Ο ρόλος που έπαιξαν όμως αυτές οι γυναίκες… Ποιός να το περίμενε. Προστάτεψαν τα παιδιά τους και τη χώρα τους. Αν μπορούμε να πούμε ότι έγινε επανάσταση στην Αργεντινή, τότε ήταν η μόνη γυναικεία επανάσταση στους αιώνες.

Το ξέσπασμα της κρίσης και η λύση που ήλθε από τον ίδιο τον λαό

Μέχρι τώρα είδαμε το ξέσπασμα. Τα μέτρα της κυβέρνησης με τις περιβόητες ενέργειες για μείωση του ελλείμματος. Αυτή η μείωση του ελλείμματος που πάλι είχε καλλιεργηθεί ως αυτοσκοπός και βασική προϋπόθεση για την βοήθεια του ΔΝΤ. Βλέπετε, το “swap” του ΔΝΤ είναι οι κρυφοί όροι που επιβάλλονται στην εκάστοτε Εθνική κυβέρνηση προκειμένου να ανοίξουν τις κάνουλες. Αυτοί οι όροι είναι σαφέστατοι και με απλά λόγια επικεντρώνονται στο ότι “Δεν θα γίνεται καμία ενέργεια, καμία δαπάνη, δεν θα λαμβάνεται καμία απόφαση από την Εθνική κυβέρνηση που αφορά την Εθνική οικονομία εάν δεν υπάρχει η έγκριση του ΔΝΤ¨.

Δηλαδή, ο βασικός όρος “συνεργασίας” με την εκάστοτε κυβέρνηση είναι η Εκχώρηση μέρους της Εθνικής Κυριαρχίας. Για όσους ακόμη δεν το έχουν καταλάβει.
Το άλλο σημείο που καλλιεργείται έντεχνα ως αυτοσκοπός, είναι η εξυπηρέτηση μόνο των υποχρεώσεων προς τρίτες χώρες και όχι των εσωτερικών υποχρεώσεων του κράτους. Προηγούνται δηλαδή οι διεθνείς δανειστές που έχουν δανείσει με επαχθείς όρους έναντι των ντόπιων πιστωτών, ήτοι των πολιτών που καλούνται όχι μόνο να απεμπολήσουν τις απαιτήσεις τους αλλά να σηκώσουν και το βάρος της αποπληρωμής των διεθνών τοκογλύφων.

Στην Ελλάδα για παράδειγμα, ό περιβόητος εξωτερικός δανεισμός (300 δις Ευρώ)που αναμασούν συνεχώς οι διάφοροι “αναλυτές”, είναι μόλις ένα μικρό μέρος επί του συνόλου των Τριών Τρις που οφείλει συνολικά το κράτος, με κύριους πιστωτές βέβαια, τους Έλληνες πολίτες. Πολίτες μάλιστα που τροφοδοτούν το σύστημα επί δεκαετίες με ελάχιστο κόστος. Αναλογιστείτε ότι το κράτος (και επαγωγικά οι τράπεζες) δανείστηκαν με επιτόκια που φτάνουν το 7%. Εσείς τι επιτόκιο παίρνετε για τις καταθέσεις σας;

Ας επιστρέψουμε λοιπόν στην Αργεντινή. Μετά την πρώτη ομοβροντία μέτρων, οι μορφές αντίδρασης εξακολουθούσαν να περνούν από τα κανάλια κομματικών μηχανισμών και ιδεολογικών μονοπωλίων. Οι εκδηλώσεις ήταν απόλυτα ελέγξιμες με περιορισμένη χρήση βίας αφού η πλειοψηφία των πολιτών δεν ήθελε να ταχθεί κάτω από καμία κομματική σημαία ή συνδικάτο (θυμηθείτε την σημερινή απεργία. 2 εκ απεργοί, μόνο 20,000 διαδηλωτές σε διασπασμένες εκδηλώσεις με τους παρακρατικούς μηχανισμούς των προβοκατόρων σε δράση. Τα ΜΜΕ βεβαίως… απεργούσαν!).

Τότε άρχισε ο πραγματικός εφιάλτης. Στις 3 Δεκεμβρίου του 2001 η κυβέρνηση υπό την πίεση των διεθνών συμβούλων παίρνει την απόφαση να παγώσει τις καταθέσεις των πολιτών σε όλες τις τράπεζες. 70 δις Δολάρια αλλά και υπερδιπλάσιας αξίας κρατικά ομόλογα περιέρχονται στα χέρια της “ικανότατης και λαοπρόβλητης” κυβέρνησης. Είχε προηγηθεί βεβαίως κολοσσιαία εξαγωγή καταθέσεων από κάποιους που ως συνήθως γνώριζαν. Τα ΜΜΕ απέκρυπταν ή δικαιολογούσαν αυτή την τεράστια εκροή προβάλλοντας την “πιθανότητα υψηλής φορολόγησης των καταθέσεων”.

Συντάξεις χάθηκαν. Τα κρατικά ομόλογα δεν είχαν πλέον κανένα αντίκρισμα (για τους ντόπιους βέβαια). Ακόμα και ιδιωτικά συνταξιοδοτικά προγράμματα που είχαν μετατραπεί εξαναγκαστικά σε ομόλογα, εξανεμίστηκαν.

Είχαν προηγηθεί κάποιες αποσπασματικές παύσεις λειτουργίας του τραπεζικού συστήματος είτε με “υποχρεωτικές αργίες” είτε με μακροχρόνιες απεργίες.

Οι παρακρατικοί Κόνδορες και η μεγάλη σφαγή

Η εξουσία είχε υποτιμήσει την αγωνιστική διάθεση του λαού της Αργεντινής. Πίστευε ότι με όλες τις πιέσεις, την προπαγάνδα, τις ελεγχόμενες συγκεντρώσεις ότι θα μπορούσε να ελέγξει και αυτό το κύμα διαμαρτυρίας μπροστά στην “ληστεία του αιώνα” όπως χαρακτηρίστηκε από ανεξάρτητους διεθνείς αναλυτές.

Οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες. Ο λαός άρχισε να βγαίνει μαζικά στους δρόμους. Σε κάθε γειτονιά, κάθε πόλη ή χωριό ανέμιζαν οι Αργεντίνικες σημαίες ενώ οι κομματικές εξαφανίζονταν. Κάθε μέρα, για πολλές ώρες, ο λαός ήταν στους δρόμους απαιτώντας την πτώση της κυβέρνησης και τον διωγμό των ξένων επιτηρητών του ΔΝΤ.

Η αστυνομία πλέον ήταν αδύνατον να ελέγξει τις αντιδράσεις. Οι ανταποκρίσεις των διεθνών ΜΜΕ διακόπηκαν αφού πλέον δεν υπήρχαν κομματικά σημαιάκια για να δείξουν ενώ κάθε επιχείρηση Αμερικανικών συμφερόντων έμπαινε στο στόχαστρο των διαδηλωτών. Εκεί μπήκαν στο παιχνίδι οι παρακρατικοί “Κόνδορες”. Οι Κόνδορες ήταν το δίκτυο της CIA σε όλη την Λατινική Αμερική που είχε στηθεί με το πρόσχημα του “Κομμουνιστικού κινδύνου” στον ψυχρό πόλεμο. Παραγουανοί κυρίως παρακρατικοί συντάχθηκαν με τον μηχανισμό της ΚΥΠ ώστε να αρχίσουν τα χειρουργικά χτυπήματα για να κάμψουν το φρόνημα των διαδηλωτών.

Ακολούθησαν χτυπήματα σε ανοιχτές συγκεντρώσεις (κλασσική ιμπεριαλιστική μέθοδος) ώστε να τρομοκρατήσουν τον λαό για να μην ενισχύει τις κινητοποιήσεις. Δεκάδες οι νεκροί, εκατοντάδες οι τραυματίες .

Τα χτυπήματα αυτά αντί να κάμψουν, ενίσχυσαν το φρόνημα των εξεγερμένων πατριωτών αφού μπορεί ο αγώνας για “θεσμικά και οικονομικά αιτήματα” με ιδεοληπτικούς μανδύες να μην αξίζει ανθρώπινες θυσίες, όμως η κινητοποίηση ήδη είχε λάβει διαστάσεις Εθνεγερσίας. Ο λαός πλέον κατέβαινε στους δρόμους για Εθνικοαπελευθερωτικό πόλεμο.

Το επιμύθιο της εξέγερσης θα το παραθέσουμε σε άλλο άρθρο, για να κλείσουμε το αφιέρωμα με το σημαντικότερο ίσως κομμάτι: Τον ρόλο της Γυναίκας και τις λύσεις που έδωσε. Ναι, η γυναίκα στην Αργεντινή καρπώνεται το μεγαλύτερο μέρος της επιβίωσης και εξόδου της χώρας από αυτόν τον εφιάλτη.

Η Γυναίκα που έσωσε την Αργεντινή – οι λύσεις

Η Γυναίκα της Αργεντινής στάθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης και αντίστασης. Από τις μαχητικές πορείες, την επιβίωση των παιδιών, τη στήριξη των συζύγων. Πραγματικές ηρωΐδες που όμως έμελλε να καταλύσουν τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις δημιουργώντας συνθήκες διαβίωσης με αυτοοργανωμένα συστήματα, μακρυά από την τραπεζική – χρηματοπιστωτική υποτέλεια.

Η δράση των γυναικών ξεκίνησε από την περιφέρεια. Οι γυναίκες της υπαίθρου ένιωσαν πρώτες την κρίση όταν είδαν την παραγωγή τους να οδηγείται σε απαξίωση και τους άντρες τους να παραχωρούν τα πολύτιμα αγαθά για ευτελές αντίτιμο.

Οι γυναίκες πήραν την κατάσταση στα χέρια τους. Με ένα αρχέγονο ένστικτο, επέβαλλαν παύση πώλησης της παραγωγής στους μεσάζοντες και άρχισαν να ιδρύουν καταστήματα αντιπραγμάτευσης. Μικρά κέντρα δηλαδή ανταλλαγής προϊόντων με μία υποδειγματική δομή αποτίμησης βάσει της προσφοράς και ζήτησης των αγαθών. Οι Γυναίκες της Αργεντινής δηλαδή, ανεξαρτητοποιήθηκαν από το χρήμα, πριν την μεγάλη ληστεία που γονάτισε κάθε δραστηριότητα.

Στην περίοδο της μεγάλης ληστείας λοιπόν, η μορφή αυτή επιβίωσης πήρε ραγδαίες διαστάσεις και αποτέλεσε την αιτία της επιτυχίας των κινητοποιήσεων. Πίσω από τις στάχτες των “μαχών”, οι γυναίκες κατάφεραν να ικανοποιήσουν τις βασικές ανάγκες της οικογενειακής διαβίωσης χωρίς την ανάγκη του χρήματος ή της επαιτείας των κουπονιών. Η “τροφοδοσία” των μαχητών είχε εξασφαλιστεί. Το ίδιο και το φρόνημα. Αντί για επαίτες, οι Αργεντίνοι έγιναν ελευθερωτές και οι ντόπιοι και ξένοι εκμεταλλευτές πήραν ένα γερό μάθημα, όταν αναγκαζόντουσαν να εγκαταλείψουν τη χώρα με Αμερικανικά ελικόπτερα (σε επόμενο άρθρο).

Οι γυναίκες της Αργεντινής επέδειξαν οξυδέρκεια, αλληλεγγύη και ικανότητα αποτελεσματικής αυτοοργάνωσης. Έδειξαν τον δρόμο της επιβίωσης, προστάτευσαν τα παιδιά τους και απορρόφησαν μεγάλο μέρος από τους απελπισμένους των “πόλεων της μιζέριας” που είχαν δημιουργηθεί όπως είδαμε στο πρώτο μέρος του αφιερώματος. Αναλυτές υποστηρίζουν ότι η ανάκαμψη της Αργεντινής έγινε με τους όρους που έθεσαν αυτές οι πρωτεργάτριες του αγώνα σε τέτοιο σημείο, ώστε η εξέγερση της Αργεντινής να χαρακτηριστεί η πρώτη γυναικεία εξέγερση στη σύγχρονη ιστορία. Οι ενέργειες της νέας κυβέρνησης συνοπτικά:

Επιμύθιο

Δεν υπήρχε αμφιβολία ότι οι εξελίξεις ήταν αδύνατον να ανατραπούν ακόμα και με έξωθεν στρατιωτική επέμβαση. Ο λαός είχε εκκαθαρίσει τους επίορκους από όλα τα δημόσια αξιώματα και η νέα κυβέρνηση μπορούσε να θέσει η ίδια τους όρους της. Ας τους διαβάσουμε γιατί αποτελούν ένα σημαντικό μάθημα για κάποιους ντόπιους που φλερτάρουν με… γουδιά.

1. Η χώρα κήρυξε πτώχευση, σταματώντας κάθε πληρωμή σε διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα

2. Η ισοτιμία Πέσο – Δολαρίου “ξεκλειδώθηκε” και ακολούθησε υποτίμηση κατά 75%

3. Η Αργεντινή είχε μάθει πλέον να είναι αυτάρκης. Η κοινωνία βάσισε την επιβίωση της στην ντόπια παραγωγή, το εκτεταμένο μποϋκοτάζ ξένων προϊόντων ήταν πλέον κρατική “εντολή”, το εμπορικό ισοζύγιο ανατράπηκε άρδην.

4. Λόγω της υποτίμησης αλλά και της σκληρής δουλειάς του λαού, η παραγωγή της Αργεντινής έγινε ανταγωνιστικότερη φέροντας έναν ρυθμό ανάπτυξης στα πρότυπα της Ρωσίας του 2000.

5. Τον ρόλο του Πούτιν στην Αργεντινή, ανέλαβε ο ίδιος ο λαός που αποκήρυξε μετά βδελυγμίας τις νουθεσίες του state department για συνέχιση της συνεργασίας με το ΔΝΤ έστω και με ειδικά προνόμια.

Δοκιμασμένες λύσεις, η νεκρανάσταση μίας χώρας από έναν λαό που δεν υπόκυψε στον τρόμο και τις απειλές.


Μπορούμε;

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Για να ΜΗΝ πάθουμε αυτά που έπαθαν οι απλοί άνθρωποι στην Αργεντινή   Δευ Μαϊος 10, 2010 11:59 am

Το ίδιο πάνω κάτω κείμενο το βρήκα και στο Πειρατικό Ρεπορτάζ. Το αναδημοσιεύω από κει για να το έχουμε ολόκληρο και με πλήρη στοιχεία ποιος τα λέγει:

http://peiratikoreportaz.blogspot.com/2010/05/blog-post_1341.html




Ένα άρθρο γραμμένο από τον Δόκτωρα Mark Weisbrot, διακεκριμένου οικονομολόγου (Washington D.C.) που έζησε τα γεγονότα της Αργεντινής από κοντά.

Παράθεση :
Ερ.: Στην Ελλάδα κύριε καθηγητά, δεν γνωρίζουμε πολλά για το τι έγινε στην Αργεντινή με το ΔΝΤ. Το μόνο που θυμάμαι (και μ’ έχει σημαδέψει), είναι ένα πλάνο από κάπου ψηλά, που έδειχνε μία “αδέσποτη” αγελάδα να τρέχει και κόσμο, πολύ κόσμο, να την κομματιάζει ενώ ήταν ζωντανή (!) όπως έλεγε ο σπίκερ, για να εξασφαλίσει κρέας.

Απ.: Νεαρέ μου, όταν δεις μάνα να εκλιπαρεί να κόψουν κομμάτι από το κρέας της για να φάει το παιδί της, ίσως καταλάβεις αυτό που πάνε να σας κάνουν… Ντρέπομαι για τον εαυτό μου γιατί ήμουν ένα κομμάτι αυτών των αδίστακτων ανθρώπων. Ο Θεός να σας βοηθήσει, να μην πέσετε στα νύχια τους. Ο μόνος τρόπος να επιβιώσετε είναι επί ένα μήνα κάθε ημέρα συνέχεια να βγαίνετε σύσσωμοι και ενωμένοι 8 εκατομμύρια άνθρωποι, μιλάω για τους ενήλικες, στους δρόμους μέχρι να ανασταλούν όλες μα όλες οι καθημερινές λειτουργίες. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο θα εκβιαστεί η Ε.Ε. αρκετά ώστε να δώσει χρήματα και άτοκα μάλιστα, τα οποία και διαθέτει. Δεν είστε ξέμπαρκοι, για όνομα του Θεού, ενώ η Αργεντινή ήταν εντελώς μόνη και απροστάτευτη.

Η Ε.Ε. δεν επιθυμεί κάτι αντίστοιχο –μα πρέπει να ασκηθεί η κατάλληλη πίεση πλέον από κάτω προς τα πάνω και όχι αντιστρόφως. Η μόνη σωτηρία πλέον είναι να εξαναγκάσετε τη Γερμανία να πληρώσει τα 74 δις. € που χρωστάει στην Ελλάδα για την περίοδο 1939-1945.

Μάλιστα ακούγεται ταυτόχρονα σε πολλούς κύκλους στη Γενεύη όπου ζω, ότι η Ελβετία θα δώσει ως δώρο στην Ελλάδα, δίχως απαίτηση επιστροφής, 100 δις. €, ώστε να μην οδηγηθεί ευρωπαϊκή χώρα, με τέτοιες τραγικές συνέπειες, στο στόμα του λιονταριού.

Πιστέψτε με, στην Ουγγαρία ήταν πιο ομαλά τα πράγματα,
στην Ελλάδα προετοιμάζεται το έδαφος για μαζική καταστροφή όλου του κοινωνικού ιστού με τραγικές συνέπειες, όπου το μηνιαίο εισόδημα ακόμα και στις ιδιωτικές εταιρίες θα μειωθεί από 1000 ευρώ φερ’ ειπείν, στα 250 ευρώ, ενώ οι τράπεζες θα επιτρέπουν την ανάληψη πλαφόν των 100 ευρώ ανά ημερολογιακού μήνα.

Η Κυβέρνησή που τώρα σας κυβερνάει, προσφέρουν τα κλειδιά στους καρχαρίες του Δ.Ν.Τ. να συμβεί κάτι ανάλογο με αυτό που συνέβη στην Αργεντινή.

Ταυτόχρονα, θα πρέπει να απαιτήσει ο Ελληνικός λαός και με τη βία όπου κρίνει, την προσέλευση όλων των υπευθύνων που έκλεψαν τον Έλληνα φορολογούμενο στην δικαιοσύνη, και ξέρουνε όλοι στην Ελλάδα ποιοί είναι αυτοί, και την εκδίκαση των προηγούμενων δυο κυβερνήσεων της Ελλάδος, με τελικό σκοπό την ισόβια φυλάκισή τους. Ταυτόχρονα θα πρέπει ο κάθε πολίτης της Ελλάδος να διασφαλίσει την αλλαγή πορείας της τωρινής Κυβέρνησης, η οποία προμελετημένα και εσκεμμένα προδίδει τον Ελληνικό λαό με την επιθυμία την πλήρης υποταγή του καθώς και την εξαθλίωσή του οδηγώντας τον προς το Δ.Ν.Τ.
Το να έχει αναλάβει το Δ..Ν.Τ. μια χώρα σημαίνει την εφόρου ζωής σχεδόν ομηρία του στο χρέος. Στο διεθνές οικονομικό σύστημα, το χρέος ισούται με χρήμα και άρα κέρδος για τους ανθρώπους, που όχι μόνον έχουν δημιουργήσει την οικονομική κρίση, αλλά και τους καρχαρίες του Δ.Ν.Τ. που καιροφυλακτούν να αναλάβουν άμεσα την δράση της εξαθλίωσης στην Ελλάδα.

Αυτά δεν είναι τα λόγια κάποιου θεοσεβούμενου ή ανθρωπιστή, αλλά ούτε και αυτά ενός ξεπεσμένου ή ξεχασμένου κομμουνιστή ή ρομαντικού αριστερού. Είναι τα λόγια ενός τεχνοκράτη, που έζησε την καταστροφή μίας περήφανης χώρας. Ενός περήφανου λαού με μία προδοτική κυβέρνηση που προετοίμασε καλά το κλίμα για να εκχωρήσει την Εθνική της κυριαρχία στη μεγαλύτερη μάστιγα του πλανήτη.

Στην Αργεντινή με το που έλαβε δράση το Δ.Ν.Τ., ο κόσμος βγήκε με τσεκούρια, χαντζάρες και πριόνια στους δρόμους και εισέβαλαν σε τράπεζες, στα Μ.Μ.Ε. και σε κυβερνητικά κτίρια, σφάζοντας και αποκεφαλίζοντας στην κυριολεξία τραπεζικούς υπαλλήλους, διευθυντές, δημοσιογράφους, οι οποίοι είναι στην κορυφή της διαφθοράς και της απάτης, καθώς και στελέχη και μέλη βιομηχανιών, της Κυβέρνησης, Κυβερνητικούς Εκπροσώπους και συγκεκριμένα μέλη της Κυβέρνησης του αντίστοιχου Υπουργείου Οικονομικών. Ο συνολικός αριθμών των θυμάτων επισήμως κατά την οικονομική κατάρρευση της Αργεντινής ήταν περί των 25.000, αλλά φυσικά ο αριθμός που ανακοίνωναν τα Μ.Μ.Ε. της χώρας και με την διαταγή του Δ.Ν.Τ. ήταν κατά πολύ λιγότερος και συγκεκριμένα είχανε αναφέρει μόνον 27 θανάτους.

Έφτιαξαν πόλεις, μέσα στις πόλεις. Τις ονόμασαν villas miserias, πόλεις της μιζέριας… Εκεί πότιζαν τον κόσμο κοκαΐνη, επεξεργασμένη με χλωρίνη και ασβέστη και άλλα ναρκωτικά της μιας δόσης, που παρουσιάστηκαν εν αφθονία άξαφνα, όταν ο εφιάλτης είχε αρχίσει. Ήταν περήφανος λαός οι Αργεντίνοι… όπως και οι Έλληνες και δεν είδα μάνες στην Αργεντινή να πουλάνε τα παιδιά τους, όπως γίνεται στο L.A. από το 1960. Είδα όμως ανθρώπους να χάνουν τα πάντα και στο τέλος τη ζωή τους, όταν δεν υπήρχε τίποτα να δώσουν, όσα δεν πήραν οι τράπεζες τα πήραν οι έμποροι… Ο κόσμος έπρεπε να αποχαυνωθεί, να μην αντιστέκεται. Να πεθαίνει με τη μιζέρια του. Γι’ αυτό έβγαλαν έτσι αυτές τις ψευτοπόλεις. Έπνιγαν εκεί την οργή και την δυστυχία τους…

Γι αυτό και εξάλλου η προ-μελετημένη υποβάθμιση του κέντρου της Αθήνας και η μαζική προώθηση και πώληση των ναρκωτικών, μέχρι όπως μαρτυρείται και από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό από ανθρώπους που έχουν και είχαν ανέκαθεν στενές επαφές με την ζούγκλα των ιδιωτικών καναλιών, κυβερνητικά στελέχη, πολιτικούς, μεγαλοδικηγόρους, βιομήχανους και ανθρώπους γενικότερα που εξυπηρετούν μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες. Ημερησίως στο κέντρο της Αθήνας πεθαίνουν περίπου 140 άνθρωποι, κυρίως μετανάστες από ναρκωτικά νοθευμένα.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι το πόσο εύκολα σώπαιναν όλοι οι ενοχλητικοί.
Στην Αργεντινή του τότε, όπως και στην Ελλάδα του τώρα, όλα τα ΜΜΕ διατυμπάνιζαν την «ανάγκη της βοήθειας». Στην αρχή τους έλεγαν ότι το κράτος θα πτώχευε και ο κόσμος έφτασε στο σημείο να πανηγυρίζει για επιτυχία την είσοδο του ΔΝΤ. Δεν φανταζόντουσαν τι θα ακολουθήσει. Τι ειρωνεία και αυτή. Τους έπεισαν με τον φόβο της πτώχευσης και εντέλει η σωτηρία ήρθε μόνο με την πτώχευση!!! Είχαν όλοι την εντύπωση ότι σώσαμε τη χώρα που ήταν ανίκανη και με διεφθαρμένες κυβερνήσεις. Ήταν απίστευτο τι μετέδιδαν οι ανταποκριτές, όταν εμείς βλέπαμε την αλήθεια με τα μάτια μας σε κάθε δρόμο, σε κάθε γειτονιά. Πρέπει εσείς στην Ελλάδα να ξυπνήσετε τώρα προτού να είναι αργά, πρέπει με οποιοδήποτε κόστος να αποφύγετε το Δ.Ν.Τ.

Ήδη οι εφημερίδες του Σαββατοκύριακου 17-18 Απριλίου 2010 στη χώρα σας, απειλούν για μαζικές απολύσεις περί των 350.000 εργαζομένων και εσείς ακόμα κοιμάστε όρθιοι, αντί να έχετε αποκλείσει τη Βουλή σας με την απειλή μαζικής βίας. Σας κοροϊδεύουν, λεφτά και μάλιστα πάρα πολλά υπάρχουν.

Για το Δ.Ν.Τ. είχαν την εντύπωση ότι οι Αργεντίνοι μας θεωρούν σωτήρες… Ποτέ δεν προέβαλλαν τίποτα από την πραγματικότητα. Μόνο κάτι ρεπορτάζ γραμμένα στις αρχές, με κόσμο να κάνει δηλώσεις κατά των προηγούμενων κυβερνήσεων ότι τους οδήγησαν στην πείνα, ευχαριστώντας τις ΗΠΑ που θα τους έσωνε. Ακόμα και οι διαδηλώσεις και οι διαμαρτυρίες… Τις προέβαλλαν σαν κομμουνιστές ή αριστερά κομμουνιστικά κόμματα που αντιδρούσαν. Εγώ έβλεπα στο Μπουένος Άιρες την λεωφόρο γεμάτη από εξαγριωμένους να ουρλιάζουν “θέλουμε τη χώρα μας πίσω”! Θέλουμε τα δολάρια μας πίσω!

Οι τηλεοράσεις έδειχναν μερικές δεκάδες κομμουνιστές με κόκκινες σημαίες που διαμαρτύρονταν. Στην πραγματικότητα ο κόσμος ήταν εκατοντάδες χιλιάδες. Ίσως εκατομμύρια. Τους έβλεπα, έβγαιναν από τα σπίτια τους και ενώνονταν με τις πορείες… δεν υπήρχε συντονισμός. Ότι Αμερικάνικη επιχείρηση υπήρχε, έκλεινε και την φύλαγαν πάνοπλοι αστυνομικοί.

Δεν κυκλοφορούσαμε βέβαια τότε. Μετά από κάποιες συγκεντρώσεις θυμάμαι έβγαινα από το ξενοδοχείο και έβλεπα τόσες πέτρες κάτω, που νόμιζα ότι γκρεμίστηκε κάποιο κτίριο. Μεγάλη οργή.

Έβλεπες ανθρώπους αποφασισμένους για όλα. Άνθρωποι που δεν έμοιαζαν πλιατσικολόγοι. Ακόμα και μεσήλικες, σίγουρα πολλοί είχαν οικογένειες… μου έκανε εντύπωση. Έβγαιναν και συγκρούονταν με ότι έβρισκαν. Ξύλα, πέτρες. Από την άλλη η αστυνομία ήταν πάνοπλη, με αντλίες, πλαστικές σφαίρες, δακρυγόνα. Ήταν αδύνατον να τους συγκρατήσουν. Είχες να κάνεις με ανθρώπους που τους πήρες το σπίτι τους και το χαμόγελο τους. Όχι, ούτε μια στιγμή δεν τους χαρακτήρισα “τρομοκράτες”. Θα ήταν άδικο. Φαντάσου να υπηρετείς το Law and Order και να μη μπορείς να κρύψεις την συμπάθεια σου για αυτούς που ίσως από τις τηλεοράσεις θα τους χαρακτήριζες αλλιώς. Ήθελαν τη χώρα τους πίσω. Έβγαιναν με Αργεντίνικες σημαίες και απαιτούσαν να φύγουμε…


Στην Ελλάδα συμβαίνει και το εξής: τα πετρέλαια στο Αιγαίο επιθυμούν να τα εκμεταλλευτούν πλήρως και μόνο οι Γερμανοί, ώστε κατ’ αυτόν τον τρόπο να εξασφαλίσουν την κυριαρχία τους και επιτέλους να βγούνε νικητές από έναν παγκόσμιο πόλεμο έχοντας ήδη δημιουργήσει 2 και χάνοντάς τους. Τον 3ο αυτόν, μπορούμε να τον χαρακτηρίσουμε ως οικονομικό πόλεμο.

Αυτό που με λυπεί ιδιαίτερα είναι ότι η Ευρώπη και η Ε.Ε. δεν φαίνονται γενικότερα να ενδιαφέρονται να σώσουν το ευρώ τους διότι αν διπλώσει η Ελλάδα, το ευρώ θα είναι εντελώς άχρηστο στις διεθνές αγορές και σε όλη την ευρωπαϊκή επικράτεια, το ευρώ θα καταρρεύσει βυθίζοντας σε τύπου Αργεντίνικης κρίσης όχι μόνον την Ελλάδα αλλά και όλες τις χώρες μέλη της Ε.Ε.

Γιατί δεν βοηθούν και γιατί έχουν αφήσει την Ελλάδα στην τύχη της ακόμα και προς το παρόν ουδείς δεν μπορεί να δώσει εξήγηση. Ένα είναι σίγουρο, ότι σε μια εβδομάδα από σήμερα η Ελλάδα δεν θα είναι ποτέ ξανά ίδια αν επιτρέψετε στην Κυβέρνησή σας και στα Μ.Μ.Ε. να συνεχίσουν να καθορίζουν εσκεμμένα την πορεία σας προς την κόλαση του Δάντη.


Σήμερα, όμως, συγκλίνουν, εκ των πραγμάτων, τα συμφέροντα του Αμερικανού Προέδρου, Ομπάμα, και του γ. Διευθυντή του ΔΝΤ Ντ. Στρος Καν, σε μια εμπλοκή του ΔΝΤ, με την Ελλάδα, με την νέα όμως αποκατεστημένη μορφή του, που σαν θεωρητική αρματωσιά και πρακτική θα ανατρέπει τη σημερινή εικόνα και θα πλησιάζει στην ειδυλλιακή παραδοσιακή πρακτική του, του Φίλου των Εθνών!

Ο μεν πρ. Ομπάμα γιατί θέλει νέο κύρος στο εγχείρημά του για επιβολή κρατικού ελέγχου στο διεθνές Χρηματ/τικό Σύστημα, του οποίου έχασε τον α΄ γύρο. Και ο κ. Ντ. Στρος Καν του ΔΝΤ θα επιθυμούσε σφόδρα ένα έπαθλο 10 εκατομμυρίων ικανοποιημένων από τους παραδείσιους σχεδόν όρους παρέμβασης ενός νέου ΔΝΤ Ελλήνων.

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Για να ΜΗΝ πάθουμε αυτά που έπαθαν οι απλοί άνθρωποι στην Αργεντινή   Δευ Μαϊος 10, 2010 12:30 pm

Και αναρωτιέμαι. Τώρα που διάβασα ολόκληρη τη συνέντευξη το διάσημου οικονομολόγου.

Ποιος τελικά μας λέει αλήθεια;

Γιατί να τον πιστέψω;

Ή μήπως κατά βάθος τρόμαξα επιτέλους κι εγώ και χρειάζομαι δικαιολογίες για να αντέξω τις μαύρες προβλέψεις του; Μια στρουθοκάμηλος που κρύβει το κεφάλι της για να μη δει την ύαινα που ορμά;

250 ευρώ μισθό;

Και πλαφόν ανάληψης 100 ευρώ το μήνα από την τράπεζα;

Και τι να κάνουμε δηλαδή; Αυτό που κάνουν οι ελληναράδες; Να βγάλουμε έξω τα πέντε λεφτουδάκια μας; Να τη ρημάξουμε μια ώρα αρχύτερα τη χώρα;

Θα σπάσει το κεφάλι μου.

Φλασιές περνάνε οι εικόνες. Χειμώνας και καλοριφέρ να μην ανάβει. Το αυτοκίνητο να σαπίζει ακούνητο. Άχρηστες να κρέμονται οι λάμπες από το ταβάνι. Και το ψυγείο να φιλοξενεί τα κατσαρολικά.

Είναι δυνατόν;

Κάποτε διάβασε το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ.

Ίσως πρέπει να το ξαναδιαβάσουμε όλοι.

Γιατί κι εκείνοι έτσι είδαν τη ζωή τους να αλλάζει. Από τα χίλια καλά να είναι κλεισμένοι σε μια σοφίτα σαν ποντίκια.

Αλήθεια, ποιος πίστευε πριν ξεσπάσει ο 2ος παγκόσμιος πόλεμος το τι θα ακολουθήσει;

Και είδα σήμερα μια ανακοίνωση στο liantinis.gr. Και ανατρίχιασα:

Ο ΔΙΟΡΑΤΙΚΟΣ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ

http://www.liantinis.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=62:xeirografaodioratikosliantinis&catid=8&Itemid=62

Τέτοιος λοιμός μας καρτερεί;

Που να παρακαλάμε να τα τινάξουμε πριν τα "δούμε" όλα;

Και πώς, αλήθεια πώς; να κοιτάζω τα μάτια των παιδιών;

Που τα βλέπω σαν εκείνα τα σκελετωμένα παιδιά του 40; Και θέλω να ουρλιάξω;

Μα και αν ουρλιάξω, θα αλλάξει κάτι;

Μεσάνυχτα. Το ρολόι του κόσμου χτυπάει και πάλι μεσάνυχτα.

Και κρώζουν οι κουκουβάγιες.

Ναι. Σαν εκείνο το συνάδελφο προχτές θα πω:

Νομίζω κοιμάμαι και βλέπω εφιάλτη.

Τσιμπήστε με παρακαλώ να ξυπνήσω...

Γιατί δεν μπορεί. Ή εγώ κοιμάμαι ή όλοι οι άλλοι γύρω μου.

Αλλιώς θα ήμασταν έξω στους δρόμους. Και πρωί και μεσημέρι και βράδυ.

Και θυμάμαι τη Γιουγκοσλαβία. Την απόλυτη φρίκη. Τον άφατο σπαραγμό και τον εκμηδενισμό που ένιωσα βλέποντας μια ευρωπαϊκή χώρα, μια γειτονική μας χώρα, να περνάει όσα (θυμάστε άραγε; ) πέρασε...

Γιατί να λυπηθούν εμάς;

Σιγά μη μας λυπηθούν.

Και θέλω να φωνάξω σε όλους εκείνους τους μετανάστες. Που ακόμη καρτεράνε στα φανάρια. Πως είναι καιρός να την κάνουν γι' αλλού. Εδώ πια οι μέρες θα είναι χειρότερες από εκείνες που άφησαν στις πατρίδες τους.

Μα δε φωνάζω. Για να μη φοβηθούν οι άλλοι. Εγώ; Εγώ αντέχω. Πρέπει να αντέξω. Σιγά μη φοβηθώ. Σιγά μην κλάψω.

Να πάνε στο διάβολο όλοι τους. Και οι μεν και οι δε.

Σιγά μην τους φοβηθώ. Αυτό τουλάχιστον δε θα το πετύχουν.

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Για να ΜΗΝ πάθουμε αυτά που έπαθαν οι απλοί άνθρωποι στην Αργεντινή   Δευ Μαϊος 10, 2010 12:37 pm

Μια ακόμη ... κασσάνδρα...





Τα ίδια και χειρότερα λέει κι αυτός.

Μα γιατί;

Τους έπιασε ο πόνος για την Ελλάδα;

Ετούτος μάλιστα μας ζητάει να το παίξουμε οι 300 του Λεωνίδα που θα σώσουμε αυτή τη φορά την οικουμένη...

Και την ίδια ώρα στο face book άλλες κασσάνδρες προοιωνίζουν στάση πληρωμών για το Σεπτέμβρη.

Αν είναι δυνατόν!!!

Μα δυνατόν ήταν τόσα χρόνια που έμεναν απλήρωτοι οι συνάδελφοι ωρομίσθιοι. Και το δικό μας αυτί ούτε που ίδρωνε...

Την Εβραία του Μπρεχτ τη θυμάστε;


_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Για να ΜΗΝ πάθουμε αυτά που έπαθαν οι απλοί άνθρωποι στην Αργεντινή   Δευ Μαϊος 10, 2010 12:59 pm


Η αθάνατη Λαμπέτη...

Παράθεση :

Όταν ήρθαν να πάρουν τους τσιγγάνους δεν αντέδρασα.

Δεν ήμουν τσιγγάνος.

Όταν ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές δεν αντέδρασα.

Δεν ήμουν κομμουνιστής.

Όταν ήρθαν να πάρουν τους εβραίους δεν αντέδρασα.

Δεν ήμουν εβραίος.

Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα δεν είχε απομείνει κανείς για να αντιδράσει.

Μπερτολτ Μπρεχτ.


Μια γυναίκα στο Βερολίνο του 1935 κάνει πρόβα πώς θα πει στον σύντροφό της ότι φεύγει και ότι η δειλία του ευθύνεται γι' αυτό.

Η Λαμπέτη άρχιζε την παράσταση με την Εβραία του Μπρεχτ, σκηνή - απόσπασμα απ' τον "Τρόμο και αθλιότητα του Γ Ράιχ",γραμμένο απ' το συγγραφέα στα χρόνια της εξορίας του μεταξύ 1935 και 1936.

Στο έργο,μια Γερμανίδα Εβραία,γυναίκα γιατρού ,αποφασίζει να φύγει,να εγκαταλείψει τη Ναζιστική Γερμανία για να μη σταθεί εμπόδιο στην καριέρα του άντρα της.

Το μονόπρακτο παρουσιάστηκε χωρίς το συγκλονιστικό φινάλε ,την τελική αναμέτρηση δηλαδή της Εβραίας με τον άντρα της, που δίνει κι όλη την υποκρισία του συγγραφέα για την υποκρισία και τη μικρότητα των ανθρώπων μπροστά στον κίνδυνο. Η Εβραία έδινε την ευκαιρία στη Λαμπέτη ν' αρχίσει την παράσταση έντονα κι εντυπωσιακά.

Παράθεση :
Το 1929 ο Μπρεχτ παντρεύεται τη Χελένε Βάιγκελ. Η συνεργασία του Μπρεχτ μαζί της θεωρείται μια από τις πιο ευτυχισμένες στιγμές της δραματικής τέχνης. Η Βάιγκελ ενσάρκωνε στη σκηνή αυτό που ο Μπρεχτ πίστευε ως πρωτοπόρα μέθοδο: τη γυμνή αλήθεια, τη γνώση, την αποστασιοποίηση. Κόντρα στη μελοδραματική - συναισθηματική σκηνική παρουσία. Στόχος του Μπρεχτ ήταν πάντα το μυαλό, η σκέψη, η αμφιβολία και μέσω αυτών η διαπαιδαγώγηση των μαζών.

Το 1933, την επόμενη του εμπρησμού του Ράιχσταγκ, ο κομμουνιστής Μπρεχτ και η εβραία Βάιγκελ θα εγκαταλείψουν τη Γερμανία του Χίτλερ. Μετά από 8 χρόνια περιπλανήσεων ανά την Ευρώπη θα βρεθούν στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνιας, στις ΗΠΑ.

Τα χρόνια της αυτοεξορίας τους 1933 -1948 ήταν τα πιο δημιουργικά. Τότε ο Μπρεχτ γράφει πάνω από 25 μεγάλα θεατρικά κομμάτια, ποιήματα, χορικά, κριτικές, τεχνοκριτικές. Τα γνωστότερα έργα του είναι το Μυθιστόρημα της Πεντάρας, τη Ζωή του Γαλιλαίου, Μάνα κουράγιο, Ο Καλός Πολίτης του Σετσουάν, Ο Αφέντης Πουντίλα και ο Δούλος Ματί. Είναι η εποχή που θα συναντηθεί με όλους τους Γερμανούς διανοούμενους που είχαν καταφύγει στις ΗΠΑ όπως τον Τόμας Μάν, τον Χέρμπερτ Μαρκούζε, τον Γκύντερ Άντερς, τον Έρνστ Μπλοχ, τον Τέοντορ Αντόρνο κ.α.

Ο Ελβετός συγγραφέας Μαξ Φρις, που είχε γνωρίσει τον Μπρεχτ εκείνη την εποχή (1947), είχε πει για τον Γερμανό δραματουργό ότι «έδινε την εντύπωση ενός άχρωμου άνθρωπου, ενός εργάτη, ενός μεταλλεργάτη, κι όμως ήταν πολύ αδύναμος για εργάτης, πολύ λεπτεπίλεπτος, πολύ ξύπνιος για αγρότης. Απομονωμένος και παρατηρητικός, σαν φυγάς, που άφησε πίσω του αμέτρητους σιδηροδρομικούς σταθμούς. Ήταν ντροπαλός για κοσμοπολίτης, πολύ έμπειρος για εγγράμματος. Ένας άνθρωπος χωρίς πατρίδα με περιορισμένη παραμονή παντού και πάντα, περαστικός από την εποχή μας, ένας άνθρωπος ονόματι Μπρεχτ, ανεπιτήδευτος, ένας ποιητής χωρίς αυτοεπαίνους.»
ΕΙΣΑΣΤΕ ΤΕΡΑΤΑ! Ή ΠΟΔΟΓΛΕΙΦΤΕΣ ΤΕΡΑΤΩΝ!!!

Αχ, και να είχαμε τώρα μια Λαμπέτη...

Ή ακόμη περσότερο έναν Μπρεχτ...

Μα πού είναι οι άνθρωποι της τέχνης;

_________________________

Ολόκληρο το κείμενο της Εβραίας θα το βρείτε εδώ:

http://indy.gr/library/mpertolt-mpre3c7t-i-ebraia/binder1.pdf

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...


Έχει επεξεργασθεί από τον/την ΔΑΝΑΗ στις Κυρ Νοε 24, 2013 1:00 pm, 3 φορές συνολικά
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Για να ΜΗΝ πάθουμε αυτά που έπαθαν οι απλοί άνθρωποι στην Αργεντινή   Δευ Μαϊος 10, 2010 1:21 pm

Και πάμε στο σήμερα...

Όταν εμφανίστηκαν οι ωρομίσθιοι στα σχολεία, δεν αντέδρασα. Εγώ δεν ήμουν ωρομίσθια.

Όταν άκουσα για τα stage, δεν έδωσα σημασία. Εγώ δεν εργαζόμουν με stage!

Όταν άκουσα και μία και δύο και χιλιάδες φορές για απολύσεις, κούνησα αδιάφορα το κεφάλι. Είχα τη δουλειά μου εγώ.

Κι έπειτα έλεγαν για τις καραβιές τους μετανάστες. Μερικές δεν προλάβαιναν καν να βγουν σε λιμάνι. Μα δεν ήμουν μετανάστης εγώ.

Εγώ ήμουν μια αξιοσέβαστη κρατική υπάλληλος. Μόνιμη και τα σκυλιά δεμένα.

Τώρα; Που πατάνε εμάς κάτω; Ποιος θα αντιδράσει τώρα για μας;


Αφιερωμένο σε όλους τους εν ραστώνη επί σειρά ετών υπαλλήλους. Τους μόνιμους και τους αξιοσέβαστους.

Που τώρα από το σοκ θαρρούν πως κοιμούνται και βλέπουν εφιάλτη...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
Admin
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 482
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Για να ΜΗΝ πάθουμε αυτά που έπαθαν οι απλοί άνθρωποι στην Αργεντινή   Σαβ Ιουλ 02, 2011 11:05 am

Μας τα έλεγαν τι θα πάθουμε και δε θέλαμε, δεν τολμούσαμε να το πιστέψουμε. Τώρα το ζούμε. Και ξέρουμε πως δε έλεγαν ψέματα... Προχτές ήταν απλά η αρχή:


_________________
homo homini lupus
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Για να ΜΗΝ πάθουμε αυτά που έπαθαν οι απλοί άνθρωποι στην Αργεντινή   Κυρ Νοε 24, 2013 12:33 pm

Και η τραγωδία μας συνεχίζεται. Και δεν μπορώ να πιστέψω ότι εκείνο το άρθρο θα έβγαινε τόσο αληθινό...

Παράθεση :
http://www.aragma.gr/

«Τον βλέπεις; Ήρθε σ’ άλλη γειτονιά να ψάξει στα σκουπίδια για να μην τον δουν γνωστοί»

Κυρ, 11/24/2013 - 14:34

Υπάρχουν δύο πλευρές στο ίδιο νόμισμα. Έτσι είθισται να λέμε χρόνια τώρα. Στο ζητούμενό μου, η μία είναι όλα αυτά που ακούς από media και πολιτικούς για επικείμενη ανάκαμψη, ανάπτυξη, έξοδο στις αγορές το 2014, πρωτογενές πλεόνασμα κλπ, κλπ, κλπ. Η άλλη πλευρά είναι η πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα δε χρυσώνεται. Δεν επιδέχεται παρηγοριάς. Η πραγματικότητα είναι σκληρή και είναι μπροστά στα μάτια μας καθημερινά. Άνθρωποι που ψάχνουν στα σκουπίδια για τα βασικά. Είναι πολύ πιο δίπλα σου απ’ όσο νομίζεις.

Φυσικά και δε σου μιλάω για κάτι που δεν έχεις ξαναδεί μπροστά σου. Υπήρχαν παντα κάποιοι συνάνθρωποί μας που έψαχναν στα σκουπίδια για να βρουν τροφή ή κάποιο είδος ρουχισμού, καθώς –κυρίως- επρόκειτο μέχρι πρότινος βασικά για άστεγους. Οι άστεγοι, όμως, αφενός έχουν αυξηθεί δραματικά άμα τη εμφανίσει της κρίσης και ειδικά στο κέντρο της Αθήνας κι αφετέρου –πλέον- δεν είναι μόνο οι άστεγοι που κοιτούν στους κάδους για να βρουν τα βασικά. Το πρώτο «σοκ» το έπαθα το καλοκαίρι του 2012, όταν καθόμουν ένα βράδυ στο μπαλκόνι παρέα με τον πατέρα μου.

Καθώς μιλούσαμε, αντιλαμβάνομαι πως έχει για ώρα «καρφώσει» το βλέμμα του στον κάδο που βρίσκεται στην απέναντι μεριά του δρόμου. Γυρίζω και βλέπω έναν άντρα το πολύ μέχρι 60 ετών να έχει σκύψει μέσα στον κάδο και να ψάχνει για ό,τι θα μπορούσε να του φανεί χρήσιμο. Ξαναγυρίζω στον πατέρα μου λέγοντάς του χαμηλόφωνα να δώσουμε στον άνθρωπο ό,τι φαγώσιμο έχουμε εύκαιρο. Μου κάνει νόημα να σταματήσω και, λίγα λεπτά αφού έχει φύγει ο άντρας αυτός, μου εξήγησε. «Τον βλέπεις; Ήρθε σ’ άλλη γειτονιά να ψάξει στα σκουπίδια για να μην τον δουν γνωστοί. Τον έχω πετύχει και σ’ άλλους κάδους εδώ γύρω. Είναι παλιός συνάδελφος και μένει αρκετά πιο μακριά από εδώ. Όταν, μια από τις φορές που τον πέτυχα να ψάχνει σε κάδο, πήγα να του δώσω φαγητό, έβαλε τα κλάματα από τη ντροπή του που τον είδα». Κάπου εκεί κατάλαβα γιατί μου είπε πριν να σταματήσω.

Ο κύριος αυτός δεν ήταν άστεγος (μέχρι και τότε τουλάχιστον) αλλά είχε δάνεια να ξεχρεώσει, τα παιδιά του που είχαν οικογένεια δική τους ήταν άνεργα και με τη σύνταξη τη δική του και μόνο (η γυναίκα του δεν είχε κάποιο εισόδημα) δεν μπορούσαν να τα βγάλουν πέρα. Εκείνος λοιπόν, για να «ελαφρύνει» όσο το δυνατόν περισσότερο τον οικογενειακό προΫπολογισμό είχε καταφύγει σε αυτή τη λύση.

Δυστυχώς, δεν ήταν ο μόνος, δεν είναι ο μόνος. Παρόμοια περιστατικά γίνονται όλο και συχνότερα, όσο κάποιοι μιλούν για πρόοδο και δημοσιονομικές επιτυχίες. Άνθρωποι που μέχρι και πρόσφατα εξασφάλιζαν έστω και με μια σχετική άνεση τον επιούσιο, τώρα είναι στα αζήτητα, στις λίστες των συσσιτίων, στον κάδο απέναντι από το σπίτι σου.

Είναι πολύ ωραίο –γενικά- να έχουμε αυτοπεποίθηση, να λέμε τι καλά που τα κάνουμε όλα, να βλέπουμε προόδους ενώ ο κόσμος πεινάει, ενώ 2/3 νέους έως 30 ετών είναι άνεργοι, να λέμε τι ξεχωριστό ήλιο που έχει η Ελλάδα, τα πουλάκια τι καλά που κελαηδούν και –στην τελική- δεν ξέρω αν το προσέξατε αλλά είμαστε μια ωραία δημοκρατία, είμαστε.

Όμως, φίλε μου, εδώ είναι real life και υπάρχουν προβλήματα πολλά και άλυτα. Εδώ παιδιά λιποθυμούν στα σχολεία από την πείνα, εδώ διαβητικοί της πρόνοιας σ’ ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της πρωτεύουσας δεν προμηθεύονται με ινσουλίνη λόγω έλλειψης, εδώ πεθαίνουν καρκινοπαθείς επειδή είναι ανασφάλιστοι, εδώ ό,τι αποτελεί δημόσιο αγαθό και δε μας βολεύει το κλείνουμε (τι μας νοιάζει αν εσύ φιλαράκι έχεις ανάγκη τα δημόσια αγαθά όπως την παιδεία, την υγεία, το νερό, την ελεύθερη ενημέρωση κ.ο.κ.), εδώ σε σκοτώνουμε αν διαφωνούμε στις πολιτικές μας πεποιθήσεις, εδώ φτάσαμε να δείχνουμε ο ένας τον άλλο με το δάχτυλο αν τυγχάνει ο μεν να πληρώνεται 50 ευρώ παραπάνω από τον δε.

Κάποτε, σε παλαιότερα κείμενά μου, σου έγραφα διαρκώς για το πόσο ανάγκη έχουμε να μείνουμε αλληλέγγυοι. Αν μείνουμε απλά άνθρωποι, η αλληλεγγύη θα έρθει αυτόματα. Ο κύριος στον κάδο είναι δυνητικά ο πατέρας μου, ο πατέρας σου, ο παππούς σου, ο άντρας σου, ο αδελφός σου. Σε μια κοινωνία που για τους πολιτκούς της είμαστε όλοι τόσο αναλώσιμοι, δε χρειάζεται να «καεί η γούνα μας» για να δράσουμε. Είμαστε όλοι ο φίλος που ψάχνει στον κάδο, το παιδί που λιποθυμάει από την πείνα, ο ανασφάλιστος καρκινοπαθής, ο απολυμένος δημόσιος και ιδιωτικός υπάλληλος, ο διπλανός σου κι ο διπλανός μου.

Με το να φοβάσαι και να εύχεσαι να μη γίνεις ένας από αυτούς, δεν ξορκίζεις το πρόβλημα.

Οι ευχές ήταν βάλσαμο όσο ήμασταν παιδιά.

Τώρα, χρειαζόμαστε λύσεις.

Σταμάτα να φοβάσαι και ξύπνα.

pints.gr/

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Για να ΜΗΝ πάθουμε αυτά που έπαθαν οι απλοί άνθρωποι στην Αργεντινή   Κυρ Νοε 24, 2013 12:38 pm

Και να ήταν μόνο αυτά; Ανατρίχιασα σύγκορμη όταν προχτές διάβασα και αυτό:

Παράθεση :
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=26510&subid=2&pubid=113152056

ΗΜΕΡΗΣΙΑ On Line
"Η" Online 22/11 10:16

ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Άνεργος πουλάει το νεφρό του για να ζήσουν τα παιδιά του...

Αρκετά χέρια τείνουν σε βοήθεια του Ηρακλειώτη που ανάρτησε σημείωμα σε πίνακα ανακοινώσεων του Βενιζέλειου Νοσοκομείου ότι πουλά το νεφρό του για να ζήσουν τα παιδιά του.

Το συγκλονιστικό σημείωμα του άνεργου πατέρα ήρθε στη δημοσιότητα την Πέμπτη και γρήγορα η υπόθεση πήρε μεγάλη δημοσιότητα. Ανάλογη ήταν και η ανταπόκριση και ήδη υπάρχουν προσφορές για δουλειά, εταιρείες που επιθυμούν να αναλάβουν τη διατροφή της οικογένειας ενώ δρομολογείται και λύση για το παιδί που δίνει εξετάσεις προκειμένου να παρακολουθήσει δωρεάν φροντιστηριακά μαθήματα.

Ο ίδιος δήλωσε από την πρώτη στιγμή και δε θέλει να λάβει καμία δημοσιότητα. Χωρίς να αποκαλύψει στοιχεία που θα τον φωτογράφιζαν είπε ότι η ζωή του πήρε την κάτω βόλτα πριν από 2,5 χρόνια όταν έμεινε άνεργος.

Ως τότε ζούσε όπως είπε μια ζωή πολύ καλή από οικονομικής άποψης.

«Πουλήσαμε τα πάντα, έπιπλα, ηλεκτρικά είδη κι ότι άλλο είχαμε στο σπίτι. Δεν έμεινε τίποτα. Δεν μπορούμε να ζήσουμε. Γι αυτό πουλάω το νεφρό μου. Για μένα αυτό δεν είναι τίποτα, μπορώ να ζήσω και με ένα νεφρό. Θα μπορούσα να πουλήσω και το κεφάλι μου αν κάποιος το αγόραζε. Ζω για τα παιδιά μου αλλά δεν μπορώ να τους προσφέρω τα στοιχειώδη. Θα μπορούσα να πεθάνω γι αυτά. Το ένα μου παιδί δίνει Πανελλήνιες και πρέπει να κάνει φροντιστήρια, το άλλο πάει Δημοτικό. Αλλά εγώ δεν μπορώ να τους προσφέρω πια ούτε τα στοιχειώδη», λέει.

Πηγή: Irakliolive
Θεέ μου!!!!!!!! Πού είσαι επιτέλους;

Γιατί αφήνεις έτσι το λαό μας να βασανίζεται;;;

Και μου λέει μετά η μάνα μου να πιστέψω πως υπάρχεις...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Για να ΜΗΝ πάθουμε αυτά που έπαθαν οι απλοί άνθρωποι στην Αργεντινή   Κυρ Νοε 24, 2013 12:45 pm

Δες και κάνε τη σύγκριση. Από το αρχικό ποστ. Του 2010:


Νεαρέ μου, όταν δεις μάνα να εκλιπαρεί να κόψουν κομμάτι από το κρέας της για να φάει το παιδί της, ίσως καταλάβεις αυτό που πάνε να σας κάνουν…

Και κάνε σύγκριση με αυτό που λέει ο πατέρας από το Ηράκλειο τώρα. Φθινόπωρο του 2013:

«Πουλήσαμε τα πάντα, έπιπλα, ηλεκτρικά είδη κι ότι άλλο είχαμε στο σπίτι. Δεν έμεινε τίποτα. Δεν μπορούμε να ζήσουμε. Γι αυτό πουλάω το νεφρό μου. Για μένα αυτό δεν είναι τίποτα, μπορώ να ζήσω και με ένα νεφρό. Θα μπορούσα να πουλήσω και το κεφάλι μου αν κάποιος το αγόραζε. Ζω για τα παιδιά μου αλλά δεν μπορώ να τους προσφέρω τα στοιχειώδη. Θα μπορούσα να πεθάνω γι αυτά. Το ένα μου παιδί δίνει Πανελλήνιες και πρέπει να κάνει φροντιστήρια, το άλλο πάει Δημοτικό. Αλλά εγώ δεν μπορώ να τους προσφέρω πια ούτε τα στοιχειώδη»

Και λέγαμε τότε: Υπερβολές. Δεν μπορεί να καταντήσουμε και έτσι. Εδώ είναι Ευρώπη δεν είναι Νότια Αμερική.

Πια αδυνατώ να αμφισβητήσω έστω και μία λέξη εκείνου του μακάβρια προφητικού άρθρου.

Όλα περιμένω να τα δω. Όλα να μας συμβούν. Και σε μας που κάποτε είχαμε μια αξιοπρεπή και άνετη ζωή. Κανείς μας δεν είναι απέξω. Όλους θέλουν να μας διαλύσουν. Τι δεν καταλαβαίνεις, πια, ΗΛΙΘΙΕ;;;;;;;;;

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Για να ΜΗΝ πάθουμε αυτά που έπαθαν οι απλοί άνθρωποι στην Αργεντινή   Σαβ Μαϊος 31, 2014 10:51 am

Και όμως. Υπάρχουν καλά νέα για την Αργεντινή.

Παράθεση :
http://stokokkino.gr/article/8802/Istoriki-dieuthetisi-xreous-petuxe-i-Argentini-aneu-DNT

Διεθνή Θρίαμβο για την χώρα αποτελεί η ιστορική διευθέτηση της συντριπτικής πλειοψηφίας του χρέους της το οποίο κληροδότησαν στη χώρα «40 χρόνια νεοφιλελευθερισμού»

Γράφει ο Χρυσόστομος Λουκάς για το HitandRun.gr

Μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, ο χαρισματικός υπουργός Οικονομικών της Κριστίνα Φερνάντες, Αξελ Κιτσιλοφ, διαπραγματεύονταν την αποπληρωμή χρέους 10 δις δολαρίων με τη Λέσχη του Παρισιού, την ισχυρότατη διεθνή λέσχη πιστωτών. Οι διαπραγματεύσεις όχι μόνο πέτυχαν αλλά η Αργεντινή εξασφάλισε ευνοϊκότατους όρους αποπληρωμής του χρέους τους οποίους μάλιστα μετέτρεψε μέχρι και σε ευκαιρία για τους διεθνείς επενδυτές…

Ας ευχηθούμε σύντομα και στα δικά μας...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Για να ΜΗΝ πάθουμε αυτά που έπαθαν οι απλοί άνθρωποι στην Αργεντινή   Κυρ Φεβ 22, 2015 1:21 am

Είναι Κυριακή της τελευταίας Αποκριάς. Και είναι 22 του Φλεβάρη του 2015.

Σε μια θεματική ενότητα που η αρχική της ανάρτηση δημοσιεύτηκε το Μάιο του 2010.

Και συνεχίζεται εδώ και πέντε χρόνια. Μιλώντας για τη ζωή μας στην Ελλάδα και τις εξελίξεις.

Πλέον από τις 25 Γενάρη η χώρα μας έχει νέα κυβέρνηση και νέο πρωθυπουργό. Ο Αλέξης Τσίπρας, επικεφαλής σε μια κυβέρνηση συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ του Πάνου Καμμένου.

Ο πρωθυπουργός του 2010, ο περίφημος Γιωργάκης του Παπανδρέου, δεν είναι ούτε καν βουλευτής. Το 2011, φθινόπωρο, τον πέταξαν τα αφεντικά εν μια νυχτί από την καρέκλα του πρωθυπουργού. Και μας φόρεσαν την κυβέρνηση Παπαδήμου. Μετά τον ξήλωσαν και από την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ. Ο Βενιζέλος ανέλαβε το αποδεκατισμένο και συρρικνωμένο και πάλαι ποτέ γιγάντιο στρατόπεδο των πρασινοφρουρών. Ο Γιωργάκης το τελικό βήμα το έκανε μόνος του, παραμονές των βουλευτικών εκλογών του 2015, ίδρυσε δικό του κόμμα. Και απέτυχε παταγωδώς. Έμεινε και εκτός βουλής και πλέον και εκτός ΠΑΣΟΚ.

Από τον Ιούνιο του 2012 και μέχρι τις 25 Γενάρη του 2015, ζήσαμε την άλλη φρίκη. Με πρωθυπουργό τον Αντώνη Σαμαρά και αντιπρόεδρό του το Βενιζέλο. Ξηλώθηκαν τελείως τεχνοκρατικά, μπρος στην εκλογή νέου προέδρου της δημοκρατίας και αποτυγχάνοντας να εκλέξουν τον Σταύρο Δήμα. Κι όχι από την επανάσταση του λαού. Όχι από το λαϊκό κίνημα και αντιδράσεις για την πρωτοφανή λιτότητα. Ποια Αργεντινή; Εμείς φτάσαμε σε χειρότερα σημεία.

Πάνω από 1.200.000 οι άνεργοι.

Πάνω από 5.000 οι αυτοκτονίες.

200.000 νέοι Έλληνες πτυχιούχοι εκτός Ελλάδας, οικονομικοί πρόσφυγες σε αναπτυγμένες χώρες.

Αμέτρητοι οι άστεγοι.

Κι ένας ολόκληρος λαός να λιμοκτονεί. Παιδιά πεινασμένα που λιποθυμούν στα σχολεία. Σπίτια χωρίς θέρμανση και σπίτια χωρίς ρεύμα.

Τα είδαμε όλα, τα ζήσαμε όλα.

Και κερασάκι στην τούρτα η τρομοκρατία και ο αυταρχισμός.

Το λαϊκό κίνημα εξαφανισμένο, απογοήτευση παντού. Ήταν στην αρχή των μνημονίων μεγάλες οι αντιδράσεις. Ήταν οι αγανακτισμένοι στις πλατείες. Ήταν και κάποιες ιστορικές απεργίες. Όπως οι ήρωες χαλυβουργοί.

Μετά μας ήρθε η Χρυσή Αυγή και το ... ΠΑΜΕ. Το ΠΑΜΕ που έβαλε το φθινόπωρο του 2011 πλάτη στη βουλή και κοπάναγε τους διαδηλωτές.

Ο κόσμος πάγωσε. Κλείστηκε στα σπίτια του. Και τα αφεντικά αφού πέταξαν στον κάλαθο των αχρήστων το Γιωργάκη, μας διόρισαν πρωθυπουργό τον Λουκά Παπαδήμου. Ώσπου να ετοιμαστεί ο Σαμαράς και από δήθεν αντιμνημονιακός να μας κάτσει στο σβέρκο με νέο μνημόνιο.

Μας ψεκάζουν, κάτι μας ρίχνουν και δεν μπορούμε να αντιδράσουμε, κλαψούριζε στα ιντερνέτια ο κόσμος. Ναι. Όντως μας ψέκαζαν. Με τα ΜΜΕ. Και τον τρισάθλιο ρόλο των δημοσιογράφων.

Κάποιοι πήγαν να κουνηθούν. Όπως οι καθηγητές της ΟΛΜΕ. Τους έφαγε η μαρμάγκα και η πολιτική επιστράτευση. Και καπάκι ήρθε το κλείσιμο της ΕΡΤ. Το μαύρο στις οθόνες. Ο λαός όλος στους δρόμους και η κυβέρνηση να μην κάνει βήμα πίσω.

Τι έγινε μετά; Κάτι έγινε που οι ιστορικοί του μέλλοντος θα πρέπει να ερευνήσουν προσεκτικά. Τι άλλαξε και η ζωή μας ξεκίνησε τη μεγάλη στροφή.

Ήταν η δολοφονία του Παύλου Φύσσα; Φθινόπωρο του 2013;

Η κατ' ανάγκη αντίδραση της κυβέρνησης Σαμαρά στη Χρυσή Αυγή και το κλείσιμο των βουλευτών της στον Κορυδαλλό;

Για μας στην εκπαίδευση ήταν σίγουρα και η αξιολόγηση. Και τα πειθαρχικά και η τρομοκρατία. Ο κόσμος αγριεύτηκε και είπε φτάνει πια.

Και ήταν σίγουρα και εκείνες οι ηρωικές μορφές έξω από το υπουργείο Οικονομικών. Οι 595 καθαρίστριες. Το αποκορύφωμα της αδικίας από τη μια, η απίστευτη αγωνιστικότητά τους από την άλλη.

Η αλλαγή φάνηκε στις ευρωεκλογές του 2014. Η Νέα Δημοκρατία έχασε την πρωτιά. Το ΠΑΣΟΚ ξεφτιλίστηκε. Και πρώτος ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν ήταν όμως εκλογές βουλευτικές. Και ο Σαμαράς συνέχισε να κυβερνά. Τρομοκρατημένος πλέον ο ίδιος. Και κάνοντας το ένα λάθος μετά το άλλο.

Η αντίστροφη μέτρηση είχε αρχίσει. Για βαθιά πολιτική αλλαγή.

Ο κόσμος κρέμασε της ελπίδες του στο ΣΥΡΙΖΑ. Και ήταν πια θέμα χρόνου.

Αυτό ζήσαμε στις 25 του Γενάρη. Όταν ο Σαμαράς θέλοντας και μη οδηγήθηκε σε εκλογές. Κι αν φώναζε και αν τρομοκρατούσε, κανείς πια δεν τον άκουγε. Ούτε καν οι δικοί του.

Έτσι είδαμε τη Δευτέρα το απόγευμα, στις 26 του Γενάρη, τον Αλέξη Τσίπρα να ορκίζεται πρωθυπουργός. Με πολιτικό όρκο. Το γήπεδο ήταν δικό του και εκείνος έθετε τους όρους.

Με 149 όμως έδρες. Κι εκεί θα πρέπει να δοθεί επίσης προσοχή. Μια μεγάλη νίκη μεν αλλά όχι επίτευξη του στόχου για αυτοδυναμία.

Αναγκαστικός εταίρος ο Πάνος Καμμένος. Και οι ΑΝΕΛ.

Μαζί και στην κυβέρνηση.

Έτσι θέλησε ο λαός; Χμ......... Έτσι θέλησε η υπόλοιπη αριστερά. Το ΚΚΕ και τα άλλα κομματίδια τα εξωκοινοβουλευτικά. Δε στήριξαν, δε βοήθησαν. Πολέμησαν και καταγγείλανε το ΣΥΡΙΖΑ.

Ή μήπως και ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ το θέλησε έτσι; Όταν η ΔΗΜΑΡ προσπάθησε να βοηθήσει, επιτήδεια την άφησαν απέξω.

Και παρόμοια αδιαφόρησαν και καλά έκαναν για τη χείρα βοηθείας από το στημένο ΠΟΤΑΜΙ.

Από την Τρίτη, 27 του Γενάρη, γνωρίσαμε και την υπόλοιπη κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Με νέο αστέρι του τόπου τον υπουργό των οικονομικών, τον φανταχτερό Γιάνη Βαρουφάκη. Με το ένα νι στο όνομα, το ξυρισμένο κεφάλι, το πουκάμισο απέξω.

Άρχισαν μετά τα eurogroup και οι επαφές με την Ευρώπη.

Άρχισαν και οι πρωτοφανείς συγκεντρώσεις του λαού στις πλατείες για να στηρίξουμε τη νέα κυβέρνηση στις διαπραγματεύσεις. Η ιστορία θα αποκριθεί κάποτε για το αν πράξαμε σωστά. Εγώ λέω πως δε μας άφησαν άλλο δρόμο.

Πήρε και την ψήφο εμπιστοσύνης η κυβέρνηση. Κι εμείς να φωνάζουμε στις πλατείες.

Μετά μας ήρθε η ψυχρολουσία. Η εκλογή προέδρου της δημοκρατίας. Ακούγαμε για βδομάδες Αβραμόπουλο, φώναζαν οι πολλοί πως δεν τον θέλουν. Και τελικά μας ήρθε ο Προκόπης ο Παυλόπουλος. Και με τους ψήφους και της Νέας Δημοκρατίας. 233 θετικοί ψήφοι.

Καλό ή κακό; Δεν ξέρω. Οφείλω να το πω πως δεν ξέρω. Επέλεξα όμως να στηρίξω την απόφαση του Αλέξη Τσίπρα. Για την ενότητα του λαού μπρος στη μεγάλη και κρίσιμη μάχη για την Ελλάδα ρε γαμώτο...

Τελευταίο που ζήσαμε μόλις προχτές ήταν το τρίτο στη σειρά eurogroup και η συμφωνία του Βαρουφάκη με τους εταίρους. Κι εδώ θα αφήσω τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα να μιλήσει:


Εδώ βρισκόμαστε. Και τα παρακάτω έπονται. Ο αγώνας συνεχίζεται. Τα δύσκολα είναι μπροστά μας ακόμη.

Η αριστερά στη γωνία να ωρύεται για νέο ξεπούλημα. Ας κοιταχτεί στον καθρέφτη και ας κάνει την αυτοκριτική της. Κι εγώ κρίνοντας από το δικό μου εαυτό ξέρω καλά πως η αποτυχία της Αριστεράς να προασπίσει το λαό, με έστειλε στο ΣΥΡΙΖΑ. Ως μόνη και αναγκαία λύση μπροστά στο δράμα.

Ο Σαμαράς στη γωνία κι αυτός. Να μην μπορεί ακόμη να πιστέψει τι έπαθε. Μωρέ καλά να πάθει.

Για το Βενιζέλο δεν αξίζει κανείς ούτε να ασχοληθεί καν.

Είμαστε λοιπόν εδώ. Τελευταία Κυριακή της Αποκριάς. Κι αύριο έρχεται η Καθαρά Δευτέρα και αρχίζει η Σαρακοστή. Και μαζί τρέχουν και οι 4 μήνες που πήραμε παράταση. Για να γεφυρώσουμε το χτες με το αύριο που θέλουμε. Θα μπορέσουμε;

Εμένα μη με ρωτάτε. Ήμουν κάποτε ναυτικός στα καράβια. Πήγαινα για καπετάνιος. Μου έμεινε από τότε το κουσούρι για τον καλό τον καπετάνιο στη φουρτούνα. Στηρίζω τον Τσίπρα με όλες μου τις δυνάμεις. Πιστεύω στον Τσίπρα με όλη μου την ψυχή. Γιατί ξέρω πως δεν υπάρχει άλλη λύση.

Και ταυτόχρονα παίρνω ενεργό μέρος στον αγώνα. Δεν περιορίζομαι σε αρθράκια στο διαδίκτυο. Συμμετέχω στην προσπάθεια. Συμμετέχω στον αγώνα. Και στον αγώνα αυτό καλώ όλους να πάρουν μέρος. Με τον ίδιο τρόπο που το έθεσε και ο πρωθυπουργός. Στηρίζοντας και ελέγχοντας και κρίνοντας αυστηρά.

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Για να ΜΗΝ πάθουμε αυτά που έπαθαν οι απλοί άνθρωποι στην Αργεντινή   Κυρ Φεβ 22, 2015 2:49 am

Και για τον αντίλογο των ημερών. Τον πιο ακραίο αντίλογο θα έλεγα. Παραθέτω άρθρο από την εφημερίδα ΠΡΙΝ που εκφράζει δημοσιογραφικά την ΑΝΤΑΡΣΥΑ:


Παράθεση :
http://prin.gr/?p=6100

Ο ΣΟΪΜΠΛΕ ΓΛΕΝΤΑΕΙ ΤΟ ΘΡΙΑΜΒΟ ΤΟΥ ΕΠΙ ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ

Πανευτυχής ήταν ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Έχοντας συντρίψει την κυβέρνηση Τσίπρα και έχοντας καθυποτάξει την Αθήνα στην αποδοχή των απαιτήσεων και των όρων του Βερολίνου, το διασκέδαζε στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε. «Θα είναι πολύ δύσκολο να εξηγήσει η ελληνική κυβέρνηση στους ψηφοφόρους της το πρόγραμμα που υπέγραψε!» δήλωσε σαρκαστικά, απολαμβάνοντας τον πανεύκολο, όπως αποδείχθηκε, θρίαμβό του επί της πανικόβλητης ελληνικής αριστερής κυβέρνησης. Οι Γερμανοί τώρα κάνουν πλάκα στον ΣΥΡΙΖΑ. «Σε αρκετούς τομείς οι προτεραιότητες των ελληνικών αρχών μπορούν να συμβάλουν σε ενίσχυση και καλύτερη εφαρμογή της ισχύουσας ρύθμισης» αναφέρεται στο κοινό ανακοινωθέν της ευρωομάδας. Οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης δηλαδή λένε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να εφαρμόσει το Μνημόνιο Σαμαρά-Βενιζέλου καλύτερα από αυτούς που το υπέγραψαν! Αυτό κι αν είναι ξεφτίλα! Πιο μνημονιακοί από τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο!

Ο Σόιμπλε δεν παρέλειψε να εκφράσει τη βαθύτατη περιφρόνησή του προς τις δημοκρατικές διαδικασίες στη χώρα μας, θέλοντας να εδραιώσει την άποψη πως ό,τι και να ψηφίζουν οι λαοί των κρατών της ευρωζώνης, στο τέλος θα γίνεται αποκλειστικά και μόνο αυτό που θέλουν οι Γερμανοί. «Οι εκλογές δεν σημαίνουν ότι όλα μπορούν να αλλάξουν στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων με τους ευρωπαίους εταίρους» δήλωσε ξερά. «Ό,τι και να ψηφίσετε δηλαδή, αυτό που θέλουμε εμείς θα γίνει!» ήταν το νόημα της δήλωσής του – και όπως αποδείχτηκε στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ, έχει απόλυτο δίκιο, όσο κι αν αυτό καθόλου δεν μας αρέσει.

Με γερμανική μεθοδικότητα ο Σόιμπλε συνέχισε με καταιγιστικούς ρυθμούς την κατεδάφιση του κύρους του ΣΥΡΙΖΑ. «Η αξιολόγηση θα γίνει από τους τρεις θεσμούς (σ.σ.: ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) που ονομάζονταν προηγουμένως τρόικα» πρόσθεσε σαρδόνια. Γνωρίζοντας, σαν τον Σκρουτζ, ότι το κύριο όπλο του είναι τα λεφτά μέσω των οποίων αγοράζει και πουλάει όλες τις κυβερνήσεις, ο Σόιμπλε έσπευσε χαιρέκακα να υπενθυμίσει στην κυβέρνηση Τσίπρα ότι «όσο η Ελλάδα δεν ολοκληρώνει το υπάρχον πρόγραμμα δεν θα πάρει καμιά νέα χρηματοδότηση»! «Λεφτά μόνο με την ολοκλήρωση του Μνημονίου» είπε στον ΣΥΡΙΖΑ! Εκείνοι έσκυψαν το κεφάλι και το δέχτηκαν, λέγοντάς μας μάλιστα ότι… νίκησαν! Σαν δεν ντρέπονται!

Είναι προφανές από το άρθρο αυτό πως είτε όντως γλεντάει ο Σόιμπλε σε βάρος του Τσίπρα, είτε όχι, μια χαρά το γλεντάνε εκεί στο ΠΡΙΝ και πανηγυρίζουν. Σίγουροι για την ήττα του Τσίπρα. Μόνο που ξεχνάνε ότι ο Τσίπρας είναι ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, και η δική του ήττα, αν δεχτούμε πως ηττήθηκε, είναι ήττα για όλους μας. Το γλέντι στην περίπτωση αυτή πού χωράει;;;

Και ποιος θα πρέπει όντως να ντρέπεται για τέτοια εμετικά άρθρα;


_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Για να ΜΗΝ πάθουμε αυτά που έπαθαν οι απλοί άνθρωποι στην Αργεντινή   Κυρ Απρ 03, 2016 8:14 am

Έξι χρόνια μετά. Και το μαγγανοπήγαδο να μας σφίγγει μέχρι ασφυξίας:


ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

Παράθεση :
Wikileaks: «Βόμβα» ΔΝΤ για τη διαπραγμάτευση
tomsen-velkouleskou.jpg

Πολ Τόμσεν - Ντάλια Βελκουλέσκου Πολ Τόμσεν και Ντέλια Βελκουλέσκου | INTIME NEWS
02.04.2016, 10:15 | Ετικέτες: ΔΝΤ, Ελλάδα

Συντάκτης:
efsyn.gr

Το χάσμα μεταξύ του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και των ευρωπαϊκών θεσμών στο ελληνικό ζήτημα αποκαλύπτει σήμερα το Wikileaks, παρουσιάζοντας τα πρακτικά της συνομιλίας του διευθυντή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του ΔΝΤ, Πολ Τόμσεν, με την εκπρόσωπο του Ταμείου στο κουαρτέτο, Ντέλια Βελκουλέσκου, και την υπεύθυνη της τεχνικής ομάδας του Ταμείου, Ίβα Πέτροβα, αποκαλύπτει ο ιστότοπος Wilikeaks.

♦ Ολόκληρο το απόρρητο έγγραφο με την απομαγνητοφωνημένη συνομιλία (σ.σ. διαβάστε τη και στα ελληνικά), που έγινε στις 19 Μαρτίου, ημέρα αναχώρησης της κ. Βελκουλέσου από την Αθήνα:

PDF iconWIKILEAKS

Χαρακτηριστικός είναι και ο τίτλος που χρησιμοποίησε το Wikileaks παρουσιάζοντας το θέμα στο Twitter: Εμπιστευτικά αρχεία δείχνουν πόλεμο ανάμεσα στο ΔΝΤ και τη Μέρκελ για την Ελλάδα.


Τι αποκαλύπτει η «διαρροή» του Wikileaks

o Πολ Τόμσεν φέρεται να προσπαθεί να μην επιστρέψει το ΔΝΤ στην Ελλάδα, ώστε να καθυστερήσει η αξιολόγηση μέχρι τον Ιούλιο, η Αθήνα να μείνει χωρίς λεφτά και να υποχρεωθεί να δεχτεί τις απαιτήσεις του ΔΝΤ για νέα σκληρά μέτρα, που δεν προβλέπονται στη συμφωνία.

το ΔΝΤ θα αρνηθεί να συμφωνήσει στην αξιολόγηση και δεν θα δεχθεί μικρό πακέτο μέτρων.

εκτιμά ότι αποφάσεις θα παρθούν μόνο αν η Ελλάδα ξεμείνει πάλι από χρήματα (όπως τον περασμένο Ιούλιο) και υπάρχει η απειλή να βρεθεί ενόψει πιστωτικού γεγονότος (χρεοκοπίας).

η συζήτηση για την αξιολόγηση θα πάει μέχρι τον Ιούλιο καθώς οι Ερωπαίοι δεν θα θέλουν να πάρουν αποφάσεις πριν το βρετανικό δημοψήφισμα.

ο Πολ Τόμσεν σχεδιάζει να «εκβιάσει» την Άνγκελα Μέρκελ με την αποχώρηση του ΔΝΤ από το πρόγραμμα, η οποία θα προκαλέσει ενοχλητικές ερωτήσεις στη γερμανική Βουλή.

η Ντέλια Βελκουλέσκου λέει ότι ήταν λάθος τους η Συμφωνία του Ιουλίου, καθώς δίνει στην Ελλάδα ένα πολύ δυνατό επιχείρημα να μη δέχεται τα επιπλέον μέτρα που ζητά το ΔΝΤ, ότι οφείλει να εφαρμόσουν μόνο όσα συμφώνησαν και τίποτα παραπάνω.

το ΔΝΤ εκτιμά ότι έπρεπε να είχε βάλει στους Έλληνες πολύ χειρότερους στόχους.
Πιο αναλυτικά, στην περιγραφή του το Wikileaks σημειώνει ότι «το ΔΝΤ θέλει να βάλει ελάφρυνση του ελληνικού χρέους στην ατζέντα της τρόικας, ωστόσο οι αξιωματούχοι του Ταμείου ανησυχούν ότι η Ε.Ε. κινδυνεύει να παραλύσει το πρώτο εξάμηνο του 2016 λόγω του κινδύνου ενός Brexit και έτσι δεν πρόκειται να παρθεί απόφαση για την Ελλάδα».

«Τι θα χρειαστεί για να φτάσουμε σε σημείο αποφάσεων; Στο παρελθόν, μόνο μία φορά ελήφθησαν αποφάσεις και ήταν όταν οι Ελληνες επρόκειτο να ξεμείνουν σοβαρά από χρήματα και να χρεοκοπήσουν. Πιθανόν αυτό θα συμβεί ξανά. Σε αυτή την περίπτωση, θα τραβήξει έως τον Ιούλιο και είναι ξεκάθαρο ότι οι Ευρωπαίοι δεν πρόκειται να συζητούν για ένα μήνα πριν από το Brexit» φέρεται να λέει ο κ. Τόμσεν, με την κ. Βελκουλέσκου να απαντά: «Όχι τους τα έχουμε πει, είναι σαφές τι έχουμε συμφωνήσει με τους Ευρωπαίους».

Αναφέρεται, επίσης, ότι «ο Πολ Τόμσεν θέλει να πιέσει την Άνγκελα Μέρκελ και να της θυμίσει ότι η αποχώρηση του ΔΝΤ από την τρόικα δεν θα έχει καλό αντίκτυπο και θα προκαλέσει άβολες ερωτήσεις στη γερμανική Βουλή».

Ο Τόμσεν «σχετίζει με κάποιο τρόπο το θέμα ελάφρυνσης του χρέους με το προσφυγικό. Μιλάει για τους πρόσφυγες και μετά λέει ότι το ΔΝΤ την ίδια ώρα θα παρουσάσει τις απαιτήσεις του και θα προσεγγίσει τη Μέρκελ για το θέμα της ανακούφισης του χρέους».

Wikileaks: Η μεταγραφή και η ορθογραφία είναι δική μας

Τέλος σε φημολογία που αναπτύχθηκε νωρίτερα και που αφορούσε υπόνοιες περί ελληνικής εμπλοκής στη διαρροή της συνομιλίας έβαλε το ίδιο το Wikileaks.

Η διάψευση ήρθε από τον λογαριασμό του Wikileaks στο Twitter ως άμεση απάντηση προς τον οικονομικό συντάκτη της Wall Street Journal Μάρκους Γουόκερ, ο οποίος σε tweet του νωρίτερα σχολίασε πως το ορθογραφικό λάθος στο όνομα της Ντέλια Βελκουλέσκου ("Velkouleskou" αντί για "Velculescu") υποδεικνύει ότι η μεταγραφή του κειμένου έγινε από κάποια ελληνική υπηρεσία.

Το Wikileaks διαψεύδοντας απάντησε στον δημοσιογράφο ότι: «Αυτό θα ήταν ωραίο, αλλά η μεταγραφή και η ορθογραφία (που προέρχεται από τον ελληνικό Τύπο ) είναι δική μας».


Tα «τιτιβίσματα» του Γιάνη Βαρουφάκη


Μια πρώτη αντίδραση από τη Γερμανία

Η εκπρόσωπος της Μέρκελ αρνήθηκε να σχολιάσει τη διαρροή του ιστότοπου, Wilikeaks. Όπως γράφουν οι Financial Times, το Βερολίνο θα προσπαθήσει να υποβαθμίσει το περιεχόμενο της διαρροής για να αποφύγει να πυροδοτήσει πολιτικές εντάσεις γύρω από το ελληνικό πακέτο διάσωσης. Η Γερμανία αποφεύγει να σχολιάσει το θέμα του κουρέματος του ελληνικού χρέος (το ζητά το ΔΝΤ) την ίδια ώρα που δεν επιθυμεί το Ταμείο να βρεθεί εκτός τους ελληνικού προγράμματος γεγονός που αποτελεί αντίφαση.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Μαξίμου: Επικίνδυνοι σχεδιασμοί του ΔΝΤ για πρόκληση πιστωτικού γεγονότος

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
 
Για να ΜΗΝ πάθουμε αυτά που έπαθαν οι απλοί άνθρωποι στην Αργεντινή
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
HOMA EDUCANDUS :: HOMA EDUCANDUS :: ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ-
Μετάβαση σε: