ΠΟΡΤΑΛ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣΦόρουμΠόρταλΔΙΟΠΤΕΥΣΕΙΣΠΟΛΥΦΩΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟΕικονοθήκηΕγγραφήΣυχνές ΕρωτήσειςΣύνδεση
HOMA EDUCANDUS
ΠΟΡΤΑΛ


ΟΙ ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΑΣ. ΜΑΣ ΤΙΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ.
ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΒΛΕΠΟΥΝ. ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΠΑΡΑ ΝΑ ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΕΝΤΟΥΚΑΝΤΟΥΣ...

Μοιραστείτε | 
 

 Ροές παράλληλες

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Ροές παράλληλες   Κυρ Μαρ 29, 2009 2:15 pm

Γυμνή γυναίκα

το ρόδι που έσπασε ήταν

γεμάτο αστέρια.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ

ΠΟΙΗΜΑΤΑ - Εκδόσεις ΙΚΑΡΟΣ - σελ. 92




ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟΝ - ΤΗΛΕΣΚΟΠΙΟΝ

Σήψη γηρατειών και σκόνη

διακονεί τη γοτθική κάμαρα του Φάουστ.

Μια μπουκιά δροσιά μέσα στους κρίνους

σπουδάζει τη λιτανεία του Γαλαξία.

Πίσω από τις ροές του Ωκεανού

κάποιος πλανήτης ξεψυχά

σα να ραγίζει ρόδι.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ

ΩΡΕΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ - σελ. 48


_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ροές παράλληλες   Κυρ Μαρ 29, 2009 2:28 pm



ΤΡΕΛΗ ΡΟΔΙΑ

Σ’ αυτές τις κάτασπρες αυλές όπου φυσά ο νοτιάς
Σφυρίζοντας σε θολωτές καμάρες, πέστε μου είναι η τρελλή ροδιά;

Που σκιρτάει στο φως σκορπίζοντας το καρποφόρο γέλιο της
Με ανέμου πείσματα και ψιθυρίσματα, πέστε μου είναι η τρελλή ροδιά;

Που σπαρταράει με φυλλωσιές νιογέννητες τον όρθρο
Ανοίγοντας όλα τα χρώματα ψηλά με ρίγος θριάμβου;

Όταν στους κάμπους που ξυπνούν τα ολόγυμνα κορίτσια
Θερίζουνε με τα ξανθά τους χέρια τα τριφύλλια
Γυρίζοντας τα πέρατα των ύπνων, πέστε μου είναι η τρελή ροδιά;

Που βάζει ανύποπτη μεσ’ στα χλωρά πανέρια τους τα φώτα
Που ξεχειλίζει από κελαηδισμούς τα ονόματά τους, πέστε μου
Είναι η τρελλή ροδιά που μάχεται τη συννεφιά του κόσμου;

Στη μέρα που απ’ τη ζήλια της στολίζεται μ’εφτά λογιώ φτερά
Ζώνοντας τον αιώνιον ήλιο με χιλιάδες πρίσματα
Εκτυφλωτικά, πέστε μου είναι η τρελλή ροδιά;

Που αρπάει μια χαίτη μ’εκατό βιτσιές στο τρέξιμό της
Πότε θλιμμένη και πότε γρινιάρα, πεστε μου είναι η τρελλή ροδιά;

Που ξεφωνίζει την καινούρια ελπίδα που ανατέλλει;
Πέστε μου, είναι η τρελλή ροδιά που χαιρετάει στα μάκρη
Τινάζοντας ένα μαντίλι φύλλων από δροσερή φωτιά
Μια θάλασσα ετοιμόγεννη με χίλια δυο καράβια
Με κύματα που χίλιες δυο φορές κινάν και πάνε
Σ’ αμύριστες ακρογιαλιές, πέστε μου είναι η τρελλή ροδιά;

Που τρίζει τ’ άρμενα ψηλά στον διάφανον αιθέρα;
Πανύψηλα με το γλαυκό τσαμπί που ανάβει κι εορτάζει
Αγέρωχο, γεμάτο κίνδυνο, πέστε μου είναι η τρελλή ροδιά;

Που σπάει με φως καταμεσίς του κόσμου τις κακοκαιριές του δαίμονα
Που πέρα ως πέρα την κροκάτη απλώνει τραχηλιά της μέρας
Την πολυκεντημένη από σπαρτά τραγούδια, πέστε μου είναι η τρελλή ροδιά;

Που βιαστικά ξεθηλυκώνει τα μεταξωτά της μέρας;
Σε μεσοφούστανα πρωταπριλιάς και σε τζιτζίκια δεκαπενταυγούστου
Πέστε μου, αυτή που παίζει, αυτή που οργίζεται αυτή που ξελογιάζει
Τινάζοντας απ’ τη φοβέρα τα κακά μαύρα σκοτάδια της
Ξεχύνοντας στους κόρφους του ήλιου τα μεθυστικά πουλιά
Πέστε μου, αυτή που ανοίγει τα φτερά στο στήθος των πραγμάτων
Στο στήθος των βαθιών ονείρων μας, είναι η τρελλή ροδιά;

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

Από την ποιητική συλλογή «Προσανατολισμοί» Ίκαρος, Αθήνα 2002, σελ. 70-71.



_____________

Ακούστε την ΤΡΕΛΗ ΡΟΔΙΑ από τους Χειμερινούς Κολυμβητές.

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
Loukia Sofou
Υποπλοίαρχος
Υποπλοίαρχος


Αριθμός μηνυμάτων : 377
Registration date : 10/12/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ροές παράλληλες   Κυρ Μαρ 29, 2009 2:33 pm

Αγαπητή μου Δανάη,

''Από τον στοχασμό σου πήζει ο ήλιος μες στο ρόδι κι ευφραίνεται. '' (Οδυσσέας Ελύτης, Μαρία Νεφέλη)
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ροές παράλληλες   Κυρ Μαρ 29, 2009 3:12 pm


Εγγονόπουλος - Αρραβών (1954)

αυγοτέμπερα σε ξύλο


Είν’ οι γυναίκες π’ αγαπούμε σαν τα ρόδια

έρχονται και μας βρίσκουνε

τις νύχτες

όταν βρέχει

με τους μαστούς τους καταργούν τη μοναξιά μας

μεσ’ τα μαλλιά μας εισχωρούν βαθειά

και τα κοσμούνε

σα δάκρυα

σαν ακρογιάλια φωτεινά

σα ρόδια (…)


ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ

___________

Τα άλλα Ρόδια του Εγγονόπουλου μπορείτε να τα ακούσετε αν κάνετε κλικ στον πίνακα... Είναι η πίσω όψη...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ροές παράλληλες   Κυρ Μαρ 29, 2009 3:33 pm



Έργο της Χρυσοστάλλη Μαίρης



Έργο της Elsie Russel

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
Loukia Sofou
Υποπλοίαρχος
Υποπλοίαρχος


Αριθμός μηνυμάτων : 377
Registration date : 10/12/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ροές παράλληλες   Κυρ Μαρ 29, 2009 4:19 pm

Δεν χορταίνει κανείς να σε διαβάζει, αγαπητή μου Δανάη. Οι αισθήσεις μας τσακώνονται, ποια θα πάρει περισσότερη ευωδιά και γλυκύτητα. Ένα χαρμάνι από χυμό και άρωμα ροδιού ανακατεμένο με χρώματα, αρώματα, εικόνες, ποίηση, μελωδία, γνώσεις, ομορφιά.

Για Καλημέρα σου στέλνω τους στίχους από ένα αγαπημένο μου τραγούδι που δε βρίσκω στο You Tube

Ροδιά τετράκλωνη

Στίχοι: Πάνος Κοκκινόπουλος
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση: Μαίρη Λίντα

Αχνά χαράματα, σιγά
σαν τρεμοπαίζει η Πούλια
θα μαραθούν τα γιασεμιά
θα μαραθούν τα γιούλια.

Μα εσύ θα είσαι μοναχή
γερμένη στο περβάζι
και θα θωρείς τη χρυσαυγή
τα πέπλα της ν' αλλάζει.

Ροδιά μου εσύ τετράκλωνη
στολίδι της αυλής μου
ανάπαυση της προσμονής
νεράκι της πληγής μου.

Θα 'ρθείς στο σπίτι μας ξανά
μ' εμέ να σμίξεις πάλι
και δυό κρινάκια τ' Απριλιού
να βάλεις στ' ανθογυάλι.

Στα χέρια μου σε σήκωσα
σ' ανύψωσα ως τ' αστέρια
και σμάρια να φτερούγισαν
στα στήθια περιστέρια.

Με της χαράς το ξύπνημα
με της φυγής τον πόνο
κι από τα τότε καρτερώ
το γυρισμό σου μόνο.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ροές παράλληλες   Κυρ Μαρ 29, 2009 4:22 pm



Αστυπάλαια. 2008


Πίσω από τις ροές των εικόνων και των λόγων...

Ας αφήσουμε το στοχασμό μας να πήξει...

Να αφανιστεί μέσα στο φως.

Για τα ρόδια...

του έρωτα και του θανάτου...

Μ' εκείνη την κορονίτσα τους τις ώρες της παμβασιλείας

να διδάσκει ήθος βασιλικό.

Κι έπειτα... έπειτα τι;

Ραγίζουν ... και κάποιος πλανήτης ξεψυχά...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ροές παράλληλες   Κυρ Μαρ 29, 2009 4:32 pm

Λουκία πολυαγαπημένη,

εσύ δε χορταίνεις να διαβάζεις, εγώ πάλι αναρωτιέμαι αν θα χορτάσουμε ύπνο ή θα τα κάνουμε ρόιδο το πρωί...


Καλό μας ξημέρωμα!!!

Κι ευχαριστώ για την τόση αγάπη σου.

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ροές παράλληλες   Τρι Νοε 03, 2009 2:11 pm

Ρόιδο...

Ρόιδο τα κάναμε τώρα, Ρόιδω μου.

Ξέρεις, Ρόιδω τη φώναζε ο παππούς μας τη γιαγιά. Τη γιαγιά την Καλλιρρόη, που εσείς, οι δυο μεγάλες ξαδέρφες, πήρατε το όνομά της.

Εκείνη πάλι την πήρε νωρίς ο Χάροντας. Στα σκοτεινά του βασίλεια. Κι άφησε ορφανούς τους πατεράδες μας.

Τον δικό μου, παιδάκι στα έξι. Ο δικός σου ξενιτεμένος κιόλας στο Κάιρο. Κι ας ήταν μόλις ένα παιδί κι εκείνος, στα δεκαέξι του.

Εκεί, στο Κάιρο, έμαθε το χαμό της γιαγιάς. Κι εκεί, μια άλλη μαύρη μέρα, που χάθηκε ο δικός σου παππούς, γνώρισε τη μαμά σου. Κι έγινε εκείνη σύντροφος και μάνα μαζί. Όπως κι εκείνος της στάθηκε κάτι περισσότερο από σύζυγος.

Το Μάρτη, που ανέβασα το θέμα αυτό, τις Ροές παράλληλες, ήταν που χάσαμε και το δικό σου πατέρα, Ρόη μου.

Όλοι πονέσαμε. Κάθε φορά που χάνεται ένας δικός μας, χάνεται και ένα κομμάτι του εαυτού μας.

Εσύ, το παιδί του, σίγουρα περισσότερο από όλους εμάς. Κι όμως, μέσα στον πόνο σου, έβρισκες πάντα χρόνο να περνάς. Και να διαβάζεις τι γράφαμε. Και για τον πατέρα σου και για όλα τα άλλα...

Θυμάμαι πως όταν διάβασες τις Ροές παράλληλες, με πήρες αμέσως τηλέφωνο. Εκεί και τότε και κουβεντιάσαμε για το όνομα. Το δικό σου και της γιαγιάς μας.

Και είπα τότε πως ζηλεύω που εσείς, οι μεγάλες, πήρατε το όνομά της. Κι εσύ τότε μου είπες, πρώτη φορά, πως εκείνο το Ροδούλα, δε σου άρεσε καθόλου. Πως Ρόη ήθελες να σε φωνάζουν.

Ίσως, λέω, για τούτο και σου άρεσε τόσο πολύ ετούτη η αναφορά.

Ξαναδιαβάζω τώρα τι έγραφα, και κλαίει η ψυχή μου.

Για τα ρόδια που ραγίζουν κι ένας πλανήτης ξεψυχά.

Για τα ρόδια του έρωτα και του θανάτου.

Κι όταν έμαθα το δικό σου θάνατο, αυτό μου ήρθε αμέσως στο νου. Ο έρωτας και ο θάνατος, που ίδια σπαθιά βαστούνε.

Έπειτα, την Κυριακή μετά την κηδεία σου, την ώρα που ετοιμαζόμασταν για την πικρή επιστροφή, ήρθε ο πατέρας μου από τον κήπο. Κρατώντας στα χέρια του ένα ... ρόδι:


Ένα σπασμένο ρόδι.

Το είδα και με έσφαξε. Δεν είπα τίποτε.

Τι να πω; Ξέρω πως η ροδιά στον κήπο μας είναι της μάνας του. Είναι η μάνα του...

Το πήρα και το έκρυψα μες στα δαφνόφυλλα.

Σε λίγο εκείνος ξαναγύρισε. Κρατώντας ένα ακόμη ρόδι:


Ήτανε ρόδι και δεν ήτανε.

- Κοίτα, μου είπε, ένα παράξενο ρόιδι που βρήκα!

Το πήρα και το απίθωσα μαζί με το άλλο.

Τα έφερα τώρα εδώ και δεν ξέρω τι να τα κάμω. Μόνο κάθομαι και τα κοιτάζω και σκέφτομαι. Σε σκέφτομαι, Ρόιδω μου, και με πιάνει το παράπονο.

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
ΔΑΝΑΗ
Admin


Αριθμός μηνυμάτων : 7845
Registration date : 30/10/2007

ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: Ροές παράλληλες   Παρ Οκτ 29, 2010 5:59 am

Κι ακόμη με το ίδιο παράπονο, ένα χρόνο μετά.

Όχι. Δε θα περάσει αυτό το παράπονο ποτέ.

Δεν ήταν μόνο το αίμα ο δεσμός. Τόσους και τόσους άλλους δικούς και φίλους έχω χάσει.

Η Ρόη όμως ήταν ξεχωριστή. Και ξεχωριστός ο πόνος για το χαμό της...

_________________
Έχω κι εγώ το έρτζι μου...
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://educandus.blogspot.com/
 
Ροές παράλληλες
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
HOMA EDUCANDUS :: ΚΑΤΑΣΤΡΩΜΑΤΑ :: ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ :: ΤΕΧΝΕΣ-
Μετάβαση σε: