ΠΟΡΤΑΛ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣΦόρουμΠόρταλΔΙΟΠΤΕΥΣΕΙΣΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟΕικονοθήκηΕγγραφήΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεση
HOMA EDUCANDUS
ΠΟΡΤΑΛ


ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ. ΜΑΣ ΤΙΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ.
ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΒΛΕΠΟΥΝ. ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΡΑ ΝΑ ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ...

Μοιραστείτε | 
 

 Γιόρταζες σήμερα...

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Γιόρταζες σήμερα...   Παρ Μαϊος 08, 2009 12:33 pm


Τώρα εκεί που είσαι, πολυαγαπημένε μας, δε γιορτάζουν και δε λυπούνται...

Λείπεις. Τόσα χρόνια μας λείπεις. Κι όμως είναι σαν μόλις χτες να ήσουν ακόμη εδώ. Με το λόγο σου το μετρημένο και σοφό. Με την αξεδίψαστη όρεξή σου για ζωή. Με τον αγώνα σου νύχτα και μέρα για να μας προσφέρεις μια καλύτερη ζωή. Και με τη στωικότητα στις δίχως τέλος γκρίνιες της γιαγιάς. Μα πες μου, ακριβέ μου παππούλη: Σου γκρινιάζει κι εκεί; Τουλάχιστον αυτό... Να σας σκέφτομαι όπως σας ήξερα...

Και πες μου και κάτι ακόμη. Πώς ήξερες εκείνο το βράδυ, το τελευταίο που έζησα δίπλα σου, πως άλλη φορά δε θα με ξαναδείς; Πώς τα κατάφερες με τόσο βαρύ εγκεφαλικό να ανοίξεις και τα δυο σου τα ματάκια, πρώτη και τελευταία φορά μέσα σε δυόμισι μήνες; Και να μου σφίγγεις το χέρι...

Θυμάσαι τι σου έλεγα; Ήταν εκείνος ο φουκαράς δίπλα, με τη γάγγραινα. Και δεν άντεχα τη βαριά μυρωδιά. Άσε με σου έλεγα, καλέ μου, να βγω να πάρω μια ανάσα. Και θα γυρίσω πάλι... Κι εσύ όλο και με έσφιγγες πιο πολύ και με κοίταζες λες και ένιωθες. Άσε μωρέ παππού τους γιατρούς να λένε πως ήσουν εγκεφαλικά νεκρός. Εκείνοι δεν ξέραν την καρδιά σου... Και όλα με τη λογική τα μέτραγαν.

Τώρα, αυτές τις μέρες, σε έχω ανάγκη περισσότερο από ποτέ. Όλο σε σκέφτομαι. Γιατί ξέρω πως μας σκέφτεσαι κι εσύ. Αλλιώς πες μου τι γύρευες στα όνειρα της κόρης σου; Και μια και δυο και συνέχεια τον τελευταίο καιρό; Να της ανοίγεις τα χέρια και να την καλείς στην αγκαλιά σου. Προειδοποίηση πικρή για όσα ήρθαν μετά...

Δε πα να λεν πως τίποτε δεν υπάρχει μετά το θάνατο; Είναι που δεν ξέρουν ότι οι άνθρωποι πεθαίνουν μόνο σαν τους ξεχάσουν... Κι εσένα κανείς μας δε σε ξέχασε. Είσαι πάντα εδώ. Κι ας μη μιλάς και ας μη σε βλέπουμε.

Μα ήθελα βρε παππού και ας με μαλώσεις, τον ώμο σου τούτες τις μέρες. Να γύρω και να κλάψω χωρίς τελειωμό. Γιατί είχες δίκιο σε όλα. Και για τους ανθρώπους και για τη ζωή.

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
 
Γιόρταζες σήμερα...
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
HOMA EDUCANDUS :: HOMA EDUCANDUS :: ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΥΜΗΣ-
Μετάβαση σε: