ΠΟΡΤΑΛ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣΦόρουμΠόρταλΔΙΟΠΤΕΥΣΕΙΣΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟΕικονοθήκηΕγγραφήΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεση
HOMA EDUCANDUS
ΠΟΡΤΑΛ


ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ. ΜΑΣ ΤΙΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ.
ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΒΛΕΠΟΥΝ. ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΡΑ ΝΑ ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ...

Μοιραστείτε | 
 

 Το άσπρο σύννεφο

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Το άσπρο σύννεφο   Παρ Μαϊος 01, 2009 8:36 am

Τι ξέρετε για το άσπρο σύννεφο; Και δε μιλάω για τα συννεφάκια που είδα σήμερα να αρμενίζουν στους εφτά ουρανούς σαν κατέβηκα να πιάσω το Μάη στην παραλία:


Πάνε χρόνια αμέτρητα από τότε... Η βαφτιστήρα μου, η κατά φόρουμ Υπερμνύστρα, ήταν τότε ακόμη μαθήτρια δημοτικού και τώρα ετοιμάζεται για μάστερ...

Ταξιδεύαμε θυμάμαι με τη μάνα μου. Εκείνη φυσικά στο τιμόνι. Ως επαγγελματίας οδηγός αφενός και γιατί ήταν ακόμη η χαρούμενη εποχή που δεν είχα αμάξι!!! Πηγαίναμε στο Βαρθολομιό, κοντά στα λουτρά Κυλλήνης, εκείνη να δει τον αγαπημένο της τόπο κι εγώ να περάσω απέναντι να δω λιγάκι την κουμπάρα μου...

Και ξαφνικά, κάπου κοντά στο Αίγιο, κλατς και σκάει το λάστιχο... Μια χαρά χάλια... Ευγενέστατα φερόμενος ένας νταλικιέρης σταμάτησε και βοήθησε τις "τρεις γυναίκες μόνες καταμεσής στην εθνική" - είχαμε θυμάμαι μαζί και την τότε κολλητή της μαμάς μου... ειδεμή θα έβαζε μπροστά η κυρία Σπυριδούλα. Σιγά μην τη σταμάταγε ένα σκασμένο λάστιχο, κοτζάμ οδηγό με δίπλωμα Δ΄ επαγγελματικό. (Ε, μα τι νομίζατε; Έτσι ξαφνικά έφτασε η κόρη να οδηγεί γκαζάδικα; Το ... μήλο κάτω από τη μηλιά έπεσε... )

Και καλά αλλάχτηκε το λάστιχο αλλά με τη ρεζέρβα; Και ήταν και αργία σαν και τώρα και ολόκληρη Πάτρα περάσαμε (ακόμη ο περιφερειακός δεν υπήρχε) και πουθενά βουλκανιζατέρ ανοιχτό.

Φυσικά δεν είναι και το καλύτερο πράγμα στον κόσμο να ταξιδεύεις χωρίς ρεζέρβα. Αλλά χειρότερο ακόμη είναι η γκρίνια της μάνας μου όταν κάτι δεν πάει καλά με την οδήγηση. Είναι της άποψης πως ακόμη και το τελευταίο σωληνάκι στο αυτοκίνητο πρέπει να λάμπει, πού να δεχτεί λοιπόν να ταξιδεύει με ξεφούσκωτη ρεζέρβα...

Εγώ πάλι τα χρόνια εκείνα ήμουν ακόμη στο πέρα βρέχει και στο παντελώς άσχετο από αμάξι... Κι όπως ήμουν και σε πελάγη ευτυχίας με την προοπτική να δω τους κουμπάρους μου το μόνο που δεν άντεχα ήταν την γκρίνια και τα αχ βαχ τι θα κάνουμε με το τρύπιο λάστιχο...

Έτσι και ξεφύτρωσε ξαφνικά το άσπρο σύννεφο... Μια θεωρία που στο ξώφαλτσο κάποτε είχα ακούσει προσπαθώντας να μάθω στη ΧΑΝ να φτιάχνω όμορφα πραγματάκια με τα χεράκια μου. Από διακοσμητικά κεριά μέχρι αμπαζούρ... Μας έτυχε όμως μια δασκάλα που εκτός της χειροτεχνίας έβαλε αμέτι μοχαμέτι να μας μάθει και την τέχνη του ευ ζην... Και το κερασάκι στην τούρτα ήταν το ΑΣΠΡΟ ΣΥΝΝΕΦΟ!!!

Λοιπόν. Για να μην το παιδεύουμε άλλο το άσπρο σύννεφο είναι η διαδεδομένη στις μέρες μας "θετική ενέργεια" πλην με μπόλικη δόση αυτοσυγκέντρωσης... Θες κάτι πάρα πολύ; Αυτοσυγκεντρώσου και μετά βάλε την επιθυμία σου στο μυαλό σου μέσα σε ένα άσπρο σύννεφο και συγκεντρώσου όσο μπορείς στην εικόνα της πραγματοποίησης της επιθυμίας! Χαζομάρες; Χμ, τι λέτε καλέ;

Το μυστικό βέβαια είναι να καταφέρεις να συγκεντρωθείς πάρα πολύ αφενός και αφετέρου να μην κυνηγάς άπιαστα όνειρα!

Έτσι λοιπόν και με το τρύπιο λάστιχο. Προκειμένου να γλιτώσω τη γκρίνια άρχισα την αυτοσυγκέντρωση. Μέτρημα ανάποδο από το 100 μέχρι να φτάσεις σε μια κατάσταση περίπου σαν αυτή που βρισκόταν η Πυθία στους Δελφούς!!! Κι έπειτα το άσπρο σύννεφο!!! Και τσουφ ανοίγω μάτια και στόμα και αναγγέλλω το ... χρησμό: "Πάμε και θα βρούμε στο δρόμο μας βενζινάδικο με βουλκανιζατέρ!!! "

Φυσικά και δε με πιστέψανε. Κι εδώ που τα λέμε καλά έκαναν... Ποιος λογικός άνθρωπος γυρίζει και ξαναγυρίζει όλα τα στενά της Πάτρας και βλέπει τα πάντα κλειστά και θα κάτσει να πιστέψει πως θα βρει ανοιχτό βενζινάδικο σε ένα επαρχιακό δρόμο (και εκείνη την εποχή) από την Πάτρα για τον Πύργο!!!

-Άντε πάμε, είπε η μάνα μου, και άσε τα σύννεφα τα άσπρα και τα μαύρα... Έτσι κι αλλιώς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε, μόνο να παρακαλάτε να μην πάθουμε και πάλι λάστιχο...

Υπόψη ότι κινητά εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν ούτε σε άσπρα σύννεφα!!!

Ξεκινήσαμε λοιπόν για Βαρθολομιό και με μπόλικο καζίκι για το συννεφάκι μου όσο περνάγανε τα χιλιόμετρα και μόνο κλειστά βενζινάδικα βλέπαμε... Εγώ όμως πεισματάρα από φυσικού μου συνέχιζα την αυτοσυγκέντρωση και τη ... συννεφολαγνεία!!!

Και φτάνουμε που λέτε στη διασταύρωση για Κυλλήνη! Και τσουφ σκάει μύτη το βενζινάδικο. Το μόνο ανοικτό βενζινάδικο. Και μη ρωτήσετε αν είχε και βουλκανιζατέρ... με τόση αυτοσυγκέντρωση δεν μπορούσε να μην έχει βουλκανιζατέρ!

Ε, καταλαβαίνετε... Πήρα το αίμα μου πίσω. Όσο για το άσπρο σύννεφο; Εγκαταστάθηκε πια για τα καλά και απέκτησε μόνιμα δικαιώματα στη μετέπειτα ζωή μας. Σε κάθε αναποδιά και κάθε δυσκολία η μάνα μου πρώτη και καλύτερη θυμόταν το άσπρο σύννεφο! Ακόμη και όταν έπηξε το δικό μου μυαλό και σταμάτησα να ασχολούμαι με νεφελοκοκκυγίες και άλλα σχετικά...

Αυτά μέχρι προχτές. Που βουτηγμένη όχι σε άσπρο μα στο πιο μαύρο σύννεφο της ζωής μου τα έβλεπα όλα πιο μαύρα και από μαύρα. Με αχ και βαχ καθόμουν που λέτε στην είσοδο του νοσοκομείου και περίμενα να κατέβει από το θάλαμο της μάνας μου μία φίλη της - να μη μαζευόμαστε λαός εκεί μέσα και μας κάνουν πάλι παρατήρηση...

Βγαίνει λοιπόν κάποια στιγμή η γυναίκα, μια εξαιρετική κυρία και πολύ καλή φίλη της μητέρας μου, που πρώτη φορά γνώρισα εκείνο το βράδυ καθώς πάνε χρόνια που μένουμε αρκετά μακριά και έχω χάσει επεισόδια από τις φιλίες της... Και τι μου λέει; Να το βάλω στο άσπρο σύννεφο! Και όλα θα πάνε καλά με τη μαμά μου... Κατάλαβα πως η μάνα μου θα της μίλησε βλέποντας το τεράστιο άγχος μου για την κατάστασή της. Και κατάλαβα ακόμη πως αν μη τι άλλο το έχει ανάγκη για λίγο άσπρο μες στη μαύρη μαυρίλα πλάκωσε μαύρη σαν καλιακούδα!

Ήρθα σπίτι κάποια στιγμή - φορτωμένη τόνους πίσσας και απελπισίας αλλά και το συννεφάκι το ολόλευκο δε με άφηνε στιγμή να ησυχάσω. Φςςςςςςς από δω και φςςςςςς από κει όλο διέσχιζε το δικό μου ουρανό τον έτοιμο να κατεβάσει κεραυνούς και μπουρίνια...

Τόσο χάλι ήμουν χτες που ανέβασα μέχρι δέκατα. Νόμιζα πως κάποια ίωση με φέρνει βόλτα και είπα να μείνω στο σπίτι να συνέρθω. Και βέβαια να χορτάσω ύπνο... Το συννεφάκι εκεί πάντα. Δεν ξεκόλλαγε το άτιμο...

Ώσπου σήμερα το πήρα απόφαση. Τέρμα η μαυρίλα. Τέρμα τα κρεμασμένα μούτρα και ακόμη πιο τέρμα το βλέμμα με την απύθμενη θλίψη. Μπανιαρίστηκα να φύγει ακόμη και από το πετσί μου το όποιο κατάλοιπο απαισιοδοξίας, ντύθηκα με ένα τεράστιο χαμόγελο, παρφουμαρίστηκα με τις πιο αισιόδοξες σκέψεις, και μετά καβάλησα το άσπρο σύννεφο! Ναι, για... Μη γελάτε καθόλου. Με το άσπρο σύννεφο πήγα στο νοσοκομείο. Για τελείως τυπικούς λόγους μας ακολουθούσε και το λάνος...

Πήγα λοιπόν και σκόρπισα όσο περισσότερο άσπρο σύννεφο μπόρεσα. Τόσο πολύ που έφτασε και στο διπλανό κρεβάτι, στην κ. Σοφία, και στους διαδρόμους και στους διπλανούς θαλάμους.

Και μπορεί όταν έφτασα να βρήκα την αρρωστούλα μας πιο χάλια από ποτέ, αλλά το μεσημέρι την παρέδωσα περδίκι στο μπαμπά. Τόσο που δεν πίστευε στα μάτια του...

Έτσι και αποφάσισα να πάω και ως την παραλία στο γυρισμό. Να δω αν είναι στη θέση της γιατί σύντομα πρέπει να αρχίσουμε τα μπάνια μας. Η μαμά για το πόδι της κι εγώ για το χτύπημα στην πλάτη. Και μην κοιτάτε που είπα ότι πήγα να πιάσω το Μάη. Στην πραγματικότητα τον κουβάλησα μαζί μου. Κι εκεί, στο βάθος των εφτά ουρανών, το πιστό μου άσπρο σύννεφο, με κοίταγε τρισευτυχισμένο και γελούσε με το γέλιο μου και τη χαρά μου!

Μα να σας πω. Φυσικά και δεν πετάω στα σύννεφα. Ούτε και πιστεύω σε μαγικά... Αλλά μα την αλήθεια όταν αφήνεις ανοιχτή τη χαραμάδα στην ελπίδα την προκαλείς να φωλιάσει στην ψυχή σου. Μην το ξεχνάτε όταν όλα γύρω είναι κατάμαυρα. Αφήστε ένα παραθυράκι ανοιχτό. Και πού ξέρετε; Μπορεί το άσπρο συννεφάκι να σας επισκεφθεί και σας...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΙΩΝΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 881
Location : Όπου γη και πατρίς
Registration date : 31/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Το άσπρο σύννεφο   Παρ Μαϊος 01, 2009 1:25 pm

100
99
98
97
96
95
94
93
...
...
...
4
3
2
1
000000000000000

ΝΑ ΓΙΝΩ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΤΟΥ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ!

ΝΑ ΓΙΝΩ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΤΟΥ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ!

ΝΑ ΓΙΝΩ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΤΟΥ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ!

ΝΑ ΓΙΝΩ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΤΟΥ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ!

ΝΑ ΓΙΝΩ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΤΟΥ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ!

ΝΑ ΓΙΝΩ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΤΟΥ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ!

ΝΑ ΓΙΝΩ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΤΟΥ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ!

ΝΑ ΓΙΝΩ ΚΑΠΕΤΑΝΙΟΣ ΤΟΥ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ!




________________


Question Question Question Question Question

Έγινα;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; scratch

Όταν και αν... θα πιστέψω σε άσπρα σύννεφα...

_________________
ΜΕΤΡΟ ΤΑΞΗ ΚΛΙΤΟΤΗΤΑ
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://diwni.blogspot.com/
 
Το άσπρο σύννεφο
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
HOMA EDUCANDUS :: HOMA EDUCANDUS :: ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΥΜΗΣ-
Μετάβαση σε: