ΠΟΡΤΑΛ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣΦόρουμΠόρταλΔΙΟΠΤΕΥΣΕΙΣΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟΕικονοθήκηΕγγραφήΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεση
HOMA EDUCANDUS
ΠΟΡΤΑΛ


ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ. ΜΑΣ ΤΙΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ.
ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΒΛΕΠΟΥΝ. ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΡΑ ΝΑ ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ...

Μοιραστείτε | 
 

 Θάνατος και διαδίκτυο

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Θάνατος και διαδίκτυο   Δευ Νοε 16, 2009 7:04 am

Θέλουμε δε θέλουμε θα μάθουμε να ζούμε και με αυτό. Όπως μάθαμε και το θάνατο σε όλες τις άλλες εκδοχές.

Δεν είναι επιλογή. Είναι μοίρα και ανάγκη είναι.

Να μπαίνεις στο face book και να βλέπεις τη μορφή της. Κι από κάτω το μήνυμα:

"Βοηθήστε την να βρει νέους φίλους"!

Ή, "αποκαταστήστε την επικοινωνία μαζί της"!

Φρικτό; Φρικτό όταν ο άνθρωπος έχει φύγει κι εσύ το ξέρεις πως νέους φίλους δε θα βρει πια. Ούτε επικοινωνία μπορείς να έχεις με το υπερπέραν...

Κι όταν ξέρεις πως για τίποτε στον κόσμο δε θα τον διέγραφες. Κι ας είναι η λύση για να μην ξαναδείς τα μηνύματα που σε σφάζουν.

Το θάνατος και διαδίκτυο το ένιωσα πρώτη φορά όταν χάσαμε την Αμαλία.

Η Αμαλία όμως όσο και αν την αγαπήσαμε ήταν ξένη.

Για τους δικούς μας ανθρώπους η μαχαιριά είναι ακόμη πιο θανατερή.

Και ξέρεις... το πιο παλαβό είναι πως αγωνιώ μήπως το ίδιο το σύστημα κάποια στιγμή διαγράψει τη σελίδα της. Βλέποντας την πλήρη αδράνεια σε νέους φίλους... Ιδέα δεν έχω πώς χειρίζονται τέτοιες περιπτώσεις.

Ας με πονά λοιπόν και ας με σφάζει. Με εμμονή θα έλεγα πως μπαίνω πια στο face book και κάθε φορά περνάω και από τη σελίδα της.

Διαβάζω το τελευταίο μήνυμα που της έστειλα. 11 του Οκτώβρη. Στις 29 εκείνη έφυγε για πάντα. Δεν πρόλαβε καν να απαντήσει. Δεν ήταν λάτρης του χώρου, ούτε κι εγώ...

Και μην κοιτάς που τώρα μπαίνω συχνά πυκνά. Είναι για την ψευδαίσθηση. Πως εκεί τουλάχιστον υπάρχει.

Θε μου. Είναι και σκληρό και επικίνδυνο. Κι αναρωτιέμαι πώς πρέπει τέτοιες καταστάσεις να αντιμετωπίζονται. Πρέπει;

Γιατί αν το καλοσκεφτείς σε μια παλιότερη εποχή το ίδιο πρέπει να αισθάνθηκαν οι άνθρωποι με πολλά άλλα τεχνολογικά επιτεύγματα. πχ φωτογραφίες, ηχητικά ντοκουμέντα, βίντεο...

Μα όσα επιτεύγματα και αν πετύχουμε, ένα μόνο δεν πρόκειται να συμβεί. Να ξαναέχουμε κοντά μας τον άνθρωπο που έφυγε. Μόνο την ανάμνηση.

Δεν ξέρω... είναι χάσμα απύθμενο αυτό το που άνοιξε η τεχνολογική πρόοδος. Και ο θάνατος είναι απλά μία διάσταση του προβλήματος, έστω και η πιο επώδυνη. Και θέλουμε δε θέλουμε πρέπει να βρούμε τον τρόπο να το γεφυρώσουμε. Να μάθουμε να ζούμε με αυτό...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
 
Θάνατος και διαδίκτυο
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
HOMA EDUCANDUS :: HOMA EDUCANDUS :: ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΥΜΗΣ-
Μετάβαση σε: