ΠΟΡΤΑΛ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣΦόρουμΠόρταλΔΙΟΠΤΕΥΣΕΙΣΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟΕικονοθήκηΕγγραφήΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεση
HOMA EDUCANDUS
ΠΟΡΤΑΛ


ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ. ΜΑΣ ΤΙΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ.
ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΒΛΕΠΟΥΝ. ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΡΑ ΝΑ ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ...

Μοιραστείτε | 
 

 Επίθεση ακροδεξιών στο συγγραφέα Βασίλη Γκουρογιάννη

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Επίθεση ακροδεξιών στο συγγραφέα Βασίλη Γκουρογιάννη   Πεμ Νοε 19, 2009 11:52 pm

Λίγες μόλις μέρες πριν το Homa Educandus παρουσίασε το βιβλίο του Βασίλη Γκουρογιάννη: "Κόκκινο στην πράσινη γραμμή". Σήμερα με έκπληξη διαβάσαμε ότι ο συγγραφέας και το έργο του έγιναν στόχος ακροδεξιών τραμπούκων.

Παράθεση :
Oργανωμένη ομάδα ακροδεξιών κατάφερε να ακυρώσει χθες το βράδυ την προγραμματισμένη παρουσίαση στη Στοά του Βιβλίου του μυθιστορήματος του νομικού κ. Β.Γκουρογιάννη «Κόκκινο στην Πράσινη Γραμμή», που αναφέρεται στην τραγωδία της Κύπρου. Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, στις οκτώ το βράδυ, και ενώ η εκδήλωση ήταν έτοιμη να ξεκινήσει σε μια κατάμεστη αίθουσα, 50-60 ακροδεξιοί, πολλοί εκ των οποίων φορώντας κουκούλες και κρατώντας μαύρες σημαίες, εισέβαλαν στον χώρο της εκδήλωσης, βρίζοντας το πάνελ των ομιλητών.

Ορισμένοι άρπαξαν επιδεικτικά αντίτυπα του βιβλίου του κ. Γκουρογιάννη τα οποία και έσκισαν, διέλυσαν και πέταξαν κάτω, φωνάζοντας συνθήματα όπως «Ελλάς- Ενωση ΕΟΚΑ Β΄» και εκδιώκοντας στην κυριολεξία από τον χώρο της εκδήλωσης τους ομιλητές και τον συγγραφέα. [...]

ΠΗΓΗ: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟ ΒΗΜΑ - διαβάστε ολόκληρο το άρθρο κάνοντας κλικ ΕΔΩ

Το βιβλίο, όπως τονίσαμε και όταν το παρουσιάσαμε, δεν το έχουμε ακόμη διαβάσει, ώστε να έχουμε άποψη για το περιεχόμενο και τις θέσεις που εκφράζει ο συγγραφέας. Όποιο όμως και αν είναι το περιεχόμενο και οι θέσεις του, καταδικάζουμε απερίφραστα τον τρόπο αντίδρασης που επέλεξαν οι κουκουλοφόροι συμπολίτες μας.

Για το θέμα της επίθεσης έγραψε και το in.gr όπου και βρήκαμε και τον ακόλουθο σύνδεσμο:

http://anagnosi.blogspot.com/2009/09/blog-post_06.html

με περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο και από κει παραθέτουμε ένα μικρό απόσπασμα:

Παράθεση :
Οδυνηρά τολμηρό το καινούριο βιβλίο του Β. Γκουρογιάννη, εφόσον αγγίζει την πληγή της Κυπριακής τραγωδίας του ’74, και μάλιστα από μια απροσδόκητη οπτική γωνία: βετεράνοι ελλαδίτες που πήραν μέρος στην τότε ΕΛΔΥΚ (ελληνικές δυνάμεις Κύπρου) συναντιούνται μετά από 30 χρόνια σε συνέδριο στην Κύπρο, με σκοπό να ανιχνεύσουν τις μνήμες τους από τα γεγονότα του πολέμου αλλά και να διεκδικήσουν τη μιάμιση σειρά ιστορίας που τους αναλογεί στο ...καινούριο βιβλίο ιστορίας της Στ΄ δημοτικού («Ορίστε, διάβασε! Από τις πέντε γραμμές οι δύο είναι ότι ανατρέψαμε τον Μακάριο. Ποιοι; Εμείς, οι έλληνες χουντικοί. Εμάς εννοεί, τους Έλληνες που ήμασταν εκεί. Εμ κερατάδες, εμ δαρμένοι»).

Το μυθιστόρημα εστιάζει σ’ αυτήν την κρυμμένη πτυχή της ιστορίας, στο δράμα των ελλαδιτών που βρέθηκαν στη φωτιά του πολέμου, οι περισσότεροι αθώα φανταράκια της ελληνικής δύναμης της ΕΛΔΥΚ,(που είχε συσταθεί ήδη από την ανεξαρτητοποίηση της Κύπρου το 1959, αντίστοιχα με την ΤΟΥΡΔΥΚ) και που η ιστορία τούς αγνόησε, ταυτίζοντάς τους με τις χουντικές δυνάμεις που ανέτρεψαν το Μακάριο. Έμμεσα λοιπόν, το βιβλίο είναι ένα σχόλιο στο τι είναι ιστορική «αλήθεια» και στο πώς κατασκευάζεται η ιστορία («Κι αν είναι αλήθεια;» «Όσο αλήθεια κι αν είναι, εμείς δεν φέρουμε ευθύνη. Διαταγές εκτελούσαμε». «Αχ, αυτές οι διαταγές…»). Στη διπλή εισβολή που ακολούθησε το πραξικόπημα, να θυμίσουμε ότι οι ελληνικές δυνάμεις καθώς και η Κυπριακή Εθνοφρουρά (που είχε και πολλούς ελλαδίτες αξιωματικούς) έμειναν τελείως ακάλυπτοι κι εκτεθειμένοι. [...]

Ούτως ή άλλως το βιβλίο του Βασίλη Γκουρογιάννη μας είχε κινήσει το ενδιαφέρον. Τώρα ήρθε η ώρα να το αγοράσουμε και να το μελετήσουμε... ώστε να διαμορφώσουμε ιδίαν αντίληψη.

Σας δίνουμε έναν ακόμη σύνδεσμο:

http://anagnostria.blogspot.com/2009/06/blog-post_17.html

με κριτική για το βιβλίο. Και εκεί διαβάσαμε πράγματα που μας έτσουξαν:

Παράθεση :
Μια απέραντη ξεγνοιασιά επικρατεί-οι ζωντανοί με τους ζωντανούς και οι πεθαμένοι με τους πεθαμένους". Φράση που ακούγεται στο πολύ ενδιαφέρον βιβλίο του Βασίλη Γκουρογιάννη "Κόκκινο στην πράσινη γραμμή" (Μεταίχμιο, 2009). Μια φράση που μοιάζει να μας χαρακτηρίζει ως Κυπρίους για όποιον, ερχόμενος στην Κύπρο τώρα για πρώτη φορά, βλέπει τις πολυπληθείς παραλίες, τα πολυτελή ξενοδοχεία, τις γεμάτες νεολαία καφετέριες.

Μοιάζει σαν να έχουμε ξεχάσει τα δεινά μας, σαν να μην έχουμε κανένα πρόβλημα. Αν κρίνω από τον εαυτό μου, ναι, θέλω να ξεχάσω. Κι ας ήταν για χρόνια μετά την εισβολή αναρτημένο παντού το σύνθημα "δεν ξεχνώ" κι ας το βλέπουμε ακόμα πότε-πότε να προβάλλει μισοσβησμένο. Θέλω να ξεχάσω επιτέλους, γιατί από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου έζησα μέσα στο θάνατο και τις συγκρούσεις. Πότε με τους Άγγλους, πότε με τους Τούρκους, πότε μεταξύ μας. Κι έρχονται βιβλία σαν αυτό του Γκουρογιάννη να ανασκαλίσουν τη μνήμη, να θυμίσουν "οικεία κακά", να μας ξυπνήσουν "πόνους παλιούς που μέσα μας κοιμούνται".

Ο άγνωστος κι αγνοημένος πόλεμος του 1974 (μα έγινε πόλεμος τότε ; και η συμμετοχή των Ελλαδιτών στρατιωτών σ' αυτόν, είναι το κεντρικό μοτίβο του βιβλίου. Αφορμή έδωσε το βιβλίο Ιστορίας της Στ΄Δημοτικού που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων πριν από μερικά χρόνια. Οι βετεράνοι του '74 ζητούν να προστεθεί στις ελάχιστες γραμμές που το βιβλίο αφιερώνει σ' αυτόν τον πόλεμο, ακόμα μιάμιση γραμμή για τη δική τους συμμετοχή. Ο πρόεδρος της οργάνωσης ΝΟΜΕ (Νέα Οργάνωση Ελλήνων Μαχητών), που είναι και το κεντρικό πρόσωπο του μυθιστορήματος, έρχεται στην Κύπρο επικεφαλής μιας ομάδας βετεράνων που διοργανώνουν ένα συνέδριο, με σκοπό μέσα από τις αναμνήσεις, τις αφηγήσεις, τις μαρτυρίες τους, να μπορέσουν να συνοψίσουν τη μιάμιση γραμμή για να προστεθεί στο βιβλίο της Ιστορίας.

Ο συγγραφέας παρακολουθεί τους συνέδρους από την πρώτη μέρα της τριήμερης παραμονής τους στο νησί, που αρχίζει με κατάθεση στεφάνου στον Τύμβο της Μακεδονίτισσας, όπου είναι θαμμένοι οι πεσόντες Ελλαδίτες, μέχρι την αναχώρησή τους από την Κύπρο. Ήδη από την πρώτη στιγμή, με το βαριεστημένο τρόπο που γίνεται η κατάθεση, που ψάλλεται ο Εθνικός Ύμνος, ενώ η σκέψη μέσα στο αυγουστιάτικο λιοπύρι της Λευκωσίας πετά προς μια ανακουφιστική παγωμένη μπίρα που τους περιμένει στο ξενοδοχείο, φαίνεται η ματιά με την οποία θα κοιτάξει το θέμα του ο συγγραφέας. [...]

Έτσι, δυστυχώς έτσι είναι τα πράγματα. Κι αν κάποιοι ανεγκέφαλοι ακροδεξιοί θαρρούν πως θα καλύψουν δια της βίας τις φωνές διαμαρτυρίας για όσα συνέβησαν και πριν και μετά το '74, είναι γελασμένοι.

Έζησα 9 μήνες στη Λευκωσία. Κι έχω επισκεφθεί την Κύπρο άλλες δύο, συμμετέχοντας σε συνέδρια της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας. Έχω κλάψει πολύ για το νησί αυτό. Είναι της ψυχής μου κομμάτι. Αυτός όμως δεν είναι λόγος να παραποιώ την ιστορική αλήθεια. Είναι λόγος για το ακριβώς αντίθετο.

Και ναι, έχω ακούσει από τους ίδιους τους Κύπριους να παραδέχονται πως δεν είχαν σε όλα δίκιο. Πως δεν ήταν άγγελοι οι ελληνοκύπριοι και διάβολοι οι τουρκοκύπριοι. Πως έγιναν φοβερά πράγματα και από τους μεν και από τους δε.

Ποιος ήταν τώρα από πίσω από το μπερντέ και κουνούσε τα νήματα; Το ξέρουμε και δεν το παραβλέπουμε. Όταν όμως ζουν ακόμη οι πρωταγωνιστές των γεγονότων του '74 δεν μπορείς να μη λαμβάνεις υπόψη σου και την ανθρώπινη διάσταση. Έστω και αν η ιστορία ξεχνά πολλές φορές τον ανθρωπάκο και τυλίγει το στημόνι της γύρω από τις προσωπικότητες. Προσωπικά αυτή η αντίληψη με βρίσκει αντίθετη. Την ιστορία τη γράφουν οι λαοί, είτε με ανυπακοή που φωνάζαμε προχτές στην πορεία του Πολυτεχνείου είτε και με το σκύψιμο της μέσης όπως συμβαίνει συχνά.

Έχω λοιπόν την εντύπωση, κι ας μη διάβασα ακόμη το βιβλίο που ξεσήκωσε θύελλα, πως ακούμπησε καυτές αλήθειες γι' αυτό και η οργισμένη αντίδραση. Κι αν είναι έτσι, τότε ανεξάρτητα αισθητικού αποτελέσματος αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στο συγγραφέα.

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
captain Nemos
Υποπλοίαρχος
Υποπλοίαρχος


Αριθμός μηνυμάτων : 367
Location : Χαμένος στο πέλαγος
Registration date : 31/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Επίθεση ακροδεξιών στο συγγραφέα Βασίλη Γκουρογιάννη   Σαβ Νοε 21, 2009 4:48 am

από συνέντευξη του συγγραφέα στο ΑΡΔΗΝ:

http://www.ardin.gr/node/1835

Παράθεση :

Βασίλης Γκουρογιάννης: Εγώ το βιβλίο δεν το έγραψα ως ιστορικός για να το εντάξω ή σε μια επικαιρότητα ή σε μια σκοπιμότητα ή σε μια προσπάθεια να φωτίσω κάποιες πλευρές, με απώτερο σκοπό ή να διευκολυνθούν ή να δυσχερανθούν οι εξελίξεις του Κυπριακού.

Είμαι ένας καθαρός ποιητής και συγγραφέας. Ως λογοτέχνης, επεξεργάστηκα αυτό το θέμα με μια υποσυνείδητη διάθεση για να το βγάλω, χωρίς να ξέρω από πού προερχόταν αυτή. Εξάλλου, είναι γεγονός ότι κάθε συγγραφέας έχει μέσα του ένα νταμάρι, να το πω έτσι, ένα λατομείο, και τα θέματά του βγαίνουν όπως βγαίνουν οι πέτρες – πρώτα πρέπει να βγουν κάποιες για να φτάσουμε στις παραπίσω κ.ο.κ. Έτσι ακριβώς ήρθε και σε μένα η ώρα να φτάσει στο πέτρωμα του Κυπριακού.

Την Κύπρο, δεν χρειάζεται να δηλώσω τα αισθήματά μου, την θεωρώ όχι μόνο κομμάτι του ελληνισμού –που είναι ούτως ή άλλως– αλλά τη θεωρώ και κομμάτι της Ελλάδος. Άσχετα με το αν λέγεται Κύπρος και άσχετα με το αν έχει δική της εξουσία. Το Κυπριακό σε μένα είναι σφηνωμένο ακριβώς από την περίοδο που ήμουνα στρατιώτης, και που έγινε η εισβολή στην Κύπρο και παρακολουθούσα τα γεγονότα μέσω ασυρμάτων, γιατί ήμουνα διαβιβαστής και υπηρετούσα τότε τη θητεία μου.

Και έκτοτε, παρακολουθώ ό,τι συμβαίνει στην Κύπρο με μεγάλο ενδιαφέρον, και με μεγάλη πίκρα μπορώ να πω, γιατί θεωρώ ότι προξενήσαμε εμείς, σαν Ελλάδα, μια μεγάλη συμφορά στους Κυπρίους, που δεν τους άξιζε, και κυρίως γιατί –μετά από αυτή τη συμφορά– δεν φανήκαμε αλληλέγγυοι, νομίζω, όσο θα έπρεπε στις περιπέτειές τους και στις προσπάθειές τους για την αποκατάσταση –όσο μπορεί να γίνει αποκατάσταση– ενός ακρωτηριασμού.

Έτσι λοιπόν, τελειώνοντας την απάντησή μου, θέλω να πω ότι δεν συνδέεται καθόλου η έκδοση με άλλες σκοπιμότητες ή άλλες εξελίξεις, απλώς συμπίπτει.

ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΠΟΥ ΕΔΩΣΑ. ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://arxipelagos.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Επίθεση ακροδεξιών στο συγγραφέα Βασίλη Γκουρογιάννη   Σαβ Νοε 21, 2009 12:51 pm

Το πήρα το βιβλίο. Και ανακάλυψα έκπληκτη πως ο συγγραφέας είναι από τα μέρη μου. Γρανίτσα Ιωαννίνων.

Κι ακόμη πιο έκπληκτη, συζητώντας το θέμα με τον πατέρα μου, έμαθα πως έχω και δεσμό αίματος μαζί του! Μακρινό μεν αλλά η γιαγιά μου κράταγε λέει από τους Γκουρογιάννηδες. Η γιαγιά εκ μητρός.

Κι έλεγα πως από κει πάνω ήμουν η εξαίρεση που νοιαζόμουνα για την Κύπρο. Γιατί πραγματικά ο Βασίλης Γκουρογιάννης νοιάζεται για την Κύπρο. Αυτή είναι η πρώτη αίσθηση από το βιβλίο του. Και όσα εκεί διαβάζω με βρίσκουν απόλυτα σύμφωνη.

Τον διαβάζω και νιώθω να κλέβει τις δικές μου σκέψεις και αντιδράσεις.

Για συνολική κρίση επιφυλάσσομαι όταν διαβάσω ολόκληρο το βιβλίο. Το δις εξαμαρτείν...

Φυσικά η όποια συγγένεια δεν πρόκειται να παίξει ρόλο. Όπως ποτέ δεν έπαιξε η όποια σχέση με συγγραφέα στο να επαινέσω ή να κατηγορήσω το βιβλίο του.

Πώς το έλεγε να δεις εκείνος ο αρχαίος;

Φίλος μεν Πλάτων, φιλτέρα δε η αλήθεια;

Μόνο που σπανίως να βρεις άνθρωπο να αντέχει την αλήθεια.

Και τότε αρχίζουν τα όργανα. Όπως και στην περίπτωση του Γκουρογιάννη.

Στη δική μου περίπτωση βέβαια τα πράγματα έγιναν ανάποδα. Δεν ήμουν εγώ ο συγγραφέας. Ήμουν η αναγνώστρια. Κι επειδή τόλμησα να εκφράσω την κριτική μου, δέχτηκα ΤΗΝ απίθανη επίθεση εκ μέρους του συγγραφέα.

Συμβαίνουν κι αυτά; Εμ, συμβαίνουν...

Και μάλιστα με τον ίδιο τρόπο. Με κουκούλα. Όπως όλοι οι άνανδροι και δειλοί αυτού του κόσμου. Αυτοί που δεν τολμούν στα ίσα να τα βάλουν με τους άλλους. Γιατί ξέρουν πως δεν τους παίρνει.

Και δες το αποτέλεσμα. Και για το βιβλίο του Γκουρογιάννη που ξαφνικά έγινε γνωστό ανά το πανελλήνιο αλλά και για μας εδώ.

Τι ήταν το Εντουκάντους στα πρώτα του βήματα;

Να είναι καλά όσοι μας πολέμησαν. Τζάμπα διαφήμιση.

Και είναι και το άλλο. Κάτι που έμαθα από έναν παλιό κομμουνιστή. Πως μόνο όταν προκαλείς αντίδραση πετυχαίνεις το στόχο σου. Κι όσο μεγαλύτερη η αντίδραση, τόσο μεγαλύτερη η επιτυχία.

Έτσι και με το Γκουρογιάννη. Αν δεν έλεγε αλήθειες που καίνε, δε θα είχαν συμβεί όσα συνέβησαν.

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
 
Επίθεση ακροδεξιών στο συγγραφέα Βασίλη Γκουρογιάννη
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
HOMA EDUCANDUS :: HOMA EDUCANDUS :: ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΥΜΗΣ-
Μετάβαση σε: