ΠΟΡΤΑΛ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣΦόρουμΠόρταλΔΙΟΠΤΕΥΣΕΙΣΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟΕικονοθήκηΕγγραφήΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεση
HOMA EDUCANDUS
ΠΟΡΤΑΛ


ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ. ΜΑΣ ΤΙΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ.
ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΒΛΕΠΟΥΝ. ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΡΑ ΝΑ ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ...

Μοιραστείτε | 
 

 ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
καπτα Μαριώ
Δόκιμος
Δόκιμος
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 97
Location : ΠΕΙΡΑΙΑΣ
Registration date : 17/07/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ   Κυρ Σεπ 20, 2009 11:53 am

Ας μιλήσουμε για νοσταλγία...

Κάποιοι λένε πως σημαίνει νόστος+άλγος= μνήμη+πόνος και αν κρίνω από τον πόνο που μου προκαλεί το παρόν, τότε μάλλον έχουν δίκιο.
Πόνο όχι για το σήμερα το ψεύτικο, το αλλοιωμένο, το αδυσώπητο, το αδιάφορο, το βιαστικό, το βίαιο και πλαστικό.
Εσείς άραγε τί νοσταλγείτε πιό πολύ ?


Νοσταλγώ
την εποχή χωρίς κινητά. Χωρίς τις μικρές καταστροφικές στις σχέσεις των ανθρώπων συσκευές. Την εποχή που οι άνθρωποι ήταν συνεπείς στα ραντεβού τους και η καρδούλα τους χτυπούσε πιό γρήγορα όταν έφτανε η ώρα της αντάμωσης.

Νοσταλγώ
τις μουσικές κασέτες. Τις κασέτες που για να ακούσεις το τραγούδι που ήθελες έψαχνες μία ώρα με το FW ή το RE.

Νοσταλγώ
τη κουκουρούκου και τη καραμπόλα.

Νοσταλγώ
τη δραχμούλα. Τότε που με ένα χιλιάρικο γέμιζες με λιχουδιές από το περίπτερο και ένα ολόκληρο καρότσι από τη λα'ι'κή για όλη την εβδομάδα.

Νοσταλγώ
τα παιχνίδια των παιδιών της εποχής μου. Πρόσφατη εποχή, μα και τόσο μακρινή. Όλα έχουν αλλάξει. Τα παιδιά εκείνα, εμείς, εγώ, παίζαμε ακόμα με τα σκυλιά της γειτονιάς τη Λίζα και τον Τζακ, κυλιόμασταν στο γρασίδι και μαζεύαμε λουλούδια για τη μάνα. Τα παιδιά εκείνα έπαιζαν κρυφτό - κυνηγητό - σχοινάκι κι ήταν ευτυχισμένα πολύ.

Νοσταλγώ
το γλυκό βύσσινο της μαμάς μου. Τώρα πια σπάνια τα βύσσινα, είδος πολυτελείας.

Νοσταλγώ
το φλερτ το αθώο, το άπειρο, το αγνό.

Νοσταλγώ
την ομορφιά των γυναικών την αγνή και απέρριτη και τις μελαχρινές Ελληνίδες. ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΞΑΝΘΟ, ΕΛΕΟΣ !!!

Νοσταλγώ
το παγκάκι και όχο τη γκλαμουράτη καφετέρια. Το παγκάκι όπου με μια λεμονάδα και καλούς φίλους, περνούσε η βραδιά ευτυχισμένα λέγοντας ιστορίες, άλλες πραγματικές και άλλες πάλι φανταστικές.

Νοσταλγώ
τον παλιό Πανορμίτη. Τότε που μουσικές ξεχείλιζαν παντού το βράδυ και για ουζάκι μαζευόμασταν μετά το ψάρεμα στο κα'ί'κι του καπταΜανώλη. Τον Πανορμίτη των βουτιών από το μώλο και της βόλτας στο μύλο.

Νοσταλγώ
τις τέσσερις εποχές του χρόνου. Το αγέρι του χειμώνα σου ''ξύριζε'' τ'αυτιά και την άνοιξη άνθιζαν ακόμα αμυγδαλιές και στις γωνιές των σπιτιών έβρισκες χελιδονοφωλιές γεμάτες με νεοσσούς.

Νοσταλγώ
τα Στρουμφάκια, τις Βαβουροπατάτες και τους Φωτεινούληδες και όχι τα πολεμικά Πόκεμον και τα τρισάθλια εκτός πραγματικότητας γιαπωνέζικα Μάνγκα.

Νοσταλγώ
τους ανθρώπους τους παλιούς κι ας τους γνωρίζω μόνο μέσα από διηγήσεις. Τους μάγκες τους Πειραιώτες που περπατούσαν κι έτριζε ο τόπος, τις Σμυρνιές, τα κουτσαβάκια και τους μεγάλους ποιητές.

Νοσταλγώ
τους μεγάλους πολιτικούς ηγέτες (είτε ήταν καλοί, είτε κακοί) που είχαν όραμα και τους μεγαλιώδεις λόγους του ξεσηκωμού. Τους Παπανδρέου και Καραμανλή, τον Αραφάτ, τον Χουσε'ί'ν, τον Κάστρο, τον Χίτλερ. Ναι, ακόμα κι αυτόν τον τρισάθλιο ! Τουλάχιστον είχε πάθος για το σατανικό του σχέδιο, δεν ήταν ένα ζώο όρθιο γεμάτο ''υποσχέσεις''. Όλοι τους τώρα φαντάσματα που τους έφαγε η ''νέα εποχή'' και η ισλαμική τρομοκρατία. Ακόμα κι ο Κάστρο που είναι στη ζωή. Ε και ? Πιόνι τώρα πιά κι αυτός στην ιμπεριαλιστική πολιτική της κατά τα άλλα υπερδύναμης των ΗΠΑ. Αλλά πού θα πάει, όλες οι αυτοκρατορίες κάποτε παρακμάζουν...

Νοσταλγώ
το ροκ εν ρολ.

Νοσταλγώ
όλα εκείνα τα ωραία που δεν έζησα.

Νοσταλγώ
τους παλιούς φοιτητές. Το έπος του Πολυτεχνείου μας το '74. Τότε έλεγες φοιτητής και εννοούσες επιστήμων ! Ώρες, μέρες, μήνες, χρόνια ατέλειωτου διαβάσματος με μόνα όπλα το όραμα όχι μόνο το ατομικό αλλά και το συλλογικό, το πείσμα για μια καλύτερη ζωή και μόνα εφόδια ψωμί κι ελιά, ένα πορτατίφ στο κρεβάτι κι ένα παλτό για 5 χρόνια. Λογοτεχνικές λέσχες, συζητήσεις φιλοσοφικές που πέταγαν σπίθες κι άναβαν πυρκα'ι'ές ! Τώρα μόνο ο τίτλος έμεινε και όταν τον λες κι αυτόν σου'ρχεται στο μυαλό ένας αιώνιος χαραμοφάης του μπαμπά και ένας μελλοντικός άνεργος. Φοιτητής... χμ....

Νοσταλγώ
την Ελλάδα της ποδιάς και του Εθνικού μας Ύμνου. Την Ελλάδα με τους Έλληνες, χωρίς ''βαρβάρους''.

Νοσταλγώ
τα μεγάλα έργα του Χατζιδάκη και του Θεοδωράκη. Τις λαμπρές προσωπικότητες, τη Μελίνα, την Αλίκη, την Έλλη.

Νοσταλγώ
τις χαμένες αξίες. Το φιλότιμο, τη μπέσα, το λόγο και τη καλή καρδιά.

Νοσταλγώ
τους δίδυμους πύργους. Ω ! Πόσο άλλαξε η ζωή μετά απ'αυτούς !

Νοσταλγώ
τις χαμένες πατρίδες. Την βασίλισσα όλης της γης, τη Πόλη. Την αρχοντοπούλα Σμύρνη, το Α'ι'βαλί, το Αηδίνι, τα Αλάτσατα, τη Προύσσα, τη Μενεμένη, την αρχαία Αλικαρνασσό και τα Μοσχονήσια. Νοσταλγώ τη Τένεδο, την Ίμβρο και την Έφεσο τη ξακουστή. Τη Πέργαμο, τη Κόκκινη Μυλιά και τη πατρίδα της προγιαγιάς μου, την Αδριανούπολη ή Edirne όπως την κατάντησαν τα αγαρηνά σκυλιά..

Νοσταλγώ
τη πρω'ι'νή δροσούλα του χωριού και τα κοκόρια του. Τα φρέσκα του αυγουλάκια και τη μεγαλειώδη σιωπή του βουνού.

Νοσταλγώ
τη πλούσια αλιεία, η οποία τείνει να εξαλειφθεί τελείως.

Νοσταλγώ
την Ελλάδα με τις βιομηχανίες, τις βιοτεχνίες, την εργατιά και τους χαρούμενους ανθρώπους που τρώγανε ψωμί κι ελιά. Την Ελλάδα την αυτοδύναμη και αυτάρκη.

Νοσταλγώ
τις χωριατοπούλες με τα ροδαλά μάγουλα και τα νησιωτόπουλα τα δελφίνια των θαλασσών μας.

Νοσταλγώ
τη μυρωδιά του νυχτολούλουδου τα καλοκαιρινά βράδια στις αυλές.

Νοσταλγώ
τα βαπόρια με τους Έλληνες. Τις Κυριακές τις ευλογημένες με τη συνοδεία του Στέλιου (Καζατζίδη εννοείται) και τις ζε'ι'μπεκές στη πρύμνη.

Νοσταλγώ
το ''ΟΧΙ'' και τα παλικάρια του '40. Όλους τους εθνικούς μας ήρωες που έδωσαν το αίμα της ψυχής τους για μια ελεύθερη πατρίδα, το 1821. Σύνθημά τους: ''ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 'Η ΘΑΝΑΤΟΣ''. Αυτούς που θυσιάστηκαν εν τέλει για τη ψωροκώσταινα του ρουσφετιού και της μιζέριας. Που τα λιγοστά αγάλματά τους αντί να ακτινοβολούν το μεγαλείο τους, στέκουν σιωπηλά και ντροπιασμένη κάτω από γκράφιτι και κουτσουλιές.

Νοσταλγώ
τη λεβεντιά, τη περηφάνια και την ελπίδα.

Νοσταλγώ
τη τηλεόραση της ΕΡΤ με τα εκπαιδευτικά προγράμματα και τα αρχαία ελληνικά, χωρίς ριάλιτι και μουσικούς ''διαγωνισμούς''.

Νοσταλγώ
τα μοναχικά ζε'ι'μπέκικα των αρσενικών. Τα μαχαιρώματα για τη τιμή. Να χορέψω μόνος μου, όχι με πέντε φλούφληδες παρέα.

Νοσταλγώ
τις ελληνικές επιγραφές. Την ελληνική γλώσσα !


Όλα στάχτη και καμμένη γη μυρίζουν τώρα και μια αίσθηση θανάτου πλαννάται πάνω απ'τα κεφάλια μας, πνευματικού θανάτου αλλά και σωματικού.
Γρίππες, πόλεμοι, αδικίες, φυσικές καταστροφές.
Ας υποδεχθούμε όλοι μαζί τη περίφημη ''νέα αποχή''. Όχι δεν έκανα τυπογραφικό λάθος. ''Νέα αποχή'' απ'τη δουλειά, απ'την υγεία, απ'τη χαρά μας έχει προλάβει κι εμείς τρέχουμε ξωπίσω της κατα'ι'δρωμένοι. Γιατί δεν υπάρχει και κάτι άλλο να τρέξουμε ξωπίσω του.
Παρηγορηθείτε με τα μπουζουκοσκυλάδικα το Σαββατόβραδο, με το shopping therapy και με τη μια βδομάδα άδεια, γενιά των 700 ευρώ.
Χμ... κάτι είναι κι αυτό... χεχεχε...τρομάρα σας αμνοερίφια...
Κάψτε τα δάση για τις βίλες, ξεπουλήστε τη γη μας τη ποτισμένη με αίμα σε Άγγλους Γάλλους Πορτογάλλους, άλλωστε λίγα νησιά έχουν απομείνει ακόμα ελληνικά. Κατουρήστε τη θάλασσα και βάψτε τα μνημεία.
Έτσι κι αλλιώς τίποτα δεν θα'ναι όπως πριν.
Μόνο λυπάμαι το Σοφοκλή και τον Αριστοτέλη.....
Εσάς κι εμάς δεν μας λυπάμαι.....


Μα πάνω απ'όλα νοσταλγώ τη παλιά καλή Μαρία....
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
καπτα Μαριώ
Δόκιμος
Δόκιμος
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 97
Location : ΠΕΙΡΑΙΑΣ
Registration date : 17/07/2009

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ   Κυρ Σεπ 20, 2009 12:04 pm

Σίγουρα πολλοί από σας έχετε το παρακάτω άκουσμα.
Ακούστε το έτσι κι αλλιώς όλο, μην το προσπεράσετε, αξίζει.

Εξαιρετικά αφιερωμένο στη Δανάη που μου έκανε σήμερα μεγάλη τιμή με τη παραχώρηση του συντονισμού του topic ''ΚΟΡΑΚΙ ΤΗΣ ΠΛΩΡΗΣ''.

Και σε όλους τους νοσταλγούς του ''rock'n'roll'' και του ''υποβρυχίου''....





Καλή ακρόαση και σας περιμένω να μοιραστείτε τις νοσταγίες σας μαζί μας !!!
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
 
ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
HOMA EDUCANDUS :: ΚΟΡΑΚΙ ΤΗΣ ΠΛΩΡΗΣ-
Μετάβαση σε: